Κινηματογράφος | Ταινίες

Μπέργκμαν | Ένας αιώνας , 2018 (Ingmar Bergman - Vermächtnis eines Jahrhundertgenies)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Μαργκαρέτε φον Τρότα
Σενάριο
Μαργκαρέτε φον Τρότα, Φέλιξ Μέλερ
Πρωταγωνιστούν
Διάρκεια
99
Χώρα
Γαλλία, Γερμανία
Είδος
Βιογραφικό ντοκιμαντέρ
Πρεμιέρα
16 Μαΐου 2019

Συνομιλώντας με ομότεχνους, ηθοποιούς, συζύγους, και παιδιά του μυθικού Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, η φον Τρότα παραδίδει μια ενδιαφέρουσα αγιογραφία του κορυφαίου σουηδού σκηνοθέτη, χωρίς, ωστόσο, να διερευνά βαθύτερες αιτίες ή συνέπειες.

Είναι σίγουρα πολύτιμο να βλέπεις τον Κάρλος Σάουρα, τον Ολιβιέ Ασαγιάς, τον Πέδρο Αλμοδόβαρ, ή τον Βιμ Βέντερς να τοποθετούνται (όλοι θετικά και εκθειαστικά, βέβαια) για τις ταινίες, τη ζωή και την ομολογουμένως όχι εύκολη προσωπικότητα του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Εξίσου θαυμάσιο ν’ ακούς τη Λιβ Ούλμαν, ή την Γκούνελ Λίντμπλομ, ξερωγώ, να μιλάνε για την εμπειρία τους στο πλευρό του θεωρούμενου ιδανικού σκηνοθέτη γυναικών. Αντιθέτως, δεν μου πολυάρεσε το ότι η γερμανίδα σκηνοθέτιδα, ανέκαθεν λάτρης του μεγάλου Σουηδού, εμμένει αρκετά στο γεγονός ότι ο Μπέργκμαν είχε συμπεριλάβει κάποτε σε μια λίστα με τις αγαπημένες του ταινίες –που του είχε ζητηθεί να συντάξει για το Φεστιβάλ του Γκέτεμποργκ– το δικό της φιλμ «Μαριάν και Τζουλιάν» (1981). Ή το ότι στην αφήγησή της, εκτός από αποσπάσματα σκηνών από εμβληματικές ταινίες του Μπέργκμαν («Η έβδομη σφραγίδα», «Περσόνα», κλπ), ενσωματώνει και πλάνα από τέσσερις δικές της ταινίες… Κατά τα λοιπά, με διαφορά οι πιο ενδιαφέρουσες και αποκαλυπτικές συνεντεύξεις του ντοκιμαντέρ είναι εκείνες με δυο (από τα εννιά) παιδιά του Μπέργκμαν, που ξεμπροστιάζουν, πάντα σουηδικώ τω τρόπω, έναν πατέρα που τελικά ήταν ελάχιστα παρών για εκείνα, όντας μονίμως υπερβολικά απασχολημένος με την τέχνη του, ή με το δικό του ασίγαστο εσωτερικό παιδί. Εκεί όπου το ντοκιμαντέρ της φον Τρότα σκοράρει με άνεση είναι στην αποτύπωση της «σουηδικότητας», η οποία αυταπόδεικτα καθόρισε την προσωπικότητα και δευτερευόντως το έργο του Μπέργκμαν. Υπέροχα πλάνα στο νησί-ησυχαστήριο Φορέ, αναφορές σε νοοτροπίες και χούγια και γενικά η όλη ατμόσφαιρα του φιλμ προσθέτουν υπόκωφες μα καθοριστικές ψηφίδες στο μωσαϊκό-πορτρέτο του συχνά λογιζόμενου ως «καλύτερου σκηνοθέτη όλων των εποχών».

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες