Κινηματογράφος | Ταινίες

Αντρέι Ρουμπλιόφ , 1966 (Andrey Rublyov)

Id

Σκηνοθεσία
Αντρέι Ταρκόφσκι
Σενάριο
Αντρέι Ταρκόφσκι, Αντρέι Κοντσαλόφσκι
Πρωταγωνιστούν
Ανατόλι Σολονίτσιν, Ιβάν Λάπικοφ, Νικολάι Γκρίνκο, Νικολάι Σεργκέγιεφ, Ίρμα Ράους
Διάρκεια
183
Χώρα
Ρωσία
Είδος
Ιστορικό δράμα
Πρεμιέρα
25 Απριλίου 2013

Το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του Ταρκόφσκι είναι μια βιογραφική ταινία –για τον θρυλικό ρώσο αγιογράφο του 15ου αιώνα, Αντρέι Ρουμπλιόφ– που όμοιά της δεν υπάρχει στη σινεματική ιστορία.

Έτη φωτός μακριά από τη συμβατική γραμμική αφήγηση μιας συνηθισμένης σινεβιογραφίας, η πρώτη μεγάλου μήκους μυθοπλασία του Ταρκόφσκι δεν ασχολείται καθόλου με την εμπεριστατωμένη διαδοχή γεγονότων και χρονολογιών που καθόρισαν τη ζωή του αγιογράφου Αντρέι Ρουμπλιόφ (1360-1427). Διαρθρωμένη σε επτά υποκεφάλαια, πρόλογο κι επίλογο, η ταινία –μέσα από νεφελώδεις χαρακτήρες, μια ποιητική καταγραφή φαινομενικά (ή και πραγματικά) ασύνδετων συμβάντων, και με τον κεντρικό χαρακτήρα συχνά να απουσιάζει τελείως από την εξέλιξη της ιστορίας– «θέτει ερωτήματα για τη σχέση μεταξύ καλλιτέχνη, κοινωνίας και πνευματικών πεποιθήσεων. Και δεν καταπιάνεται καν με το να τα απαντήσει», όπως πολύ όμορφα έγραφε, το Δεκέμβρη του 2010 στον «The Guardian» ο Στιβ Ρόουζ, σε άρθρο-εγκώμιο με τίτλο «”Αντρέι Ρουμπλιόφ”, η καλύτερη “καλλιτεχνική” ταινία όλων των εποχών».

Κλείνοντας, παραθέτω ένα ακόμη απόσπασμα από το εν λόγω ενθουσιώδες κείμενο του Ρόουζ, το οποίο εστιάζει σε μια από τις σπουδαιότερες ταινίες στην ιστορία του σελιλόιντ, για έναν θρησκευόμενο ζωγράφο, αργότερα εθνικό ήρωα και τέλος, άγιο με τη βούλα του μοσχοβίτικου πατριαρχείου εν έτει 1988 –χρόνια μετά την κυκλοφορία της  ταινίας, δηλαδή. «Δεν πρόκειται για ταινία που πρέπει να την επεξεργαστείς ή ακόμη και να την καταλάβεις• μόνο να τη βιώσεις και να την αποθαυμάσεις πρέπει. (...) Από την πρώτη σκηνή, ύστερα από την πτήση ενός αυτοσχέδιου αερόστατου, μέσα από βελούδινη κίνηση της κάμερας και έντονες συνθέσεις, οδηγούμαστε μακριά σε έναν τόπο και χρόνο, όπου αισθανόμαστε εξίσου μπερδεμένοι, έκπληκτοι και τρομοκρατημένοι με τον ίδιο τον Ρουμπλιόφ. Για τις επόμενες τρεις ώρες θα κατέβουμε στη λάσπη και το χάος της μεσαιωνικής Ρωσίας, πάνω στην παλίρροια της Ιστορίας, με όχημα φοβερές επιδρομές Ταρτάρων, αλλόκοτες ειδωλολατρικές τελετουργίες, πείνα, βασανιστήρια και φυσικές κακουχίες. Παρακολουθούμε την ίδια τη ζωή σε όλα της τα επίπεδα, από τις βροχοσταγόνες που πέφτουν σε ένα ποτάμι ως τα στρατεύματα που ρημάζουν μια πόλη, συχνά στο ίδιο, αδιάλειπτο πλάνο».

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες