Κινηματογράφος | Ταινίες

Μετά , 2019 (After)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Τζένι Γκέιτζ
Σενάριο
Σούζαν ΜακΜάρτιν
Πρωταγωνιστούν
Τζόζεφιν Λάνγκφορντ, Χίρο Φάινς Τίφιν, Ντίλαν Άρνολντ, Σέλμα Μπλερ, Πίτερ Γκάλαχερ, Ινάνα Σάρκις, Καντίτζα Ρεντ Θάντερ
Διάρκεια
106
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Ρομαντικό δράμα
Πρεμιέρα
11 Απριλίου 2019

Ένα «καλό κορίτσι» και πρωτοετής φοιτήτρια ερωτεύεται συθέμελα ένα «κακό παιδί», τραγούδια του συρμού ντύνουν σκηνές ερωτικής έξαψης, οι εφηβικές ορμόνες ξεχειλίζουν –εμάς, τι λόγος μας πέφτει, αλήθεια;

Το διεθνές νεανικό μπεστσέλερ «After» της 30χρονης Αμερικανίδας, Άνα Τοντ –που είναι ολόκληρη σειρά, δηλαδή– το αγνοώ. Συμμαθήτριες της κόρης μου, που το’ χουν διαβάσει –και τους άρεσε–, είπαν πως περιέχει άφθονες σεξοπεριγραφές στην παράδοση των «50 αποχρώσεων του γκρι», μείον τα σαδομαζό. Η φάση έχει ως εξής: η πολύ καθώς πρέπει απόφοιτη λυκείου, Τέσα Γιανγκ (Λάνγκφορντ, συμπαθητική), αποχαιρετά μονογονεϊκή μάνα (Μπλερ, κακή) και τον BF-γκόμενο, Νόα (Άρνολντ), και ξεκινάει σπουδές στο κολλέγιο. Εννοείται πως η συγκάτοικος (Ρεντ Θάντερ) κι όλες οι υπόλοιπες κοπελιές είναι περπατημένες και μοδάτες, πίνουν μπάφους κι αλκοόλ, πράγματα που η παρθένα Τέσα δεν… Η γνωριμία της με τον Εγγλέζο Χάρντιν Σκοτ (Τίφιν, καλός) θα φέρει τα πάνω κάτω μέσα της. Τούτος δω είναι γιός του (Αμερικάνου) πρύτανη (δεν κατάλαβα αν φοιτά κιόλας), ένας απρόθυμος γόης, ένα σκληρό αγόρι που φέρει τατουάζ, αλλά ξέρει κι όλη την κλασική (ρομαντική) λογοτεχνία απ’ έξω κι ανακατωτά. Παρεμπιπτόντως, η συγγραφέας, λέει, εμπνεύστηκε τον χαρακτήρα του Χάρντιν από (το κόλλημά της με) τον Χάρι Στάιλς των αείμνηστων One Direction… Τέλος πάντων, μα κολυμπώντας σε ερημική λίμνη, μα βαριανασαίνοντας ξαναμμένοι στο κρεβάτι, οι δυο πρωταγωνιστές φασώνονται ρομαντικά ξανά και ξανά, υπό τους ήχους γνωστών χιτ (Αριάνα Γκράντε, Εντ Σίραν, Σελίνα Γκόμεζ, φυσικά One Direction και τα συναφή). Κάποια στιγμή, προκύπτει και το μοιραίο –με προφυλακτικό, όπως σωστά υπογραμμίζει το σενάριο. Μετά, όμως, προκύπτει κάτι ακόμη πιο μοιραίο, που θα ρίξει την Τέσα στη μαύρη απογοήτευση –καίτοι, πρόκειται τελικά για μοιραία παρεξήγηση, οπότε όλα καλά.

Κοιτάξτε, αυθορμήτως θα βαθμολογούσα με 2/ 5 τούτη την καλογυαλισμένη αμερικανιά με το εντελώς ισχνό στόρι και τους προσχηματικούς δεύτερους χαρακτήρες. Αλλά, κατανοώ τους ορμονόπληκτους εφήβους στους οποίους, φυσικά, απευθύνεται η ταινία. Από την άλλη, όμως, δεν μπορώ να παρακάμψω το πόσο αβαθής και προβλέψιμη είναι η ιστορία –ακόμη και το ότι ο Χάρντιν του βιβλίου είναι ολίγον παλιόπαιδο και ταλαιπωρεί την Τέσα δεν ανιχνεύεται ουσιαστικά στην ταινία. Είναι η μόνιμη δυσκολία των λογοτεχνικών μεταφορών… Ο Μπαλζάκ, ας πούμε, αφιερώνει μιάμιση σελίδα περιγράφοντας μια φθαρμένη πολυθρόνα. Η Τοντ, φαντάζομαι, πολλές παραπάνω στο καρδιοχτύπι της Τέσα όταν το χέρι, ή η γλώσσα του Χάρντιν κατεβαίνει «εκεί»… Άντε να το κάνεις ταινία της προκοπής μετά.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες