Κινηματογράφος | Ταινίες

Οι Χήρες , 2018 (Widows)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Στιβ ΜακΚουίν
Σενάριο
Τζίλιαν Φλιν, Στιβ ΜακΚουίν
Πρωταγωνιστούν
Βαϊόλα Ντέιβις, Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι, Μισέλ Ροντρίγκεζ, Σίνθια Ερίβο, Ντάνιελ Καλούγια, Λίαμ Νίσον, Κόλιν Φάρελ, Ρόμπερτ Ντιβάλ, Μπράιαν Ταϊρί Χένρι, Λούκας Χάας
Διάρκεια
128
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος
Γκανγκστερικό θρίλερ
Πρεμιέρα
22 Νοεμβρίου 2018

Η ληστεία εκδίκησης/ σωτηρίας που ενορχηστρώνουν τρεις χήρες ισάριθμων «ευυπόληπτων» γκάνγκστερ του Σικάγο διαποτίζεται από τον χαρισματικό ΜακΚουίν με ενδιαφέροντα πολιτικοκοινωνικό και φυλετικό σχολιασμό, καθώς και αρτιστίκ αφήγηση.

Στην εναρκτήρια σκηνή, συμβαίνει κάτι που σχεδόν ποτέ δεν βλέπουμε στο σινεμά: ένας λευκός άντρας και μια μαύρη γυναίκα, αμφότεροι μετά τα πρώτα –ήντα, φιλιούνται και χουφτώνονται με πάθος στην ντιζαϊνάτη κρεβατοκάμαρά τους... Είναι ο Χάρι (Νίσον) και η σύζυγός του, Βερόνικα (Ντέιβις, εξαιρετική) –εκείνος, ευυπόληπτος γκάνγκστερ του Σικάγο, εκείνη, η καλοζωισμένη σύζυγος. Σχεδόν ταυτόχρονα, βλέπουμε ότι η ληστεία που πραγματοποιεί ο Χάρι με δυο συνεργάτες του πηγαίνει κατά διαόλου, με μια μεγαλειώδη έκρηξη να γράφει τον τραγικό επίλογο… Η χαροκαμένη πλέον Βερόνικα, την οποία γνωρίζουμε περισσότερο μέσα από τρυφερά φλασμπάκ με τον Χάρι (αλλά και μέσα από μια συγκλονιστική οικογενειακή τραγωδία), πληροφορείται αίφνης ότι ο μακαρίτης της χρωστάει 2.000.000 δολάρια στον Τζαμάλ Μάνιγγκ (Χένρι), αφεντικό μιας τοπικής μαύρης συμμορίας. Έχει έναν μήνα διορία να τα βρει –ας πουλήσει την σπιταρώνα της, ξερωγώ. Όμως η Βερόνικα είναι σκληρό καρύδι. Βρίσκει τις χήρες των δυο συνεργατών του αντρός της, την πολύτεκνη λατίνα Λίντα (Ροντρίγκες), και την Άλις (εξαιρετική η Αυστραλέζα Ντεμπίκι), μια ψιλόλιγνη πολωνέζα μετανάστρια που κακοποιείτο από τον άντρα της, και τις πείθει να φέρουν μόνες εις πέρας την επόμενη «δουλειά» του Χάρι, την οποία ο μακαρίτης είχε καταλεπτώς σχεδιάσει στο μυστικό του σημειωματάριο. Στο κόλπο θα μπει και η Μπελ (θαυμάσια η θεατρική Ερίβο που είδαμε στο «Δύσκολες ώρες στο Ελ Ροαγιάλ»), μια μπρατσωμένη κομμώτρια με κοφτερό μυαλό.

Πέντε χρόνια μετά το οσκαρικό του αριστούργημα «12 χρόνια σκλάβος», ο βρετανός σκηνοθέτης επιστρέφει με –ουπς, μια ταινία ληστείας; Όχι, βέβαια. Αυτό που συνέγραψε ο ΜακΚουίν μαζί με την Φλιν (συγγραφέα του «Κορίτσι που εξαφανίστηκε») είναι ένα πολυεπίπεδο δράμα, στο οποίο, εκτός από τη ληστεία, παρακολουθούμε πολιτικές λοβιτούρες ενόψει δημοτικών εκλογών, ενώ δεν λείπει η ανατομή του φυλετικού ρατσισμού, αλλά και της θέσης της γυναίκας, πάντα με φόντο το Σικάγο. Διότι ο Μάνινγκ, λόγου χάρη, είναι υποψήφιος δημοτικός άρχων της περιοχής, έχοντας ως αντίπαλο τον νεποτιστικά υπερφίαλο Τζακ Μάλινγκαν (Φάρελ), με τον οποίον ο Χάρι είχε σκοτεινές δοσοληψίες… Και λίγο μετά την πραγματοποίηση της ληστείας από τις χήρες, έρχεται μια μεγαλειώδης σεναριακή ανατροπή, που διευρύνει ακόμη περισσότερο το δράμα που βιώνει η Βερόνικα. Κοφτεροί διάλογοι, ωραίες ερμηνείες (ο Καλούγια, του «Τρέξε!», θαυμάσιος στο ρόλο του ψυχάκια πρωτοπαλίκαρου του Μάνινγκ), κι ένα εξαιρετικό μουσικό θέμα του Χανς Ζίμερ πακετάρονται μέσα στην ατμοσφαιρική (και συχνά εικονοκλαστική) διεύθυνση φωτογραφίας του Σον Μπόμπιτ, παραδίδοντας μια εντελώς «άλλη» ταινία ληστείας.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες