Κινηματογράφος | Ταινίες

Glass , 2019

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Εμ Νάιτ Σιάμαλαν
Σενάριο
Εμ Νάιτ Σιάμαλαν
Πρωταγωνιστούν
Τζέιμς ΜάκΑβοϊ, Σάμιουελ Ελ Τζάκσον, Μπρους Ουίλις, Σάρα Πόλσον, Άνια Τέιλορ-Τζόι, Σπένσερ Τριτ Κλαρκ, Σάρλεϊν Γούνταρντ
Διάρκεια
129
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Μεταφυσικό θρίλερ φαντασίας
Πρεμιέρα
17 Ιανουαρίου 2019

Οι ταλανισμένοι άνθρωποι-με-υπερδυνάμεις του «Άφθαρτου» και του «Διχασμένου» συνασπίζονται, τρόπον τινά, έχοντας απέναντί τους μια αινιγματική ψυχίατρο –και τις τελειωμένες, μεταφυσικίζουσες συνομωσιολογίες του Σιάμαλαν, φυσικά…

Λοιπόν, όσοι δεν έχετε δει τον «Άφθαρτο» (του 2000) και τον «Διχασμένο», αμφότερα μεταφυσικά θρίλερ του Σιάμαλαν, θα δυσκολευτείτε κομμάτι να συλλάβετε πλήρως το κοινό δράμα των τριών ηρώων, που εδώ τους βρίσκουμε κλειδαμπαρωμένους σε χάι-τεκ τρελάδικο, υπό την εποπτεία της ψυχιάτρου, Έλι Στάιπλ (Πόλσον, καλή). Συνοπτικά, λοιπόν, ο Ντέιβιντ Νταν (Ουίλις), μοναδικός επιζών ενός φοβερού δυστυχήματος που θεωρεί εαυτόν «άφθαρτο», έχει αυτοβούλως αναλάβει ρόλο τιμωρού υπέρ αθώων αδυνάτων με το παρατσούκλι Ο Επιτηρητής. Από την άλλη, ο Ελάιτζα Πράις (Τζάκσον, καλός), γνωστός ως Μίστερ Γκλας (γυαλί, έτσι;), είναι ένας μεγαλοφυής ψυχάκιας με απερίγραπτα εύθραυστα κόκαλα και κόλλημα με τα (σπάνια) κόμικς, που έχει βαλθεί να αποδείξει μια και καλή, ότι άνθρωποι με υπερδυνάμεις υπάρχουν και παραϋπάρχουν. Ο τρίτος της παρέας είναι, βέβαια, οι… 23 προσωπικότητες που συναπαρτίζουν τον Κέβιν Ουέντελ Κραμπ (ΜάκΑβοϊ, εντυπωσιακότατος), ένα τέως κακοποιημένο παιδί που έχει «σπάσει» σε πολλαπλές προσωπικότητες, μια εκ των οποίων είναι το παντοδύναμο και θανατερό Κτήνος, που περπατάει στο ταβάνι και ξαπλώνει 10 νοματαίους στην καθισιά του.

Περισσότερα για το στόρι ας μην πούμε. Όσοι τα πιστεύετε, τα πιστεύετε όλα αυτά τα αναπόδεικτα και συνωμοσιολογικά περί διαχρονικής μυστικής οργάνωσης που σκοπό έχει να χειραγωγεί/ αφανίζει τους ανθρώπους με υπερδυνάμεις –λέει. Στο κινηματογραφικό δια ταύτα, από την άλλη, η νέα ταινία του Σιάμαλαν διαθέτει πολύ ωραία διεύθυνση φωτογραφίας (του Ελληνοαμερικανού, Μάικ Γκιουλάκις), υποβλητική ατμόσφαιρα κι ένα σπάνιο στις μέρες μας χαρακτηριστικό (ειδικά για ταινία φαντασίας): μια και μοναδική κεντρική πλοκή, χωρίς φλασμπάκ, αντιπερισπασμούς, και περιφερειακές ιστορίες, η οποία ξεδιπλώνεται μεγαλοπρεπώς και πραγματεύεται το κοινό δράμα που θα ενώσει αυτούς τους τρεις ζαβούς υπερανθρώπους στο δρόμο προς το μαξιμαλιστικό φινάλε. Προσωπικά, αυτή η σπαρτιάτικη αφηγηματική δομή μου άρεσε. Κατά τα άλλα, όμως…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες