Κινηματογράφος | Ταινίες

Ο Άγγελος , 2018 (El Ángel)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Λουίς Ορτέγα
Σενάριο
Σέργκιο Ολγκίν, Λουίς Ορτέγα
Πρωταγωνιστούν
Λορένθο Φέρο, Θεσίλια Ροτ, Τσίνο Νταρίν, Ντανιέλ Φανέγο, Λυίς Γκνέκο, Πέτερ Λανθάνι, Μαλένα Βίγια, Μερσέντες Μοράν
Διάρκεια
126
Χώρα
Αργεντινή, Ισπανία
Είδος
Βιογραφικό δράμα
Πρεμιέρα
28 Μαρτίου 2019

Η αληθινή ιστορία του καλλονού νεαρού, Κάρλος Πουτς, του πιο διαβόητου μανιακού δολοφόνου στην ιστορία της Αργεντινής, δοσμένη μέσα από ωραία ανασύσταση εποχής και ατμόσφαιρα, αλλά ελάχιστη εμβάθυνση.

Η έβδομη ταινία του Ορτέγα –σε παραγωγή του Πέδρο Αλμοδόβαρ– είναι ένα ενδιαφέρον μα λειψό πορτρέτο του 67χρονου σήμερα, Κάρλος Ρομπλέδο Πουτς, ο οποίος έχει συμπληρώσει 46 χρόνια στη φυλακή για μια σειρά διαρρήξεων, δολοφονιών, βιασμών και απαγωγών που διέπραξε στο Μπουένος Άιρες από τον Μάρτιο του 1971 έως τον Φεβρουάριο του 1972. Αλλά το πιο ενδιαφέρον (και πιασάρικο, να τα λέμε κι αυτά) στοιχείο περί τον Πουτς είναι ότι επρόκειτο για έναν πανέμορφο, σχεδόν ανδρόγυνα ευειδή, νεαρό με ξανθές μπούκλες, γαλανά μάτια, σμιλεμένη κατατομή και υπέροχο στιλ. Εξού και ο Τύπος της εποχής τον προίκισε με το προσωνύμιο «Άγγελος θανάτου», ή «Μαύρος άγγελος». Ο πρωτοεμφανιζόμενος Φέρο, που τον υποδύεται εδώ, είναι σίγουρα εντυπωσιακός στην όψη, κι ενδεχομένως κοντά στο αληθινό ύφος του Πουτς, αλλά δεν καταφέρνει, φοβάμαι, να μεταδώσει κάτι βαθύτερο για τον διαβόητο εγκληματία.

Η ταινία έχει επίσης αλλάξει κάποια στοιχεία της ιστορίας –ο Καρλίτος, ας πούμε, ήταν 19 ετών, κι όχι 17χρονος μαθητής, όταν διέπραξε τα εγκλήματά του, ενώ η απαγωγή, ο βιασμός και ο εν ψυχρώ φόνος δυο γυναικών (μαζί με τον συνεργό του, Ραμόν, που υποδύεται ο υιός Νταρίν) δεν μνημονεύεται καν. Αντιθέτως, το φιλμ του Ορτέγα τονίζει –όχι απαραίτητα αδίκως– την θρυλούμενη αμφισεξουαλικότητα του Καρλίτος, το πόσο γοήτευε άντρες και γυναίκες κάθε ηλικίας, και το πόσο η σχέση του με τον συνεργό του, Ραμόν (πραγματικό όνομα, Χόρχε Ιμπάνιεθ), ανέδιδε ομοφυλοφιλική εσάνς. Και γενικότερα, πάντως, παρά την ωραία ανασύσταση εποχής, και το σαγηνευτικό σάουντρακ (σούπερ το «House of the Rising Sun» με ισπανικό στίχο), η ταινία στέκει κάπως εντυπωσιοθηρικά και αποθαυμαστικά απέναντι στον ήρωά της, παραμένοντας απλά στο πώς και στο τι, αντί να σκαλίσει το μέγα «γιατί» πίσω από τα αποτρόπαια εγκλήματα ενός νεαρού που θεωρούσε εαυτόν «απεσταλμένο του Θεού».

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες