Κινηματογράφος | Ταινίες

Ολα για την Αγάπη , 2012 (Stuck in Love)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Τζος Μπουν
Σενάριο
Τζος Μπουν
Πρωταγωνιστούν
Γκρεγκ Κινίερ, Τζένιφερ Κόνελι, Λίλι Κόλινς, Νατ Γουλφ, Λόγκαν Λέρμαν, Κρίστεν Μπελ, Λιάνα Λιμπεράτο
Διάρκεια
86
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Δραματική κομεντί
Πρεμιέρα
01 Αυγούστου 2013

Ένας διαζευγμένος συγγραφέας, η πρώην του και τα δυο παιδιά τους –επίσης εκκολαπτόμενοι συγγραφείς– μαθαίνουν να παίζουν το παιχνίδι της καρδιάς. Ωραίες ερμηνείες, ενδιαφέρουσες στιγμές, μπόλικα κλισέ.

Το σκηνοθετικο-σεναριακό ντεμπούτο του 34χρονου Μπουν είναι αξιοπρεπέστατο• απλά, ρέπει προς τις υπεραπλουστεύσεις και τις στερεοτυπικές λύσεις περισσότερο απ’ όσο θα επιθυμούσε κανείς. Κι έχει κι ένα τέλος τόσο happy, που στο τσακ είναι να ακυρώσει ό,τι προηγήθηκε... Από την άλλη, η ταινία διαθέτει ενδιαφέροντες χαρακτήρες και διαλόγους, οι οποίοι υπηρετούνται εξαιρετικά από όλο το βασικό καστ. Παρακολουθούμε, που λέτε, τον διαζευγμένο από διετίας πετυχημένο συγγραφέα Ουίλιαμ Μπόργκενς (Κινίερ), ο οποίος παραμένει κολλημένος με την πρώην (η Κόνελι, υπέροχη πάντα), αν και «πηδάει» μια παντρεμένη γειτόνισσα (Μπελ). Ο Ουίλιαμ ζει στο παραθαλάσσιο σπίτι του με τον 16χρονο και λίγο άβγαλτο γιο του, Ράστι (Γουλφ, πολύ καλός ο μικρός) και την κυνικά μαγκιόρισσα 19χρονη κόρη του, Σαμάνθα (Κόλινς). Η οποία, μόλις εξέδωσε το πρώτο της βιβλίο, καθότι αμφότερα τα τέκνα επίσης για συγγραφιλίκι το πάνε. Και υπάρχει και η μαμά, βέβαια. Αυτή, μάλλον ζωγράφος είναι, και ζει εκεί κοντά με τον κάπως «πεζό πλην γυμνασμένο» τύπο για τον οποίον παράτησε συγγραφέα και οικογενεια. Επιπροσθέτως, η κόρη φέρει πολύ βαρέως την «αποχώρηση» της μάνας, δεν της μιλάει καν, και χρησιμοποιεί ασυνείδητα όλη αυτή την τραυματική εμπειρία για να ενισχύσει τον μετεφηβικό κυνισμό της πάνω στο ζήτημα των ερωτικών σχέσεων. Ε, κι αυτό που εκτυλίσσεται στη συνέχεια είναι οι τρεις παράλληλες ιστορίες του γιου, της κόρης και των γονιών, καθώς κουλαντρίζουν τον έρωτα –τον πρώτο ολοκληρωμένο ever για τον Ράστι (με την Λιμπεράτο), τον πρώτο ουσιαστικό και μη κυνικό για τη Σαμάνθα (με τον Λέρμαν) και τον έναν και μεγάλο για τους δυο χωρισμένους γονείς.
Δίπλα σε συμπαθητικές σκηνές που προσεγγίζουν τα εφηβικά σκαμπανεβάσματα του μικρού, τις λίγο πιο ενήλικες ψευδοφιλοσοφικές θεωρήσεις των δυο κολλεγιόπαιδων (ο καλός της κόρης είναι επίσης εκκολαπτόμενος συγγραφέας) ή το βαθύ αμοιβαίο δέσιμο που εξακολουθούν να τροφοδοτούν οι δυο μεγάλοι «πρώην», κινητήριος δύναμη του σεναρίου είναι και η τέχνη της συγγραφής –φυσικά. Κι εδώ συνυπάρχουν από οξυδερκείς παρατηρήσεις και συμπαθητικούτσικα ευρήματα, μέχρι εύκολες γενικεύσεις. Α, και υπάρχει και μια συμμετοχή-έκπληξη του θεού Στίβεν Κινγκ αυτοπροσώπως... Κατά τα λοιπά, για την κορύφωση του δράματος επιστρατεύονται πού και πού κάτι ελαφρά τραβηγμένες και οπωσδήποτε προβλέψιμες επιπλοκές, οι οποίες επίσης δεν χρειάζονταν. Το σύνολο, ωστόσο, παραμένει συμπαθητικό.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες