Κινηματογράφος | Ταινίες

Μη Με Αγγίζεις , 2018 (Touch Me Not)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Αντίνα Πιντίλιε
Σενάριο
Αντίνα Πιντίλιε
Πρωταγωνιστούν
Λόρα Μπένσον, Τομάς Λεμαρκί, Κρίστιαν Μπάγιερλεϊν, Γκριτ Ούλεμαν, Αντίνα Πιντίλιε, Χάνα Χόφμαν, Σίνι Λαβ, Ιρμένα Τσιτσίκοβα, Γκεόργκι Ναλτζίεφ
Διάρκεια
125
Χώρα
Γαλλία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Τσεχική Δημοκρατία
Είδος
Δραματικό ψευδοντοκιμαντέρ
Πρεμιέρα
08 Νοεμβρίου 2018

Ηθελημένα μεταξύ μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, η πρώτη ταινία της Πιντίλιε διερευνά πρωτότυπα την σχέση του ανθρώπου με το σώμα του, το σώμα των άλλων, και με την σωματική οικειότητα.

Δεν ξέρω αν άξιζε Χρυσή Άρκτο, αυτή η παρθενική ταινία της 38χρονης Ρουμάνας που σήκωσε πολύ κουρνιαχτό στην φετινή Μπερλινάλε. Ξέρω, όμως, πως πρόκειται για αρτιότατη, καλοφτιαγμένη ταινία, που σίγουρα θα πυροδοτήσει συζητήσεις και με το ίδιο το θέμα της, αλλά και με τον τρόπο με τον οποίον η Πιντίλιε το προσεγγίζει. Ο τρόπος, εν προκειμένω, είναι ένα οριακά πρωτόφαντο μείγμα μύχιου ντοκιμαντέρ και εξπρεσιονιστικής μυθοπλασίας. Οκέι, πάμε πάλι… Μυθοπλασία είναι ουσιαστικά η ταινία. Αλλά επειδή στην αφήγηση μπαινοβγαίνει κάθε τόσο η ομιλούσα κεφαλή της σκηνοθέτιδας σε μόνιτορ, η off φωνή της, ή οι κάμερες και τα άτομα του κινηματογραφικού συνεργείου, κι επειδή αυτά που λένε (και κυρίως, κάνουν) οι πρωταγωνιστές εμπίπτουν ξεκάθαρα σε όσα θα άκουγες και θα έβλεπες σε εξομολογητικό ψυχοντοκιμαντέρ, ε, ξεγελιέσαι και νομίζεις ότι βλέπεις ταινία τεκμηρίωσης. Βέβαια, βασικός υπαίτιος για τούτη την αυταπάτη είναι ο Γερμανός Κρίστιαν Μπάγιερλεϊν, ένας σπιρτόζος νεοχίπης με απερίγραπτη μυϊκή ατροφία που στην ταινία υποδύεται τον εαυτό του. Μέσα στο ανήμπορο σώμα του Κρίστιαν –ουσιαστικά, μόνο κεφάλι και πέος λειτουργούν– ζει και βασιλεύει ένας τρυφερά κυνικός ηδονιστής-φιλόσοφος, που χαίρεται τη ζωή –κυρίως όμως, το σεξ και την σωματική εγγύτητα με την παχουλή σύντροφό του, Γκριτ Ούλεμαν. Εννοείται on camera...

Ο θεατρικός Τόμας Λεμαρκί (φοβερή φυσιογνωμία) υποδύεται τον Τόμας, έναν κλειστό άνδρα που μετέχει σε ομαδική ψυχοθεραπεία (φιλμαρισμένη σε υπέροχα αποστειρωμένο λευκό περιβάλλον) μαζί με τον Κρίστιαν, κι έχει φανερά ζητήματα με το σεξ και την οικειότητα. Ακόμη περισσότερα τέτοια ζητήματα, βέβαια, έχει η Εγγλέζα Λόρα (Λόρα Μπένσον, σε πολύ τολμηρή ερμηνεία), μια 50άρα που αδυνατεί ανέκαθεν να βιώσει την οικειότητα. Γι’ αυτό και πληρώνει ζιγκολό που αυνανίζονται μπροστά της, ή προχω σεξοθεραπευτές που της προτείνουν την παρενδυσία, ή την ενεργητική έκφραση του θαμμένου της θυμού… Τέλος πάντων, το «Τι» έχει λιγότερη σημασία από το «Πώς», στην ταινία της Πιντίλιε. Με καλλιτεχνίζουσα διάθεση, με εξαιρετική ατονάλ μουσική υπόκρουση, κι ωραίο μοντάζ (της σκηνοθέτιδας) προσεγγίζει η δημιουργός αυτήν την στοχαστική κατάδυση σε κοινωνικά ταμπού, οικογενειακά συμπλέγματα και υπαρξιακές αναζητήσεις. Από την άλλη, βέβαια, υπάρχουν και σκηνές (ειδικά εκεί όπου η Πιντίλιε μιλάει στην κάμερα) που αποπνέουν διδακτισμό, ή απλοποιημένες χαζαμάρες –όπως ότι στα σεξ κλαμπ παρεπιδημεί η ανόθευτη ανθρώπινη οικειότητα (Αντίνα, μας ακούνε, κοπελιά…). Πάντως συνολικά το φιλμ έχει ενδιαφέρον και καλαισθησία.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες