Κινηματογράφος | Ταινίες

Spider-Man: Μέσα στο αραχνο-σύμπαν , 2018 (Spider-Man: Into the Spider-Verse)

Αξιολόγηση

Εξαιρετικό σκίτσο και δημιουργικότητα στο εντυπωσιακό γενικό ρεκτιφιέ του αραχνοήρωα, που είναι πια ένα λατινομαύρος 13άρης του Μπρούκλιν, ενώ σε παράλληλα σύμπαντα δρουν κάμποσοι άλλοι αραχνοήρωες διαφορετικών φύλων και φυλών.

Για πολλοστή φορά, η Marvel αποδεικνύει πόσο καλή είναι στο επαναπλασάρισμα των υπερηρώων της –και μάλιστα, τη βδομάδα που η αντίπαλη DC Comics βγάζει στη γύρα τον μετριότατο «Aquaman». Εδώ, λοιπόν, εκείνος που φοράει τη μάσκα του Σπάιντερ Μαν και σώζει την Νέα Υόρκη (ή τον κόσμο όλο) είναι ο Μάιλς Μοράλες (ο χαρακτήρας πρωτοεμφανίστηκε στο κόμικ το 2011), ένας έξυπνος 13χρονος μαθητής που ζει στο Μπρούκλιν με τον αφροαμερικανό αστυνομικό πατέρα του, και την πορτορικάνα μαμά. Ο Μάιλς, όμως, δεν είναι ο μόνος Σπάιντερ της υπόθεσης. Με κάργα δημιουργικότητα, η ταινία σερβίρει ταυτόχρονα άλλες εκδοχές του υπερήρωα-αράχνη: την Σπάιντερ Γκουέν, μια ζόρικη έφηβη ντράμερ∙ τον σκληροπυρηνικό Μαύρο Σπάιντερ Μαν του 1933 (ο ασπρόμαυρος χαρακτήρας εμφανίστηκε στο κόμικ το 2001)∙ την Πένι Πάρκερ, ένα κοριτσάκι από το μέλλον που θυμίζει γιαπωνέζικο άνιμε και δεν φοράει την κλασική αραχνοστολή∙ τον Σπάινερ Χαμ, ένα γουρούνι-αραχνοϋπερήρωα (χαρακτήρας που στα κόμικ παίζει από το 1983), και τέλος, τον Πίτερ Πάρκερ αυτοπροσώπως, ο οποίος καλείται να βγει από την κυνική βαριεστημάρα του μεσήλικα και να εκπαιδεύσει τον νεοσύλλεκτο Μοράλες. Το πώς όλοι αυτοί οι «παράλληλοι» αραχνοήρωες συναντιούνται εξηγείται μέσω του πυρηνικού επιταχυντή, που δημιούργησε ο άρχων του εγκλήματος, Κίνγκπιν, ανοίγοντας την πύλη σε παράλληλα σύμπαντα. Είναι προφανές: εκτός από τα αγόρια έφηβους, τα συνομήλικα κορίτσια μα και τα πιο μικρά, τους καθισμένους μεσήλικες, τους παραδοσιακούς φαν του Σπάιντερ Μαν, ομού και τους… φιλόζωους, η ταινία πάει να προσελκύσει και τους λάτρεις της κβαντικής φυσικής!

Η ιστορία ενηλικίωσης του Μάιλς (και της Γκουέν) μιξάρεται όμορφα με γκαγκ σωματικής κωμωδίας, και κλασικό μαρβελικό χιούμορ (ο μπάτσος-μπαμπάς Μοράλες, ας πούμε, βδελύσσεται τον Σπάιντερ Μαν, που τους κλέβει τη δόξα στο κυνήγι του εγκλήματος). Συγχρόνως, στο στόρι παίζει κι ο άρτι μακαρίτης, Σταν Λι (ο δημιουργός του Σπάιντερ Μαν, βρε σεις), του οποίου η φάτσα ντύνει «κομπάρσους» σε φευγαλέες εμφανίσεις τους. Το κορυφαίο, όμως, ατού της ταινίας είναι η εικόνα. Το καταπληκτικό λεπτομερές σκίτσο, οι εξαιρετικές γωνίες «λήψης», οι διαφοροποιήσεις στη αραχνοστολή ανάλογα με τον εκάστοτε χαρακτήρα, τα συννεφάκια σκέψης και τα έντυπα επιφωνήματα που δανείζονται από το κόμικ είναι αποτέλεσμα μίξης ψηφιακής και χειροποίητης δημιουργίας. Συνολικά, ένας σούπερ συνδυασμός ρετρό και φουτουριστικού στοιχείου που αποτίνει φόρο τιμής στον θρυλικό Σπάιντερ Μαν, καπαρώνοντας ήδη το κινηματογραφικό μέλλον του.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες