ΠΕΜΠΤΗ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019
Κινηματογράφος | Ταινίες

Η Άγρια Αχλαδιά , 2018 (Ahlat agaci)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Νουρί Μπιλγκέ Τζεϊλάν
Σενάριο
Ακίν Ακσού, Εμπρού Τζεϊλάν, Νουρί Μπιλγκέ Τζεϊλάν
Πρωταγωνιστούν
Ντογκού Ντεμιρκόλ, Μουράτ Τζεμτζίρ, Μπενού Γιλντιριμλάρ, Χαζάρ Εργκιτσλί, Σερκάν Κεσκίν, Ταμέρ Λεβέντ, Ακίν Ακσού
Διάρκεια
188
Χώρα
Γαλλία, Γερμανία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Μακεδονία, Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της, Σουηδία, Τουρκία
Είδος
Δράμα
Πρεμιέρα
03 Ιανουαρίου 2019

Η επιστροφή νεαρού επίδοξου συγγραφέα στον γενέθλιο τόπο του φέρνει στην επιφάνεια ζητήματα, όπως το χάσμα γενεών, η οικονομική στενότητα, και ο ρόλος της θρησκείας στη σημερινή Τουρκία.

Τέσσερα χρόνια μετά την πολυβραβευμένη «Χειμερία νάρκη» του, ο Τζεϊλάν επιστρέφει με ένα ακόμη πολυεπίπεδο πορτρέτο της σημερινής Τουρκίας. Μόνο που αυτή τη φορά, η γνωστή ποιητικομελαγχολική διάθεση του σκηνοθέτη έχει αντικατασταθεί από μια πιο ρεαλιστική, και συχνά πιο «θυμωμένη», αφήγηση. Κεντρικό πρόσωπό της, ο Σινάν (Ντεμιρκόλ), που έχοντας μόλις αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο, επιστρέφει λόγω αφραγκιάς στο γενέθλιο Τσανάκκαλε, στα στενά των Δαρδανελίων. Διχασμένος μεταξύ της επαρχιώτικης νοοτροπίας και της ανοιχτόμυαλης μόρφωσης, ο Σινάν θέλει να γίνει συγγραφέας. Αλλά κάπως πρέπει να εξασφαλίσει και τα προς το ζην μέσα στην ανεξέλεγκτη αβεβαιότητα που πεδικλώνει τους νέους σ’ όλο τον «ανεπτυγμένο» κόσμο.

Χωρίς να βιάζεται, ο Τζεϊλάν ξεδιπλώνει, μέσα από εξαιρετικά γραμμένες σκηνές, τις συνιστώσες που ορίζουν τη ζωή του Σινάν: ένας συνταξιούχος πατέρας (ο δημοφιλής κωμικός Τζεμτζίρ, σε ρόλο-έκπληξη), που από αξιοσέβαστος δάσκαλος έχει ξεπέσει σε κυνηγημένο μπαταχτσή λόγω του εθισμού του στον τζόγο… Ο οικογενειακός σκύλος, σημαδιακός χαρακτήρας της ταινίας, το μόνο ον που αγαπάει τον αναξιόχρεο πατέρα χωρίς να τον κρίνει… Η Χατιτζέ (Εργκιτσλί), ο εφηβικός έρωτας του Σινάν, που εκτός του ότι πλέον φοράει ισλαμική μαντίλα ετοιμάζεται να παντρευτεί τον γέρο κοσμηματοποιό που της διάλεξαν οι δικοί της… Η εμμονή με το χρήμα –κάτι χρυσές λίρες που όλο επανακάμπτουν, και μια ηλεκτρισμένη σκηνή με τον ιμάμη (Ακσού), την ώρα που κυριολεκτικά κλέπτει οπώρας από μια μηλιά, σκιαγραφούν εύγλωττα πόσο τα λεφτά έχουν διαβρώσει την κοινωνία… Ο ρόλος της θρησκείας, σε μια χώρα διχασμένη μεταξύ ισλαμικού φονταμεταλισμού και ανεξίθρησκης προοδευτικότητας… Η αγωνία της επαγγελματικής αποκατάστασης, που συμπυκνώνεται σε μια κομβική σκηνή στην Κωνσταντινούπολη, με έναν οριακά θρασύ Σινάν να επιτίθεται φραστικά σε φτασμένο λογοτέχνη κατηγορώντας ως «σκλάβο που περιμένει να αγοραστεί». Συγχρόνως, όμως, ο Σινάν φλερτάρει και με την ιδέα να ενταχθεί στα τουρκικά ΜΑΤ –γιατί όχι, λεφτά θα βγάζει…  

Ήδη από την εναρκτήρια σκηνή –όπου η θάλασσα καθρεφτίζεται μέσα από ένα παράθυρο στο πρόσωπο του Σινάν– ο Τζεϊλάν μας έχει ψιθυρίσει πως η μεγάλη κόντρα μεταξύ νέου και παλιού λαμβάνει χώρα κυρίως μες στο μυαλό του πρωταγωνιστή. Και εκεί θα παραμείνει έως το διφορούμενο φινάλε, όπου ο θεατής καλείται να επιλέξει αν αυτό που βλέπει πραγματικά συμβαίνει, ή απλώς το φαντάζεται ο Σινάν. Συνολικά, πρόκειται για ταινία μεστή προβληματισμών, που υπηρετείται από θαυμάσιους, φιλοσοφικίζοντες διαλόγους, πολύ καλές ερμηνείες, ωραία φωτογραφία (Γκοκάν Τιργιάκι), και με ελάχιστο Μπαχ να ντύνει κάποιες σημαντικές σκηνές.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες