Κινηματογράφος | Ταινίες

Η Σιωπηλή Επανάσταση , 2018 (Das schweigende Klassenzimmer)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Λαρς Κράουμε
Σενάριο
Λαρς Κράουμε
Πρωταγωνιστούν
Λέοναρντ Σάιχερ, Τομ Γκράμεντς, Γιόνας Ντάσλερ, Λένα Κλένκε, Φλόριαν Λούκας, Μπούρχαρτ Κλάουσνερ, Γιέρντις Τρίμπελ
Διάρκεια
111
Χώρα
Γερμανία
Είδος
Ιστορικό δράμα
Πρεμιέρα
29 Νοεμβρίου 2018

Ενδιαφέρον, αλλά αφηγηματικά άνισο, το φιλμ φωτίζει όσα αυταρχικά βίωσαν κάτι τελειόφοιτοι λυκείου στην Ανατολική Γερμανία του 1956, μετά από δίλεπτη σιωπηρή διαμαρτυρία συμπαράστασης στα θύματα της ουγγρικής εξέγερσης.

Το 1956, πέντε χρόνια πριν την ανέγερση του Τείχους του Βερολίνου, ο Τέο (Σάιχερ, καλός) και ο Κουρτ (Γκράμεντς), δυο ανατολικογερμανοί τελειόφοιτοι λυκείου και φίλοι κολλητοί, πηγαίνουν στο δυτικό τομέα της πόλης για επίσκεψη στον τάφο του παππού του πρώτου. Και πριν γυρίσουν, τρυπώνουν χωρίς εισιτήριο σε σινεμά να χαζέψουν «τα βυζιά» Μάριον Μίχαελ ως βασίλισσας της ζούγκλας… Στα ασπρόμαυρα επίκαιρα, πριν την ταινία, πληροφορούνται τα της ουγγρικής εξέγερσης, που μόλις είχε καταπνιγεί στο αίμα από σοβιετικούς στρατιώτες… Μες στη δίνη της εφηβείας (αυτή η παράμετρος, σε αντίθεση με άλλες, αποτυπώνεται όμορφα στην ταινία), τα δυο αγόρια, μαζί με άλλους συμμαθητές τους αποφασίζουν την επομένη, μισοαστεία-μισοσοβαρά, να μείνουν για δυο λεπτά σιωπηλοί στο μάθημα, ως ένδειξη συμπαράστασης στα (τελικώς) 2.500 θύματα της ουγγρικής «αντεπανάστασης». Μέγα λάθος. Το περιστατικό παίρνει τεράστιες διαστάσεις, στο σχολείο καταφθάνει σταλινικών αποχρώσεων επιθεωρήτρια (Τρίμπελ) αναζητώντας τον εμπνευστή της σιωπηλής διαμαρτυρίας. Λίγο αργότερα δε, ο υπουργός Παιδείας (Κλάουσνερ, καλός) αυτοπροσώπως…

Αυτό το πρώτο μέρος της ταινίας, με τις απεχθείς, εξευτελιστικές πρακτικές/ απειλές του ανατολικογερμανικού καθεστώτος στην προσπάθεια ανεύρεσης του ενόχου-μαθητή, είναι σίγουρα το καλύτερο. Στη συνέχεια, οι αποκαλύψεις για το ένοχο ναζιστικό παρελθόν του πατέρα ενός άλλου μαθητή (Ντάσλερ, καλός), αλλά και το εφηβικό ερωτικό τρίγωνο μεταξύ Κουρτ, Τέο και της συμμαθήτριας Λένα (Κλένκε), εξωθούν την αφήγηση σε κάπως τηλεοπτικούς μελοδραματισμούς (ο σκηνοθέτης προέρχεται από την τηλεόραση). Αντιθέτως, αυτό που αποδίδεται με επιτυχία –όπως και στην προηγούμενη ταινία του Κράουμε («Υπόθεση Φριτς Μπάουερ»)– είναι το βαρύ κλίμα ενοχής και επιβεβλημένης λήθης που επικρατούσε σε Δυτική και Ανατολική Γερμανία μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου. Πάντως, τούτη η αληθινή ιστορία, που βασίζεται στο ομότιτλο αυτοβιογραφικό βιβλίο του Ντίτριχ Γκάρστκα, θα «μιλήσει» στο νεανικό κοινό, που παγίως αναζητά την «επανάσταση», ακόμη και στη σημερινή εποχή της ιντερνετικής αποχαύνωσης... 

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες