ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019
Κινηματογράφος | Ταινίες

Vice: Ο Δεύτερος στην Ιεραρχία , 2018

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Άνταμ ΜακΚέι
Σενάριο
Άνταμ ΜακΚέι
Πρωταγωνιστούν
Κρίστιαν Μπέιλ, Έιμι Άνταμς, Στιβ Καρέλ, Σαμ Ρόκγουελ, Μπιλ Πούλμαν, Άλισον Πιλ
Διάρκεια
132
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Βιογραφική μαύρη κωμωδία (ας πούμε)
Πρεμιέρα
27 Δεκεμβρίου 2018

Ασεβές, αποκαλυπτικό, κωμικοτραγικό, σατιρικό, αστείο, πανέξυπνο και εξαιρετικά παιγμένο πορτρέτο του Ντικ Τσένι, του πανίσχυρου αντιπροέδρου του μικρού Μπους, σερβίρισμένο μέσα από ένα αριστοτεχνικό τουρλού σε ύφος ψευδοντοκιμαντέρ…

Ακόμη καλύτερος απ’ ότι στο οσκαρικό του «Μεγάλο σορτάρισμα», ο ΜακΚέι φιλοτεχνεί εδώ ένα κάργα σαρκαστικό, μα βαθύ, ανθρώπινο και αποκαλυπτικό πορτρέτο του Ντικ Τσένι (Μπέιλ, α-πί-στευ-τος), του ραχατλίδικου χωριατόπαιδου από το Ουαϊόμινγκ, του ακαμάτη υποψήφιου φοιτητή που βρήκε δυο φορές κλειστή την πόρτα του Γέιλ, αλλά κατάφερε μέσα σε λίγες δεκαετίες, χάρη πρωτίστως στην τύπου Λαίδη Μακμπέθ φιλοδοξία της γυναίκας του, Λιν (Άνταμς, εξαιρετική πάλι), να μπει από την ορθάνοιχτη πόρτα του Λευκού Οίκου, και να γίνει, εν πολλοίς, ο αφανής ενορχηστρωτής του αμερικανικού «πολέμου» κατά του Ιράκ, καθώς και άλλων παράπλευρων δεινών που υποθηκεύουν παρόν και μέλλον στην παγκόσμια πολιτικοστρατιωτική σκακιέρα. Αν και στην πρώτη σκηνή βλέπουμε τον μεθυσμένο 22χρονο Τσένι ως ορισμό του ακαμάτη, αμέσως μετά μεταπηδάμε στις πυρετώδεις συσκέψεις μετά το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου. Όπου ο Τσένι, ως αντιπρόεδρος πιά εξουσιοδοτημένος εν λευκώ από τον απόντα πρόεδρο, Τζορτζ Ντάμπλγιου Μπους (Ρόκγουελ, καλός), κινεί κυριολεκτικότατα τα νήματα, οδηγώντας τους αμερικανούς στρατιώτες (ο ίδιος δεν υπηρέτησε ποτέ του) σε πόλεμο κατά του ιρακινού δυνάστη Σαντάμ με… μυστικό σπόνσορα τις κολοσσιαίες πετρελαιοβιομηχανίες των ΗΠΑ.

Η γλαφυρή, σαρκαστική αφήγηση του ΜακΚέι κάνει πολλά μπρος-πίσω, αλλά εμείς έχουμε ως συνδετικό κρίκο-καθοδηγητή, έναν ημι-αφανή αφηγητή-εύρημα, που σχετίζεται ευθέως με τα απανωτά καρδιολογικά προβλήματα του τρομερά υπέρβαρου αντιπροέδρου, αλλά δεν λέω περισσότερα… Η ανέλιξη του Ντικ στην πολιτική σκηνή και κυρίως η διάκρισή του στο παρασκήνιο, η αενάως υποδειγματική σχέση του με την Λιν, κι από δίπλα η παγκόσμια ιστορία εν τω γεννάσθαι φωτίζονται σχεδόν ισόποσα, και πάντα απολαυστικά, σε αυτή την εμπνευσμένη υψηλή μαύρη σάτιρα. Εκτός από τον γνωστό τρελαμένο Μπέιλ, που πάλι έβαλε κι-εγώ-δεν-ξέρω-πόσα κιλά για να μεταμορφωθεί ολοσχερώς σε Ντικ Τσένι, είναι εξαίρετη κι η δουλειά του ειδικού μακιγιέρ, Γκρεγκ Κάνομ. Και πέρα από κινηματογραφικά ωραία δουλειά, τούτο δω το νέο οσκαρικό όχημα για τον αμίμητο κύριο Μπέιλ δίνει και μπόλικη τροφή για σκέψη. Πάνω σε πράγματα που λίγο-πολύ μπορεί να ξέρουμε, μα συστηματικά αγνοούμε…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες