Κινηματογράφος | Ταινίες

Φανταστικά Ζώα | Τα εγκλήματα του Γκρίντελβαλντ , 2018 (Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ντέιβιντ Γέιτς
Σενάριο
Τζ. Κ. Ρόουλινγκ
Πρωταγωνιστούν
Τζόνι Ντεπ, Κάθριν Γουότερστον, Έζρα Μίλερ, Ζόι Κράβιτζ, Έντι Ρεντμέιν, Τζουντ Λο, Νταν Φόγκλερ, Άλισον Σούντολ, Κάλουμ Τέρνερ, Κλαούντια Κιμ, Γουίλιαμ Νέιντιλαμ, Κέβιν Γκάθρι, Κάρμεν Εχόγκο, Πόπι Κόρμπι Τουέκ
Διάρκεια
134
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος
Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας
Πρεμιέρα
13 Νοεμβρίου 2018

Τα αμέτρητα εντελώς χαζευτικά ψηφιακά εφέ συνδυάζονται με σχεδόν ισάριθμους δεύτερους χαρακτήρες και τις ιστορίες τους δημιουργώντας έναν βαρυφορτωμένο αχταρμά σε αυτό το δεύτερο μέρος της νέας «ροουλίνγκειας» εποποιίας.

Όσοι, όπως εγώ, δεν είστε «χαριποτεριστές», μάλλον θα σιχτιρίσετε με τούτη την δεύτερη συνέχεια της νέας πενταπλής (και σκέτα κινηματογραφικής) μαγο-εποποιίας που σκαρφίστηκε η επιτήδεια Ρόουλινγκ (για τους παντελώς άσχετους: η σειρά «Φανταστικά ζώα» είναι, τρόπον τινά, τα προεόρτια/ πρίκουελ των «Χάρι Πότερ»). Αντιθέτως, οι ρέκτες/ γνώστες/ φαν του εν λόγω φανταστικού μικρόκοσμου θα χαρούν με αυτή την πιο «σκοτεινή» ιστορία που (με κόπο) συνοψίζεται στην αναμέτρηση μεταξύ του καλού μαγικοζωολόγου, Νιούτ Σκαμάντερ (Ρέντμεϊν) με τον κακό μα λαοπλάνο μάγο, Γκέλερτ Γκρίντελβαντ (ο Ντεπ, με μάτι τύπου Μέριλιν Μάνσον), ο οποίος θέλει να αφανίσει όλους τους άμαγους (τους κοινούς θνητούς, καλέ) από προσώπου Γης. Φοβάμαι, ωστόσο, πως ούτε κι οι θιασώτες θα ενθουσιαστούν… Βασική αιτία, η δαιδαλώδης αφήγηση, που κάθε τρεις και λίγο βουτάει στις μικρές, προσωπικές ιστορίες δεύτερων χαρακτήρων ανακόπτοντας τον (όποιο) ρυθμό της ταινίας.

Ενδεικτικά και μόνο, μερικοί από τους χαρακτήρες των οποίων την τύχη παρακολουθούμε –στο Παρίσι της δεκαετίας του 1920, κατά κύριο λόγο– είναι: α) ο Κρίντενς Μπέρμποουν (Μίλερ), νεαρός μάγος-ομπσκιούριαλ τον οποίον θέλει να προσεταιριστεί ο Γκρίντελβαλντ, β) η Λίτα Λεστρέιντζ (Κράβιτς), άλλοτε «σημαντική» συμμαθήτρια του Σκαμάντερ και νυν αρραβωνιάρα του Θησέα Σκαμάντερ (Τέρνερ), του μεγάλου αδελφού του Νιούτ, γ) η Τίνα Γκόλντσιν (Ουότερσον), η αέναη καψούρα του Νιούτ που έχει πλέον αναγορευτεί σε «χρυσούχο» (κάτι σαν την… Ιντερπόλ των μάγων), δ) το παράνομο ζευγάρι άμαγου-μάγισσας, Τζέικοπ Κοβάλσκι-Κουίνι Γκόλντστιν (ο θαυμάσιος Φόλγκερ και η Σούντολ, αντίστοιχα), και κάμποσοι άλλοι. Και πάνω απ’ όλους, ο Άλμπους Ντάμπλντορ του (απολαυστικού) Λο, ο λαοφιλής καθηγητής που ενσάρκωσε ο μακαρίτης Ρίτσαρντ Χάρις στα δυο πρώτα «Χάρι Πότερ», και που εδώ είναι νέος κι ακόμη ψαχνόμενος (κι έχει κι ένα μυστικό που σχετίζεται με τον Γκρίντελβαλντ). Τα δε φανταστικά ζώα –το κλαράκι Πίκετ, ο πιγκουινοσκατζόχοιρος Νίφλερ, η άλκη Κροκόττας, τα άτριχα αιλουροειδή Μάταγκοτ, ή τα φτερωτά άλογα Θέστραλ, για να μείνουμε στα βασικά– ωχριούν κι αυτά μπρος στον σκασμό των λεπτομερών υποπλοκών που θέτουν, υποθέτω, το πλαίσιο για τις επερχόμενες τέσσερις ταινίες. Ουφ, κουράστηκα και μόνο που τα’γραφα…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες