Κινηματογράφος | Ταινίες

Kursk | Η Τελευταία Αποστολή , 2018 (Kursk)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Τόμας Βίντερμπεργκ
Σενάριο
Ρόμπερτ Ρόντατ
Πρωταγωνιστούν
Ματίας Σένερτς, Λεά Σεϊντού, Κόλιν Φερθ, Μαξ Φον Σίντοφ, Πέτερ Σιμόνισεκ, Αουγκούστ Ντίιλ, Ματίας Σβάιγκχεφερ, Αρτέμιι Σπιριντόνοφ
Διάρκεια
117
Χώρα
Βέλγιο, Λουξεμβούργο
Είδος
Δραματική περιπέτεια
Πρεμιέρα
06 Δεκεμβρίου 2018

Η ναυτική τραγωδία του Αυγούστου 2000 με την έκρηξη στο ρωσικό πυρηνικό υποβρύχιο Κουρσκ, σε συσκευασία τυπικής δραματικής περιπέτειας με διεθνές έναστρο καστ, αλλά τελικά αμελητέο εκτόπισμα…

Έτη φωτός μακριά από το Δόγμα ’95 και την συγκλονιστική «Οικογενειακή γιορτή» του, αλλά επίσης πολύ μακριά από το θαυμάσιο «Κυνήγι» του, ο δανός σκηνοθέτης συνθηκολογεί σε κάποιο βαθμό με την εύληπτη χολιγουντιανών προδιαγραφών αφήγηση, για να φέρει στη μεγάλη οθόνη το τραγικό δυστύχημα στο ρωσικό πυρηνικό υποβρύχιο Κ-141 Κουρσκ τον Αύγουστο του 2000. Εγχείρημα που έχει, δυστυχώς, ένα εγγενές μειονέκτημα: όσο κι αν έχουν περάσει 18 χρόνια από το συμβάν, και δεδομένου ότι υποβρύχια δεν χάνονται κάθε μέρα, ε, η ιστορία είναι λίγο-πολύ γνωστή. Οπότε, για να κεντρίσει το ενδιαφέρον του θεατή, το αρκετά λιτό σενάριο «τσιμπάει» την ανθρώπινη ιστορία πίσω από την στρατιωτική τραγωδία, με τη βοήθεια του έναστρου βελγο-γαλλο-αυστρο-αγγλο-σουηδικού καστ (που μιλάει αγγλικά με ρωσική προφορά…). Έτσι, βλέπουμε αρχικά τον γάμο ενός μέλους του πληρώματος του Κουρσκ, όπου γνωρίζουμε τον διοικητή του υποβρυχίου, Μιχαήλ Αβέριν (Σενέρτς, κάπως λίγος), την γυναίκα του, Τάνια (η Σεϊντού, πραγματικά έγκυος), και τον 5χρονο γιό τους, Μίσα (Σπιριντόνοφ), που κατά κάποιο τρόπο λειτουργεί ως ο σιωπηλός μάρτυρας της τραγωδίας.       

Με την υπέροχη, «ρωσίζουσα» μουσική του Αλεξάντρ Ντεσπλά να χρωματίζει δράση και συναίσθημα, περνάμε στη θάλασσα του Μπάρεντς, και στην στρατιωτική άσκηση στην οποία μετείχε το υποβρύχιο υπό τον ναύαρχο Γκρουζίνσκι (ο Σιμόνισεκ του «Τόνι Έρντμαν»). Δεν αργεί η έκρηξη (ελαττωματικής τορπίλης του Κουρσκ, αποδείχτηκε πολύ αργότερα), που σκότωσε επί τόπου 95 από τα 118 μέλη του πληρώματος. Το κυρίως μέρος του φιλμ, βέβαια, αφορά την αγωνία των 23 επιζήσαντων, που υπό τον Αβέριν καλούνται να αντιμετωπίσουν πολικό ψύχος, φθίνον οξυγόνο, και εισροή νερού, ενώ γίνονται τσάτρα-πάτρα προσπάθειες των Ρώσων να τους απεγκλωβίσουν από το βυθισμένο Κουρσκ. Είναι γνωστό, ότι η άρνηση των Ρώσων επί πέντε μέρες να δεχτούν βοήθεια από Νορβηγούς και Άγγλους απέβη μοιραία (ο Φερθ, υποδύεται τον βρετανό αντιπλοίαρχο, Ντέιβιντ Ράσελ, που μάλιστα βοήθησε τον δημοσιογράφο-συγγραφέα, στου οποίου το βιβλίο βασίστηκε το σενάριο). Κι ενώ γενικά το φιλμ εκθέτει ικανοποιητικά την σχεδόν… ψυχροπολεμική απροθυμία/ κωλυσιεργία των Ρώσων με την ξένη βοήθεια, υπάρχει μια πραγματολογική αυθαιρεσία που βγάζει μάτι: το καλοκαίρι του 2000 πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας ήταν ο φρεσκοεκλεγμένος, Βλαντίμιρ Πούτιν (μάλιστα, είχε αργήσει χαρακτηριστικά να τερματίσει τις διακοπές του και να επιληφθεί της κατάστασης). Ε, στην ταινία ανώτατος άρχων της χώρας είναι ακόμα ο Μπορίς Γιέλτσιν, με τη μορφή του Φον Σίντοφ! Και ο νοών…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες