Κινηματογράφος | Ταινίες

Η κλεμμένη πριγκίπισσα , 2018 (Vykradena pryntsesa: Ruslan i Lyudmyla)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ολέγκ Μάλαμουζ (στην μεταγλώττιση, Μαρία Ζερβού)
Σενάριο
Γιάρολσλαβ Βόιτσεσεκ
Πρωταγωνιστούν
Ακούγονται: Παύλος Πιέρρος, Πηνελόπη Σκαλκώτου, Γιώργος Σκουφής, Νίκος Παπαδόπουλος, Δημήτρης Μάριζας, Θανάσης Κουρλαμπάς, Άρης Γεροντάκης, Βασίλης Μήλιος
Διάρκεια
95
Χώρα
Ουκρανία
Είδος
Κινούμενα σχέδια (μεταγλωττισμένο)
Πρεμιέρα
07 Φεβρουαρίου 2019

Η ιστορία μιας αιχμαλωτισμένης πριγκίπισσας και του ποπολάρου-αγαπητικού που τελικά την σώζει, δοσμένη μέσα από θαυμάσιο σκίτσο, παραμυθένια φολκλορικίζουσα φαντασία, αλλά και κάποιες αναπόφευκτες εκπτωτικές μοντερνιές.

Στο Βασίλειο Πίσω Απ’ τα Εννιά Βουνά, ο περιπλανώμενος θεατρίνος-τροβαδούρος Ρουσλάν, μαζί με τον συγγραφέα-υποβολέα-βοηθό του, Λέστορ, δίνουν παραστάσεις στις πλατείες ζωντανεύοντας την ιστορία του μυθικού μάγου Τσέρνομορ, που κάθε 100 χρόνια αρπάζει μια γαλαζοαίματη, και την μεταμορφώνει σε πέτρινο άγαλμα μεταγγίζοντας τη ζωτική της ενέργεια στο μαγικό ραβδί του. Παραδίπλα και συγχρόνως, ο βασιλιάς θέλει να παντρέψει την Μίλα, την μονάκριβη, δυναμική θυγατέρα του. Εκείνη, όμως, ούτε που να ακούσει για προσυμφωνημένα προξενιά. Το σκάει νύχτα απ’ το παλάτι και, με τα πολλά, πέφτει πάνω στον Ρουσλάν. Ο οποίος, παριστάνοντας τον γενναίο ιππότη, σώζει την μορφονιά από κάτι ληστές-μαντραχαλάδες. Κι απάνω που αρχίζει και πλέκεται το ειδύλλιο των δυο νέων, ξημέρωμα πάνω στις σκεπές, εμφανίζεται σαν τυφώνας ο Τσέρνομορ και αρπάζει τη Μίλα. Με τον βασιλιά να εξαγγέλλει πως θα δώσει το χέρι της κόρης του (μαζί με την κόρη) σε όποιον την φέρει πίσω, ο Ρουσλάν, ο Λέστορ και η Ούνα, το πανέξυπνο πουλί-κατοικίδιο του θεατρίνου-ιππότη, ρίχνονται σε μια περιπέτεια στη μαγεμένη χώρα του Τσέρνομορ.

Οπτικά, τούτη η ουκρανική ταινία είναι υπέροχη. Συνδυάζει στοιχεία από φολκλορικά παραμύθια (η γιγάντια κεφαλή-φύλακας του μαγικού σπαθιού, ας πούμε), με εσάνς από κλασικό Ντίσνεϊ (κάτι έμψυχα ντόνατ και τούρτες είναι φύλακες της αιχμάλωτης Μίλα), με σινεφιλικές αναφορές (υπάρχει πέτρινος γίγας, φτυστό ξαδελφάκι των αντίστοιχων του «Χόμπιτ»), αλλά και με κάτι πινελιές (το τοπίο της μαγεμένης χώρας, το κουφάρι προϊστορικού ζώου που λειτουργεί ως γέφυρα) που, προσωπικά, μου θύμισαν πίνακες του Νταλί. Η κίνηση της κάμερας είναι επίσης εντυπωσιακή στις πιλάλες των ηρώων, ενώ υπάρχει μια ευρηματική σκηνή ξύλου, όπου το μόνο που βλέπουμε είναι οι σκιές δαρόμενων (από γατάκι-τέρας) με φόντο ένα ρολόι τοίχου και υπόκρουση τον «Γαλάζιο Δούναβη» του Στράους… Και με εξαίρεση τον Ρουσλάν και την Μίλα, που είναι συμβατικές φιγούρες ανιμέισον, οι φάτσες των περισσότερων δευτεραγωνιστών είναι πρωτότυπες και ενδιαφέρουσες –με αποκορύφωμα τον μυγιάγγιχτο πρίγκηπα Φάλαφ και τους δυο συνοδούς του. Συμπερασματικά, μια καλή επιλογή για παιδική σινεμαδιά.

Φωτογραφίες