Κινηματογράφος | Ταινίες

Ψυχρή καταδίωξη , 2019 (Cold pursuit)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Χανς Πέτερ Μόλαντ
Σενάριο
Φρανκ Μπόλντγουιν
Πρωταγωνιστούν
Λίαμ Νίσον, Τομ Μπέιτμαν, Τομ Τζάκσον, Έμι Ρόσουμ, Λόρα Ντερν, Τζον Ντόμαν, Μίκαελ Ρίτσαρντσον
Διάρκεια
118
Χώρα
Καναδάς, Ηνωμένες Πολιτείες, Νορβηγία, Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος
Αστυνομική μαύρη κωμωδία
Πρεμιέρα
07 Φεβρουαρίου 2019

Ακριβές ριμέικ νορβηγικής μαύρης κωμωδίας από τον ίδιο σκηνοθέτη, με θέμα τους φόνους εκδίκησης που «αναγκάζεται» να διαπράξει ένας φιλήσυχος οδηγός εκχιονιστικού μετά το θάνατο του γιού του.

Στο μικροσκοπικό χιονοσκεπές Κιχόου, δυό βήματα από το τουριστικότατο χιονοδρομικό Ντένβερ του Κολοράντο, ο Νελς Κόξμαν (Νίσον) βραβεύεται από την κοινότητα ως «πολίτης της χρονιάς», αφού χάρη στο θηριώδες εκχιονιστικό του μένουν ανοικτοί οι λιγοστοί δρόμοι (οι σκηνές με το όχημα εν κινήσει μέσα σε όγκους χιονιού είναι όντως εντυπωσιακές). Λίγο μετά, ο Νελς και η σύζυγος (Ντερν, σε μικρό ρόλο) πληροφορούνται ότι ο 20άρης γιός τους (Ρίτσαρντσον) βρέθηκε νεκρός από υπερβολική δόση ηρωίνης. Μετά την επίσκεψη στο νεκροτομείο (κοενικά κωμικοτραγική η σκηνή), η σύζυγος παίρνει το καπελάκι της και φεύγει. Ο δε Νελς, σιγουρότατος πως ο γιός του δεν ήταν τζάνκι, αποφασίζει να βρει μόνος τον πραγματικό λόγο και τον πραγματικό ένοχο πίσω από το ξεπάστρεμα του γιού του. Εγχείρημα που θα τον φέρει αντιμέτωπο με τον Βίκινγκ (Μπέιτμαν, κάπως υπερβολικός), τον υγιεινιστή, ζάπλουτο, ψυχαναγκαστικό τοπ ναρκωβαρώνο του Ντένβερ, αλλά και με τον Λευκό Ταύρο (Τζάκσον), τον αγέλαστο τοπικό αρχηγό των αυτόχθονων ινδιάνων, που επίσης νταλαβερίζεται με ναρκωτικά. Και καθώς ένα-ένα τα πρωτοπαλίκαρα των δυο συμμοριών φονεύονται (με ευφάνταστους τρόπους) από τον εκχιονιστή, πέφτουν στην οθόνη αντίστοιχες μαύρες κάρτες με όνομα, παρατσούκλι, και θρήσκευμα του κάθε μακαρίτη, υπενθυμίζοντάς μας πως πρόκειται φυσικά για μαύρη κωμωδία. Και θυμίζοντας ξεκάθαρα στους φίλους του σκανδιναβικού σινεμά το «Με σειρά εξαφάνισης», πανομοιότυπη ταινία του 2015, που είχε σκηνοθετήσει και πάλι ο Μόλαντ.

Ήτοι, ξαναγυρίστηκε μια αλλούτερη, καραευρωπαϊκή ταινία στα αγγλικά, τοποθετώντας τη δράση στην χιονισμένη πλευρά των ΗΠΑ, και με  πρωταγωνιστή έναν πασίγνωστο σταρ ταινιών δράσης. Και; Χμμ, είναι αυταπόδεικτο, θαρρώ, πως ο καραφλούλης-σιτεμένος Στέλαν Σκάρσγκαρντ, που υποδυόταν τον οδηγό του εκχιονιστικού στην αρχική ταινία, είναι πολύ πιο κόντρα στο ρόλο του αδυσώπητου τιμωρού. Άρα, υπηρετεί πολύ καλύτερα τη μαύρη κωμωδία… Αλλά και γενικότερα, τούτη η αμερικανική εκδοχή φαντάζει συχνά έξω απ’ τα νερά της, καθώς πασχίζει να ισορροπήσει μεταξύ ταραντινικής βίας, καουρισμακικού σουρεαλισμού, και βορειοευρωπαϊκής ψυχρότητας –όλα στοιχεία που έφερε απολαυστικά η σκανδιναβική βερσιόν. Πάντως, η υπέροχα σχολιαστική μουσική του Τζορτζ Φέντον, και τα αθεόφοβα ρατσιστικά αστεία με στόχο τους Ινδιάνους (στην πρώτη ταινία, στόχος ήταν διάφορα φυλετικά στερεότυπα) λειτουργούν θαυμάσια.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες