Κινηματογράφος | Ταινίες

Ο Παραλίας , 2019 (The Beach Bum)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Χάρμονι Κορίν
Σενάριο
Χάρμονι Κορίν
Πρωταγωνιστούν
Μάθιου ΜακΚόναχι, Άιλα Φίσερ, Ζακ Έφρον, Μάρτιν Λόρενς, Τζίμι Μπάφετ, Τζόνα Χιλ, Snoop Dogg, Στεφάνια Λαβί Όουεν
Διάρκεια
96
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Ελβετία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος
Κωμωδία
Πρεμιέρα
23 Μαΐου 2019

Το αέναο χάι/ μεθύσι/ λιώσιμο/ αμπελοφληνάφημα/ ρεζίλεμα/ πήδημα ενός μποέμ ποιητή του Μαϊάμι με φραγκάτη σύζυγο, σε μια εξωφρενικά μονότονη αφήγηση που υποτίθεται εξυμνοστηλιτεύει μια τελείως αμερικανική στάση ζωής.

Ξανθά αχτένιστα κι άλουστα μαλλιά κάτω απ’ τους ώμους, ηλιοψημένο δέρμα που όλο ξετρυπώνει μέσα από ταλαιπωρημένα, βρώμικα και επιεικώς εκκεντρικά ρούχα –χαβανέζικα πουκάμισα και μοβ στρινγκάκια, παγιετέ μίνι φόρεμα, κατακίτρινο σακάκι, και μπότες Ugg με στρας… Βλέμμα μονίμως γλαρό κάτω από «ανοιγόμενα» γυαλιά ηλίου, φευγάτο αέναο χαμόγελο με στραβό δόντι, εύκολες εκρήξεις γέλιου, μπάφοι (από μονόφυλλα έως «μπουριά») διαρκώς στο στόμα, ποταμοί μπύρας και αποσταγμάτων παντού, εξτρεμιστική κοινωνικότητα προς γνωστούς και κυρίως αγνώστους, σεξ ή απόπειρες σεξ δοθείσης μισής ευκαιρίας, αμπελοφιλοσοφία και παραμιλητά, στίχοι μεγάλων ποιητών και ξερατά… Ιδού ο Μούντογκ (ΜακΚόναχι), ένας πάλαι ποτέ παινεμένος ποιητής, που πλέον περιφέρεται φτιαγμένος και πιωμένος στον ηλιόλουστο, θλιβερά κιτς συναφή μικρόκοσμο στο Μαϊάμι της Φλόριντα. Βαυκαλιζόμενος πως θα ξαναγράψει, αυτός ο και-καλά διανοούμενος λεχρίτης χρηματοδοτεί τις έξεις του με τα φράγκα της κοσμικής συζύγου (Φίσερ, καλή), που τον θεωρεί μεγαλοφυία και πολύ γουστάρει το modus vivendi του μεταξύ ξεφτιλισμένης ανέχειας και αμερικανότροπης κιτσάτης χλιδής. Υπάρχει και μια κόρη της παντρειάς (Όουεν), κι ένας κομψός ντίλερ-φίλος (Snoop Dogg), και διάφοροι άλλοι καρτουνίστικα φανταχτεροί χαρακτήρες –από τον Έφρον στο ρόλο ενός πυρομανούς που γνωρίζεται με τον Μούντογκ στο κέντρο απεξάρτησης, μέχρι τον Τζίμι Μπάφετ, στο ρόλο… του εαυτού του.

Μια παρακμιακή ωδή στην αμερικανική ρηχότητα είναι η νέα ταινία του Κορίν, τον οποίον αρκετοί στις ΗΠΑ (ίσως και αλλού) εξακολουθούν να θεωρούν μια ενδιαφέρουσα ανατρεπτική φωνή. Δεν υπάρχει, σας βεβαιώ, τίποτα ανατρεπτικό σε αυτή την απίθανα μονότονη, ακκιζόμενη, και κατ’ εμέ απαράδεκτη νέα ταινία του. Δεν υπάρχει καμιά ουσιαστική δραματουργική κλιμάκωση, καμία ανιχνεύσιμη κριτική στάση (θετική ή αρνητική λίγο ενδιαφέρει) απέναντι σε όσα «εκπροσωπεί» ο Μούντογκ, κανένα ενδιαφέρον –ούτε καν για τους ρέκτες της κάνναβης. Μια ξεγυρισμένη αμερικανιά απερίγραπτης ρηχότητας είναι «Ο παραλίας», που καμώνεται κάτι μεταξύ Μπάροουζ, Μπουκόφσκι και Λεμπόφσκι αλλά φυσικά δεν είναι τίποτα απ’ αυτά. Άσε την εκνευριστικά παρούσα μουσική (Τζον Ντέμπνεϊ, συν ροκιές και χιτ), που κάνει το όλον ακόμη πιο αναλώσιμο, ξώφαλτσο και ουτιδανό. Άσε μας, ρε Χάρμονι, να χαρείς!

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες