ΠΕΜΠΤΗ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019
Γνώμες

Περί ιερότητας του «Λόχου» και της Τέχνης 14 Μαρτίου 2019

Τι συμβαίνει στην Ελλάδα του σήμερα; Πού και ποια είναι τα όριά μας απέναντι στον εαυτό μας και τους άλλους; Τι κατανοούμε ως «τέχνη» και τι ως «ελευθερία»;

14 Μαρτίου 2019. Στις σημαντικές ειδήσεις της ημέρας, περιλαμβάνεται η διακοπή θεατρικής παράστασης στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Δεν είναι η πρώτη φορά που έργο καλλιτεχνικής δημιουργίας δέχεται αντιδράσεις και πυρά. Ωστόσο, τα φαινόμενα αυτά πυκνώνουν ολοένα και περισσότερο. Τι συμβαίνει στην Ελλάδα του σήμερα; Πού και ποια είναι τα όριά μας απέναντι στον εαυτό μας και τους άλλους; Τι κατανοούμε ως «τέχνη» και τι ως «ελευθερία»;
Όταν είχα συνομιλήσει, προ τριμηνου, με τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Κ.Θ.Β.Ε., Γιάννη Αναστασάκη, είχα ζητήσει τη γνώμη του για βίαιες συμπεριφορές που εκδηλώνονται στην Θεσσαλονίκη το τελευταίο διάστημα. Μου είχε απαντήσει τότε ότι πρόκειται για ένα γενικότερο φαινόμενο που παρατηρείται όχι μόνο στην πόλη, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ ο ίδιος έδειχνε πίστη στους ανθρώπους που αντιστέκονται στο συντηρητισμό. Το γεγονός αυτό που συνέβη στο Κ.Θ.Β.Ε., θεωρώ ότι δεν αφορά αποκλειστικά στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας. Πρόκειται για φαινόμενο που αγγίζει ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Και νομίζω ότι σαν τέτοιο θα πρέπει να μας προβληματίσει και να αντιμετωπιστεί. Απουσιάζει πλέον η καλλιτεχνική καλλιέργεια και παιδεία από τη χώρα μας, απαραίτητες για να διευρυνθούν οι ορίζοντες κάθε ανθρώπου, αλλά και για να κατανοήσει και να σεβαστεί ο καθένας μας τη διαφορετικότητα του συνανθρώπου του.  

Το θέατρο, από την αρχαιότητα ακόμη, χαρακτηρίζεται -ή θα έπρεπε να χαρακτηρίζεται- από απόλυτη ελευθερία στη σκέψη και την έκφραση. Η θεατρική σκηνή έχει τη μοναδική ικανότητα να παρουσιάζει μια μίμηση, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, της αληθινής ζωής, δείχνοντας αλήθειες που μπορεί να μην είναι αρεστές ή να μας βρίσκουν και εντελώς αντίθετους. Είναι ωστόσο υποχρέωσή μας να προασπίσουμε την ελευθερία της τέχνης, ακόμα και αν διαφωνούμε ή δε μας αρέσει αυτό που βλέπουμε. Άλλωστε, η τέχνη είναι υποκειμενική. Ας μην ξεχνάμε ότι η καύση των βιβλίων που δεν ήταν αρεστά στην νέα κυβέρνηση, έξω από το Reichstag, το 1933, δεν αποτέλεσε απλώς την κατάλυση της ελευθερίας της τέχνης, αλλά την κατάλυση της εν γένει ελευθερίας του ανθρώπου σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο….

*Στη φωτό το σκίτσο είναι του Μιχάλη Κουντούρη

Τόνια Τσαμούρη

Περισσότερα "Γνώμες"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΓΝΩΜΕΣ" Main_0eb9589d363c433ac6a03ab54d6bd579_xl Φεστιβάλ Αθηνών: Εν αναμονή εξελίξεων Παρ’όλο που οι άνθρωποι του φεστιβάλ αυτήν την περίοδο βρίσκονται υπ’ ατμόν και προσπαθούν να φέρουν εις πέρας τον ανακοινωθέντα προγραμματισμό, δε γνωρίζουν ποιος θα αναλάβει το τιμόνι του. Main_faidwn_gewrgitsis_art Ένας ιππότης, ο Φαίδωνας Γεωργίτσης Σήμερα έφυγε και ο Φαίδωνας Γεωργίτσης… Σοκαρίστηκα από την είδηση. Δεν τον ήξερα. Δεν τον γνώρισα ποτέ. Ήμουν όμως τρελά ερωτευμένη μαζί του. Main_slider Τόπο στην τρίτη... ηλικία! Μήπως οδηγούμαστε σε μια σχηματική δικτατορία της νεότητας, ενώ ταυτόχρονα στέλνουμε στο πυρ το εξώτερον ο,τιδήποτε βρίσκεται άνω των 30; Main_b_25993_or_826a0370 Απλή…απόλαυση! Αυτός είναι ο ρόλος μιας κρατικής σκηνής: να ανοίγει δρόμους σε νέες προσπάθειες και νέους ανθρώπους, αλλά και να συστήνει καινούριες προτάσεις. Main_theatra-640x425 Το savoir-vivre του θεάτρου Αλήθεια πώς θα νιώθαμε ως θεατές, αν πηγαίναμε σε παράσταση, στην οποία οι ηθοποιοί δε θυμόντουσαν τα λόγια τους, μασούσαν τσίχλα ή ενώ βρισκόντουσαν στη σκηνή, απαντούσαν στο κινητό τους τηλέφωνο;
#load_content_with_ajax