Κινηματογράφος | Ταινίες

Γκοτζίλα 2 | Ο βασιλιάς των τεράτων , 2019 (Godzilla: King of the Monsters)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Μάιλ Ντόερτι
Σενάριο
Μάικλ Ντόερτι, Ζακ Σιλντς
Πρωταγωνιστούν
Μίλι Μπόμπι Μπράουν, Βέρα Φαρμίγκα, Κάιλ Τσάντλερ, Ζανγκ Ζιγί, Κεν Ουατανάμπε, Τσαρλς Ντανς, Μπράντλεϊ Ουίτφορντ, Τσαρλς Ντανς
Διάρκεια
131
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Ιαπωνία
Είδος
Δραματική περιπέτεια φαντασίας
Πρεμιέρα
30 Μαΐου 2019

Εφέ μπαρουτοκαπνισμένα και σκοτεινά, ο Γκοτζίλα αναμετράται με τον τρικέφαλο Γκιντόρα, και μια αποξενωμένη οικογένεια ζει το δικό της δράμα στη σκιά αρχαίων τεράτων, σε ένα σίκουελ πολύ μέτριο.

Σε αντίθεση με το «Γκοτζίλα» , που το 2014 αναβίωσε μετά από δεκαετίες το θρυλικό τέρας του γιαπωνέζικου σινεμά, αυτό το (πολύ κατώτερο) σίκουελ δεν φείδεται σκηνών με το πελώριο σαυροειδές φάτσα-κάρτα. Και μάλιστα, σκηνών του Γκοτζίλα παρέα με άλλα αρχαία τέρατα (η πεταλούδα-γίγας, Μόθρα, είναι η πιο εντυπωσιακή), τα οποία η μαγκιώρα κρυπτοζωολογική εταιρεία Μόναρκ, έχει, λέει, εντοπίσει-ακινητοποιήσει σε διάφορα μέρη της οικουμένης. Μέχρι που κάποια στιγμή εμφανίζεται ο Γκιντόρα, ένα τρικέφαλο θεριό αλά Λερναία Ύδρα, ο οποίος θέλει είτε να εξολοθρεύσει τα υπόλοιπα τέρατα, είτε να τα φέρει με τα νερά του. Διότι ο Γκιντόρα έχει ξεκάθαρα κακές διαθέσεις απέναντι στο ανθρώπινο είδος και τον πολιτισμό του, καθότι εξωγήινος –ο Γκοτζίλα και οι άλλοι είναι, να ξέρετε, γήινα πλάσματα που έχουν απλώς ξεμείνει, μεταξύ μύθου και πραγματικότητας, από παλιότερες γεωλογικές περιόδους. Δίπλα σε αυτά τα… τερατώδη, υπάρχουν, βέβαια, και ανθρώπινοι ήρωες στο φιλμ. Κυρίως δε, η κλυδωνιζόμενη οικογένεια του φωτογράφου-φυσιοδίφη, Μαρκ Ράσελ (Τσάντλερ, καμία σχέση με την ερμηνεία του στο «Μια πόλη δίπλα στη θάλασσα», ξερωγώ), που μετά τον χαμό του μικρού του γιού στον γκοτζιλοχαμό της προηγούμενης ταινίας, είναι, λέει, σε διάσταση με την επιστήμονα σύζυγό του, Έμα (Φαρμίγκα, κι αυτή λίγη), πράμα που ζοχαδιάζει την έφηβη κόρη τους, Μάντισον (η όλως ανερχόμενη Αγγλίδα Μπράουν, παρουσία ακτινοβόλα που λατρεύει ο φακός).

Στο στόρι παίζουν επίσης η ηλεκτρονική συσκευή Όρκα που μιμείται τις «φωνές» των τεράτων καλώντας τα, συν διάφοροι καλοί πλην απερίγραπτα μονοδιάστατοι επιστήμονες (Ουατανάμπε, Χόκινς, Ζιγί, Ουίτφορντ), καθώς κι ένας κακός στρατόκαυλος (Ντανς), ενώ το κλου λαμβάνει χώρα στη Βοστώνη, που φυσικά γίνεται σμπαράλια. Πρόκειται για ταινία με προσχηματικό στόρι. Πράγμα που μπορεί και να είναι οκέι για γκοτζιλοταινία. Δυστυχώς, όμως, τα ψηφιακά εφέ παρουσιάζονται συμβατικά (για τα σημερινά δεδομένα), καθώς όλες οι τερατο-σκηνές είναι ντυμένες με καπνούς/ βροχή/ νύχτα/ στάχτη και μπούρμπερη, κάνοντας το όλον «θαμπό» κι ελάχιστα θεαματικό.      

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες