Κινηματογράφος | Πρόσωπα

Πέντε ταινίες του βαθιά πολιτικοποιημένου Κεν Λόουτς 02 Δεκεμβρίου 2014

Με αφορμή το «Jimmy’ s Hall» - βγαίνει 4 Δεκεμβρίου στις αίθουσες-, σας προτείνουμε κάποια φιλμ του που επιβάλλεται να δείτε.

Είκοσι πέντε χρόνια σαν επαγγελματίας «θεατής» στον χώρο της 7ης των Τεχνών, ελάχιστα πράγματα πλέον μου κάνουν εντύπωση. Η παρακολούθηση πεντακοσίων περίπου ταινιών το χρόνο, φθείρει και διαφθείρει το μάτι. Συγχωρείστε τον κυνισμό μου, αλλά ουκ ολίγες φορές μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά, όχι μόνο εγώ, αλλά και πολλοί συνάδελφοι, έχουμε καταλάβει «πού το πάει η ταινία». Ως εκ τούτου -και με δεδομένη τη χαμηλή ποιότητα των περισσοτέρων φιλμ- είναι απολύτως φυσιολογικό  να γλιστράς εύκολα στα μονοπάτια του εκλεκτικισμού και δυστυχώς της απόρριψης.  Και αυτό συμβαίνει και με αναγνωρισμένης αξίας  σκηνοθέτες, εφόσον αυτοί έχουν για τα καλά πάρει την «κάτω βόλτα» πχ. Κόπολα. Επανέρχομαι. Λίγα πράγματα είναι πλέον σε θέση να σε διεγείρουν, να σε ενθουσιάσουν. Η τελευταία πάντως κινηματογραφική «γροθιά « που ένιωσα στο στομάχι μου, ήταν η ταινία «Το όνομά μου είναι Τζο» του Κεν Λόουτς. Έκτοτε περιμένω τις ταινίες του ως «μάννα εξ ουρανού». Και σχεδόν ποτέ δεν με απογοήτευσε. 
Γεννημένος  το 1936, ο 77χρονος πλέον βρετανός σκηνοθέτης, αποτελεί -κατά τη γνώμη μου- το απόλυτο σύμβολο της  καλλιτεχνικής συνέπειας, συνοδευόμενης πάντα  με την ακεραιότητα, το ήθος, και το ύφος  της πολιτικής του συνείδησης.  Δεν ξέρω πολλούς από τον χώρο των τεχνών που το έργο τους να εναρμονίζεται πλήρως  με τον βίο τους. Λες και το έργο βγαίνει μέσα από τη ζωή τους, και το αντίστροφο. Το έχω βιώσει προσωπικά καθώς είμαι από τους τυχερούς που έχουν μιλήσει έστω και για λίγο μαζί του. Είναι όπως και οι ταινίες του. Λιτός, απέριττος, σχεδόν δωρικός. Σεμνός, και επί της ουσίας. Τεκμηριωμένος πολιτικά και συνειδητοποιημένος Μαρξιστικά. Στρατευμένος στο πλευρό των  φτωχών και των κατατρεγμένων, με  βάθος πολιτικής σκέψης και ανάλυσης, και φυσικά εξπέρ στην καταγραφή  των τρόπων  που το άτομο εμπλέκεται στο γίγνεσθαι, στην Ιστορία. Βεβαίως ως «ανοιχτόμυαλος» αριστερός, ενίοτε στρέφεται και στον υπαρξισμό. Δεν έχετε παρά να δείτε την ταινία «Το όνομά μου είναι Τζο». Σπαραχτικό στην κυριολεξία δράμα, μέσα από το οποίο φροντίζει ο «αθεόφοβος» να περάσει και το κοινωνικοπολιτικό του μήνυμα. Εν πυκνώ. Ο πολυβραβευμένος συν τοις άλλοις Κεν Λόουτς  πέρα από τις ρετσέτες και τις ετικέτες (σοσιαλισμός, ρεαλισμός ,αναρχισμός, κλπ) παραμένει κατά τη γνώμη μου, ο συνεπέστερος εκπρόσωπος ενός κινηματογράφου, βαθιά ανθρωποκεντρικού και ουσιαστικά πολιτικού. Ο λόγος και η σκέψη του αποτελούν αυθεντική τροφή για κάθε υγιώς σκεπτόμενο άνθρωπο. Με αφορμή την τελευταία ταινία του « Jimmy’s Hall» (βγαίνει την Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου στις αίθουσες) σας προτείνουμε πέντε φιλμ που επιβάλλεται να δείτε για να διαπιστώσετε του λόγου το αληθές όσων παραπάνω περιγράψαμε.

«Το όνομά μου είναι Τζο»
Ο Τζο, πρώην αλκοολικός, δημιουργεί σχέση με μια κοινωνική λειτουργό και παράλληλα προσπαθεί να ξεμπλέξει ένα νεαρό από τα δίχτυα του υποκόσμου. Σπαραχτική ερμηνεία από τον άγνωστο μέχρι τότε Πίτερ Μάλαν.

«Γη και Ελευθερία»
Ένας Άγγλος ιδεαλιστής παίρνει μέρος στον Ισπανικό εμφύλιο, και βλέπει τα όνειρά του να διαλύονται από τη Σταλινική νοοτροπία.  Μαζί με το «Τζο» οι δυο καλύτερές του. Προσωπική άποψη, πάντα.

«Lady Bird, Lady Bird»
Μια μητέρα βλέπει την Πρόνοια, αλλά και τις κρατικές υπηρεσίες να δυσκολεύουν την επαφή με τα παιδιά της. Κλασσικό βρετανικό ρεαλιστικό σινεμά, με εξαιρετική ερμηνεία από την Κρίστι Ροκ.

«Βροχή από πέτρες»
Νεορεαλιστικών αποχρώσεων δράμα, για την ηθική τις σχέσεις  και τον καθημερινό τρόπο ζωής των προλετάριων.

«Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι»
Ιρλανδός πατριώτης, αποφασίζει να πάρει μέρος στον αγώνα κατά των Άγγλων κατακτητών, αλλά και τον  Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες.

Δημήτρης Κανέλλης

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_bernardo-bertolucci-luna1-768x527 Ένα γλυκόπικρο «αντίο» στον Μπερτολούτσι Θα τον θυμάμαι πάντα με θαυμασμό και εκνευρισμό. Main_52016657 Στάνλεϊ Κιούμπρικ: δέκα εξομολογήσεις ενός ιδιοφυούς και εκκεντρικού σκηνοθέτη «Τα μεγάλα έθνη πάντα φέρονταν σαν γκάνγκστερς και τα μικρά έθνη σαν πόρνες». Main_slider Ο νέος κινηματογραφιστής Γιώργος Σαββίδης στις Κάννες με το “7 Rounds” Με μία αληθινή ιστορία ρατσισμού. Main_slider Η Όλγα Μαλέα μιλά για τη σεξουαλική παρενόχληση και τα σποτ που έγιναν viral «Οι γιατροί που ζήτησαν την απόσυρση των σποτ αντέδρασαν φοβικά». Main_gianni-smaragdi Συνέντευξη: Ο Γιάννης Σμαραγδής και η κατάθεση ψυχής στον... Καζαντζάκη «Υπήρξα βαθιά εγωιστής και δεν γνώριζα το καλό». Main_slider Συνέντευξη: Η Μαρίνα Καλογήρου μιλά στο www.tospirto.net «Ζήσαμε πολύ ξεχωριστές στιγμές μέσα σ’ αυτόν τον "τεράστιο, υψηλό και ιδανικό" κόσμο του Καζαντζάκη».
#load_content_with_ajax