Κινηματογράφος | Ταινίες

Η κατάρα της Γιορόνα , 2019 (The Curse of La Llorona)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Μάικλ Τσάβες
Σενάριο
Μίκι Ντάουτρι, Τομπάιας Ιακόνις
Πρωταγωνιστούν
Λίντα Γκαρντελίνι, Ρέιμοντ Κρουζ, Πατρίσια Βελάσκες, Μαρισόλ Ραμίρες, Σον Πάτρικ Τόμας, Τόνι Αμέντολα, Μάντλιν ΜακΓκρόου, Τζον Μάρσαλ Τζόουνς
Διάρκεια
93
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Τρόμου
Πρεμιέρα
17 Απριλίου 2019

Καινούριο τρομοκοσκινάκι σε παραγωγή Τζέιμς Γουάν, για την κλαίουσα παιδοκτόνο μάνα του μεξικανικού θρύλου που αρπάζει τα παιδιά άλλων γυναικών, εν προκειμένω μιας χήρας κοινωνικής λειτουργού, αλλά μην σκιάζεστε κιόλας…

H πρώτη ταινία του Τσέιβς –υπό τις ευλογίες του τρομομάστορα Τζέιμς Γουάν– ξεκινάει με αναδρομή στο Μεξικό του 17ου αιώνα, και στον (υπαρκτό) φολκλορικό θρύλο της Γιορόναˑ μιας γυναίκας που έπνιξε τους δυο ανήλικους γιούς της για να εκδικηθεί τον άπιστο άντρα της, και μετά πνίγηκε κι εκείνη, πριν μεταμορφωθεί σε ταλανισμένο πνεύμα που τριγυρνάει στις ερημιές ψάχνοντας τα βλαστάρια της και κλέβοντας τα παιδιά των άλλων –που τα πνίγει κι αυτά… Άλμα στο Λος Άντζελες του 1973 (η ανασύσταση εποχής, μέτρια κι αδικαιολόγητη, αν εξαιρέσουμε, βέβαια, την βολική απουσία των κινητών), όπου ζει η χήρα αστυνομικού, Άνα (Καρντελίνι, πάντα συμπαθής) με τα παιδιά της, τον 7χρονο Κρις (Ρόμαν Κρίστου) και την μικρότερη, Σαμ (Τζέινι-Λιν Κίντσεν). Ως κοινωνική λειτουργός, η Άνα καλείται να σώσει τα δυο μικρά αγόρια μιας ολίγον σαλεμένης Λατίνας (Βελάσκες), η οποία τα είχε κλειδώσει σε ντουλάπα σ’ ένα σπίτι όλο αναμμένα κεριά και θυμιατά. Πλην όμως, τα παιδιά της κακοποιητικής μάνας πεθαίνουν μυστηριωδώς το πρώτο βράδυ που φιλοξενούνται σε κοινωνική δομή. Και η λωλή τα βάζει με την Άνα –διότι δεν άκουσε τις προειδοποιήσεις της περί Γιορόνας… Εννοείται πως τώρα, είναι τα παιδιά της κοινωνικής λειτουργού που θα βρεθούν στο στόχαστρο της οιμώζουσας γυναίκας-φάντασμα με τα κίτρινα μάτια, το νυφικό και τα κατάμαυρα δάκρυα. Ακόμη πιο αναμενόμενα, η Άνα θα καταφύγει σε πρώην παππά και νυν σαμάνο-κουρανδέρο (Κρους) για να ξορκίσει την Γιορόνα απ’ τη ζωή τους.

Κοιτάξτε, αν αυτή είναι η πρώτη ταινία τρόμου που βλέπετε στη ζωή σας, πάσο, όλο και κάποιο από τα κοινότοπα κοψοχολιάσματα της ταινίας θα σας «πιάσει». Σε κάθε άλλη περίπτωση, προσπεράστε υπεύθυνα. Το απλοϊκό σενάριο, με ελάχιστες στιγμές αληθινής αγωνίας, και διαλόγους που επαναλαμβάνουν τα ίδια σε αγγλικά και ισπανικά (παιδιά, υπάρχουν και υπότιτλοι), επιστρατεύει κάθε κλισέ τρόμου, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Το δε πρόσφατο χούι πολλών τρομοταινιών να διαδραματίζονται στα τέλη του περασμένου αιώνα αντί στο σήμερα, τον έχει κάνει τον κύκλο του –έ-λε-ος!  

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες