Κινηματογράφος | Ταινίες

Ο Ευγενικός κύριος Λινκ , 2019 (Missing Link)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Κρις Μπάτλερ
Σενάριο
Κρις Μπάτλερ
Πρωταγωνιστούν
Ακούγονται: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Κωστής Μαραβέγιας, Αντιγόνη Ψυχράμη, Ηλίας Ζερβός, Κώστας Δαρλάσης, Θάνος Λέκκας
Διάρκεια
94
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδάς
Είδος
Κινούμενα σχέδια (μεταγλωττισμένο)
Πρεμιέρα
18 Απριλίου 2019

Ο χαμένος κρίκος της ανθρώπινης εξέλιξης και νοήμων πρωτοξάδελφος των γέτι αναζητά την φάρα του με τη βοήθεια άγγλου εξερευνητή, σε αυτή την ταξιδοπεριπέτεια που εκτυλίσσεται στην βικτωριανή εποχή.

Ο σερ Λάιονελ Φροστ (Μαρκουλάκης) είναι ένας εγγλέζος εξερευνητής-φυσιοδίφης τύπου Δαρβίνου, από αυτούς που ανθούσαν στη βικτωριανή εποχή. Στην πρώτη σκηνή, ας πούμε, τον βλέπουμε, πάντα ατσαλάκωτο, μαζί με τον βοηθό του σε βάρκα στη σκωτσέζικη λίμνη Νες να προσπαθεί να ξεσκεπάσει δια παντός το προϊστορικό τέρας Νέσι. Τελικώς, η ευκαιρία για κάτι συγκλονιστικά μοναδικό, αντάξιο της φήμης του, θα του δοθεί, όταν αμερικανοί συνάδελφοι τον καλούν στην πολιτεία Ουάσινγκτον για να γνωρίσει τον Χαμένο Κρίκο (ή τον «ευγενικό κύριο Λινκ», όπως μεταφράζει αυτολεξεί ο ελληνικός τίτλος). Ο λόγος, για ένα τριχωτό, πανύψηλο ανθρωποειδές (Μαραβέγιας), που παραπέμπει ευθέως στον Γέτι των Ιμαλαΐων, τον Μεγαλοπατούσα, και συναφή θρυλικά πλάσματα, αλλά είναι συγχρόνως απολύτως νουνεχές, ήμερο, λαλίστατο και αγχωμένο στην προοπτική ότι είναι το τελευταίο άτομο του είδους του. Α, και σε μια από τις (λίγες) φεύγα πτυχές του σεναρίου, ο Χαμένος Κρίκος αυτοσυστήνεται ως «Σούζαν», διότι Σούζαν αισθανόταν πάντα. Κι ας μην μοιάζει στάλα με θηλυκό Χαμένο Κρίκο (λες και ξέρουμε πως θα έμοιαζαν, δηλαδή…). Ενθουσιασμένος ο σερ Λάιονελ, μαζί με την Αντελίνα (Ψυχράμη), την περιπετειώδη χήρα ενός συναδέλφου του, θα βοηθήσουν τον Λινκ-Σούζαν να βρει τους όμοιούς του, εκεί στα ορεινά του Θιβέτ.

Με αφορμή, λοιπόν, την αναζήτηση των λοιπών Χαμένων Κρίκων της δαρβινικής αλυσίδας, η ταινία ταξιδεύει σε διάφορα μέρη του πλανήτη αποτίνοντας φόρο τιμής σε επιτεύγματα κι ανακαλύψεις της βικτωριανής εποχής. Πράγματα που σίγουρα επιμορφώνουν (και δυνητικά ψυχαγωγούν) τα παιδιά. Και παίζει κι ένα συμπαθητικό χιουμοράκι κάθε τόσο. Από την άλλη, ενώ και αυτή, όπως όλες η ταινίες των στούντιο Laika, είναι φτιαγμένη με την τεχνική του stop motion, προσωπικά την βρήκα λιγότερο αρτιστίκ και καλαίσθητη σε σχέση με τον «Κούμπο και τις δυο χορδές», ας πούμε. Ειδικά το κουκλάκι που «ενσαρκώνει» τον Λινκ μάλλον με απογοήτευσε.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες