Κινηματογράφος | Ταινίες

Ληστεία στο Μουσείο , 2018 (Museo)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Αλόνσο Ρουιθπαλάσιος
Σενάριο
Μανουέλ Αλκαλά, Αλόνσο Ρουιθπαλάσιος
Πρωταγωνιστούν
Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, Λεονάρδο Ορτίθγρις, Αλφρέδο Κάστρο, Σάιμον Ράσελ Μπιλ, Μπερνάρντο Βελάσκο
Διάρκεια
126
Χώρα
Μεξικό
Είδος
Αστυνομική δραμεντί
Πρεμιέρα
08 Νοεμβρίου 2018

Υπέροχα φιλμαρισμένη και με έναν εξαιρετικό Μπερνάλ, η ταινία μιλάει με γλυκόπικρο στοχαστικό χιούμορ για το ξεχαρβαλωμένο Μεξικό, μέσα από μια (αληθινή) ληστεία αρχαιοτήτων που πραγματοποίησαν δυο φοιτητούδια.

Στα προάστια της Πόλης του Μεξικού, εν έτει 1975, ο ανεπρόκοπος φοιτητής κτηνιατρικής, Χουάν Νούνιες (Μερνάλ, από τις καλύτερες ερμηνείες του), που καθημερινά καθυβρίζεται, όχι αναίτια, από τον αυστηρό γιατρό μπαμπά του (Κάστρο), αποφασίζει να κάνει το απονενοημένο: εκμεταλλευόμενος τη γιορτή των Χριστουγέννων, να κλέψει από το Εθνικό Μουσείο Ανθρωπολογίας του Μέξικο Σίτι κάτι ανεκτίμητα κειμήλια/ αντικείμενα των Μάγιας. Με την απρόθυμη συμμετοχή του κολλητού του, Ουίλσον (Ορτίθγρις), ο Χουάν θα φέρει εις πέρας την ληστεία, σε μια υπέροχα φωτισμένη σκηνή, τόσο ρεαλιστικά γκαφατζίδικη, που πραγματικά σε πιάνει αγωνία για την έκβασή της. Κι ενώ, την επαύριο, η χώρα όλη βοά για την βέβηλη πράξη των «επαγγελματιών, πεπειραμένων διαρρηκτών», που πήγαν κι έκλεψαν κάτι εθνικά υπερπολύτιμο, αλλά εμπορικά αδιάφορο, οι δυο σαστισμένοι κλέφτες θα ξεκινήσουν τον αγώνα για το «σπρώξιμο» των κλοπιμαίων τους –να βγάλουν και κάτι, έτσι; Από τον αρχαιολογικό χώρο στο Παλένκε, έως μια βίλα στο Ακαπούλκο –όπου θα συναντηθούν με Άγγλο αρχαιοκάπηλο, που υποδύεται ωραία ο Μπιλ– και πάλι πίσω στην πρωτεύουσα, οι δυο φίλοι δεν θα βρουν διέξοδο στο πρόβλημά τους. Και τότε, θα αποτολμήσουν κάτι τελείως αλλούτερο…

Εμπνευσμένο από αληθινό περιστατικό, το φιλμ του Ρουιθπαλάσιος ανταμείβει σε πολλά επίπεδα. Έχει σασπένς και χιούμορ, όπως κάθε καλή ταινία ληστείας. Έχει εξαιρετική φωτογραφία (του Νταμιάν Γκαρσία, δείτε τα νυχτερινά πλάνα με το μουσείο εξωτερικά, ξερωγώ), κι ένα υπέροχο, εξπρεσιονιστικά εύγλωττο σάουντρακ (Τομάς Μπαρέιρο). Έχει τον Μπερνάλ σε υπέροχη κατάσταση –ερμηνευτικά και… χαζευτικά (μέχρι και πλάκα με το ύψος του κάνει το σενάριο). Έχει στοχαστικές, ή απλώς σκωπτικές αναφορές στην μεξικανική ιστορία, στον Κάρλος Καστανέντα, ή τον Πακάλ, τον φοβερό και τρομερό βασιλιά των Μάγιας. Και πίσω από αυτή την απολαυστική σύζευξη του μεγαλειώδους και του αξιολύπητου, λουφάζει ένα βαθύ, σχεδόν μελαγχολικό σχόλιο για το Μεξικό –που ως άλλο μουσείο, γεμάτο από ανεκτίμητα λείψανα του παρελθόντος, καταληστεύεται από αδαείς ερασιτέχνες.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες