ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019
Κινηματογράφος | Ταινίες

Η σύζυγος , 2018 (The Wife)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Μπγιόρν Ρούνγκε
Σενάριο
Τζέιν Άντερσον
Πρωταγωνιστούν
Γκλεν Κλόουζ, Τζόναθαν Πράις, Μαξ Άιρονς, Κρίστιαν Σλέιτερ, Ελίζαμπεθ ΜακΓκάβερν, Χάρι Λόιντ, Άνι Σταρκ
Διάρκεια
100
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο, Σουηδία
Είδος
Δράμα
Πρεμιέρα
21 Φεβρουαρίου 2019

Αμερικανός λογοτέχνης κερδίζει το Νομπέλ, αλλά στο κέντρο του δράματος βρίσκεται η αενάως υποστηρικτική σύζυγός του και το μεγάλο τους μυστικό, σε αυτή την ολίγον συμβατική ταινία, που απογειώνεται χάρη στην Κλόουζ.

Χειμώνας του 1992 σε ένα υπέροχο παραθαλάσσιο σπίτι του Κονέτικατ, κι ο 60-φεύγα αμερικανός συγγραφέας, Τζο Κάσλμαν (Πράις, πολύ καλός), περιμένει μαζί με την γυναίκα του, Τζόαν (Κλόουζ, καταπληκτική), το πολυπόθητο τηλεφώνημα από Στοκχόλμη. Το οποίο έρχεται, χρίζοντας τον Τζο νομπελίστα της χρονιάς. Χαρά, κακό, οι δυο μεσήλικες χοροπηδάνε σαν παιδιά πάνω στη νυφική παστάδα... Η ταινία, που μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το ευπώλητο μυθιστόρημα της Μεγκ Γούλιτζερ, “διαρκεί” τις λίγες μέρες περί την βράβευση στη σουηδική πρωτεύουσα. Σε αυτή τη διάρκεια, όμως, θα αναδυθεί εκκωφαντικά ένα τεράστιο μυστικό που ενώνει τους Κάσλμαν. Με τη βοήθεια εκτεταμένων φλασμπάκ στις δεκαετίες του ‘50 και του ‘60 -όταν η νεαρή φοιτήτρια Τζόαν (Σταρκ) γνώρισε, ερωτεύτηκε ολοσχερώς και μετά παντρεύτηκε τον Τζο (Λόιντ), καθηγητή της στο τμήμα Δημιουργικής Γραφής- αντιλαμβανόμαστε σιγά-σιγά περί τίνος πρόκειται. Αλλά είναι κυρίως μέσα από την πολυεπίπεδη, όλο αποχρώσεις ερμηνεία της Κλόουζ, που ψυχανεμιζόμαστε ότι κάτι περίεργο ή σκοτεινό λουφάζει ανάμεσα στο ζευγάρι. Κάτι που, καθώς οδεύουμε προς την υπερεπίσημη τελετή απονομής των Νομπέλ στο δημαρχείο της Στοκχόλμης, δημιουργεί κανονικό σασπένς -γιατί πια ξέρουμε το μυστικό. Και τις ανυπολόγιστες συνέπειες που μπορεί να φέρει η αποκάλυψή του.

Η ταινία του Ρούνγκε ακολουθεί την πεπατημένη, καίτοι η μουσική της Τζόσελιν Πουκ χαρίζει πόντους στο όλον, ενώ και η ερμηνεία του Σλέιτερ, στο ρόλο ενός επίμονου δημοσιογράφου που ετοιμάζει τη αληθινή (προσέξτε το αυτό) βιογραφία του Κάσλμαν, αβαντάρει επίσης την ταινία. Αντιθέτως, λίγος μου φάνηκε ο Άιρονς ως γιός (και εκκολαπτόμενος συγγραφέας) του ζεύγους, χαρακτήρας που δεν υπάρχει στο λογοτέχνημα. Παρεμπιπτόντως, σύμφωνα με το βιβλίο και το βραβείο που απονέμεται στον Τζο δεν είναι το Νομπέλ, αλλά ένα μικρό λογοτεχνικό βραβείο στη Φινλανδία. Αλλά, τέλος πάντων, όλα τούτα είναι λεπτομέρειες. Διότι η ταινία συνιστά την υποκριτική δικαίωση της Κλόουζ, μετά από δεκαετίες καριέρας. Γι’ αυτό και πιθανότατα το Όσκαρ α’ ρόλου θα καταλήξει στα χέρια της, αντί στης Κόλμαν της Ευνοούμενης, πράγμα που, προσωπικά, θεωρώ ότι θα ήταν δικαιότερο.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες