Κινηματογράφος | Ταινίες

Τυφλό Σημείο , 2018 (Blindspotting)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Κάρλος Λόπεζ Εστράδα
Σενάριο
Νταβίντ Ντιγκς, Ραφαέλ Καζάλ
Πρωταγωνιστούν
Νταβίντ Ντιγκς, Ραφαέλ Καζάλ, Τζανίνα Γκάβανκαρ, Ίθαν Έμπρι, Τζάσμιν Σίφας Τζόουνς, Κέβιν Κάρολ, Νιάμπι Νιάμπι
Διάρκεια
95
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Δραμεντί
Πρεμιέρα
25 Οκτωβρίου 2018

Στο ταχέως «ανερχόμενο» Όουκλαντ της Καλιφόρνιας, δυο παραβατικοί φίλοι, ένας μαύρος κι ένα λευκός, αντιμετωπίζουν την άλλοτε θεόσκληρη, άλλοτε ανάλαφρη πραγματικότητα, σε μια άνιση, μα συμπαθητική, μίξη καταγγελίας και θυμηδίας.

Πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης, πρωτοεμφανιζόμενοι και οι δυο πρωταγωνιστές-σεναριογράφοι, οι οποίοι είναι, μάλιστα, επιστήθιοι φίλοι, ανερχόμενοι υπηρέτες του λόγου και του θεάτρου, αλλά και γέννημα-θρέμμα του Όουκλαντ. Ο ράπερ-θεατρικός ηθοποιός Ντιγκς (ωραία παρουσία που θέλγει τον φακό) υποδύεται τον Κόλιν, έναν μαύρο που θέλει μόλις τρεις μέρες για να ξεμπερδέψει με την αστυνομική επιτήρηση –μια λάθος κίνηση και ξαναγυρίζει στην στενή. Για κακή του τύχη, ο κολλητός του παιδικός φίλος, Μάιλς (τον υποδύεται ο ποιητής-περφόμερ Καζάλ), είναι αψίκορος, παρορμητικός, οπλολάγνος και κλασικός μαγνήτης μπελάδων –αν και λευκός. Αρχικά, μέσα από οριακά κωμικές σκηνές, νομίζεις ότι πρόκειται για ταινία με φιλαράκια που μπλέκουν. Γρήγορα αναθεωρείς, ωστόσο. Διότι η ταινία των Ντιγκς-Καζάλ, όπως συχνά συμβαίνει με παρθενικά ημι-αυτοβιογραφικά έργα, προσπαθεί να πει τα πάντα όλα μέσα σε μιάμιση ώρα. Ενδεχομένως, στα χέρια ενός πιο έμπειρου σκηνοθέτη κάτι τέτοιο να λειτουργούσε. Εδώ, πάντως, ο αφηγηματικός τόνος αλλάζει με ταχύτητα φωτός, από το χαζοβιόλικα κωμικό στο τελειωμένα τραγικό και τούμπαλιν, με αποτέλεσμα το όλον να φαντάζει κάπως ανερμάτιστο, παρά την αναντίρρητη φρεσκάδα του.

Υπάρχει, ας πούμε, η παράμετρος της λευκής αστυνομικής βίας κατά μαύρων –ο Κόλιν βλέπει στα δυό μέτρα μπάτσο να πυροβολεί εν ψυχρώ Αφροαμερικανό, αλλά δεν βγάζει κιχ, ένεκα η επιτήρηση. Υπάρχει επίσης ο προβληματισμός της επανένταξης μετά τη φυλακή. Υπάρχουν σκηνές που διεκπεραιώνονται μέσω ραπαρίσματος. Μα πάνω απ’ όλα, υπάρχει ένα διαρκές σχόλιο για το ίδιο το Όουκλαντ, το οποίο φαίνεται πως αλλάζει ραγδαία φυσιογνωμία. Και καθώς οι δυο φίλοι δουλεύουν ως μεταφορείς μετακομίσεων, διαπιστώνουν ιδίοις όμμασι την μετατροπή της πολυφυλετικής, ανθρωποκεντρικής και σίγουρα άτακτης γειτονιάς τους σε πεδίο δόξης μοδάτων χιπστεράδων, προγραμμάτων «αναβάθμισης», γκαζωμένων επιχειρήσεων, ή ανεξέλεγκτου… uber. Παρά τις εμφανείς αδυναμίες της, η ταινία έχει κάτι να πει. Κι έχει και μια εξαιρετική σκηνή κορύφωσης, με τον Κόλιν του Ντιγκς να ραπάρει εξαιρετικά, αποσβολωμένος με ένα όπλο στο χέρι, μπρος στον μπάτσο που είχε δει νωρίτερα να πυροβολεί τον Αφροαμερικανό –«The difference between me and you is, I ain’t no killer»…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες