Κινηματογράφος | Ταινίες

Overlord , 2018 (Overlord)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Τζούλιους Έιβερι
Σενάριο
Μπίλι Ρέι, Μαρκ Σμιθ
Πρωταγωνιστούν
Τζοβάν Αντέπο, Ουάιατ Ράσελ, Πιλού Άσμπεκ, Ματίλντ Ολιβιέ, Τζον Μαγκάρο, Τζέικομπ Άντερσον, Ντόμινικ Άπλγουαϊτ
Διάρκεια
110
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Περιπέτεια τρόμου
Πρεμιέρα
08 Νοεμβρίου 2018

Αμερικανοί στρατιώτες, που προετοιμάζουν την συμμαχική Απόβαση, ξεπαστρεύουν μαξιμαλιστικά τους Ναζί, οι οποίοι έχουν, λέει, δημιουργήσει μια στρατιά από… ζόμπι, σε αυτή τη μανιχαϊστικά απλοϊκή στρατιωτική περιπέτεια-βιντεοπαιχνίδι.

Την νύχτα πριν την διάσημη D-Day της 6ης Ιουνίου 1944, αμερικανικό αεροπλάνο που μεταφέρει αλεξιπτωτιστές καταρρίπτεται από ναζιστικά πυρά (ωραία η εναρκτήρια σεκάνς). Στους λίγους διασωθέντες περιλαμβάνονται ο στρατόκαυλος Τίμπετ (Μαγκάρο), ο λιγομίλητος ηγετικός πυροτεχνουργός Φορντ (Ράσελ, γιός του Κερτ και της Γκόλντι Χον), και ο νεοσύλλεκτος άβγαλτος πασιφιστής Μπόις (Αντέπο), που κάποτε, λέει, κώλωσε να σκοτώσει ένα ποντίκι… Το πόσο προσχηματικοί και μονοδιάστατοι είναι όλοι αυτοί οι χαρακτήρες δεν χρειάζεται καν να σας το πω, έτσι; Παρεμπιπτόντως, ο πρωταγωνιστής Μπόις είναι κατίμαυρος, δερματική απόχρωση που δεν τακιμιάζει και τόσο με τις τότε πρακτικές της λευκής αμερικανικής αεροπορίας, αλλά εδώ δεν ήρθατε να δείτε κάνα ιστορικό δράμα ακριβείας. Εδώ, αγαπητοί μου, οι γιάνκηδες φαντάροι θα ανακαλύψουν κάτω από την εκκλησία του παρακείμενου γαλλικού χωριού έναν αποκρουστικό στρατό από παραμορφωμένους απέθαντους, τους οποίους έχουν δημιουργήσει οι διεστραμμένοι Ναζήδες «πειράζοντας» το DNA των ντόπιων αιχμαλώτων. Κι επειδή, στο όνομα ενός μανιχαϊστικού σοβινισμού, οι καλοί δικαιούνται να κάνουν τα τέρατα, θα δούμε τον Μπόις και την παρέα του να σκοτώνουν φαντασμαγορικά όχι μόνο τους απέθαντους, αλλά και τους καρτουνίστικα κακούς Γερμανούς, με προεξάρχοντα ανάμεσά τους, τον αξιωματούχο των SS, Βάφνερ (καλός ο Δανός Άσμπεκ του «Η απόφαση»).

Στα καλά στοιχεία του φιλμ συγκαταλέγονται η γκρίζα, «απειλητική» διεύθυνση φωτογραφίας των Λόρι Ρόους και Φαμπιάν Βαγκνέρ, και το τσελιστικό μουσικό θέμα του Τζεντ Κερζέλ, τα οποία σκιαγραφούν εντυπωσιακά τον ζόφο του πολέμου. Δυστυχώς, όμως, ο περί ου ο λόγος πόλεμος δεν είναι ο Β’ Παγκόσμιος που ξέραμε… Είναι, στην πραγματικότητα, μια φανατισμένη, μέτρια ταινία τρόμου μασκαρεμένη σε πολεμικό φιλμ, που σερβίρει έναν φτηνιάρικο αιμοσταγή πατριωτισμό σε ανίδεους σημερινούς νέους που γουστάρουν τα μακελάρικα βιντεοπαιχνίδια. Ζήτω ο Τραμπ!

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες