Γνώμες

Περί ιερότητας του «Λόχου» και της Τέχνης 14 Μαρτίου 2019

Τι συμβαίνει στην Ελλάδα του σήμερα; Πού και ποια είναι τα όριά μας απέναντι στον εαυτό μας και τους άλλους; Τι κατανοούμε ως «τέχνη» και τι ως «ελευθερία»;

14 Μαρτίου 2019. Στις σημαντικές ειδήσεις της ημέρας, περιλαμβάνεται η διακοπή θεατρικής παράστασης στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Δεν είναι η πρώτη φορά που έργο καλλιτεχνικής δημιουργίας δέχεται αντιδράσεις και πυρά. Ωστόσο, τα φαινόμενα αυτά πυκνώνουν ολοένα και περισσότερο. Τι συμβαίνει στην Ελλάδα του σήμερα; Πού και ποια είναι τα όριά μας απέναντι στον εαυτό μας και τους άλλους; Τι κατανοούμε ως «τέχνη» και τι ως «ελευθερία»;
Όταν είχα συνομιλήσει, προ τριμηνου, με τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Κ.Θ.Β.Ε., Γιάννη Αναστασάκη, είχα ζητήσει τη γνώμη του για βίαιες συμπεριφορές που εκδηλώνονται στην Θεσσαλονίκη το τελευταίο διάστημα. Μου είχε απαντήσει τότε ότι πρόκειται για ένα γενικότερο φαινόμενο που παρατηρείται όχι μόνο στην πόλη, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ ο ίδιος έδειχνε πίστη στους ανθρώπους που αντιστέκονται στο συντηρητισμό. Το γεγονός αυτό που συνέβη στο Κ.Θ.Β.Ε., θεωρώ ότι δεν αφορά αποκλειστικά στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας. Πρόκειται για φαινόμενο που αγγίζει ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Και νομίζω ότι σαν τέτοιο θα πρέπει να μας προβληματίσει και να αντιμετωπιστεί. Απουσιάζει πλέον η καλλιτεχνική καλλιέργεια και παιδεία από τη χώρα μας, απαραίτητες για να διευρυνθούν οι ορίζοντες κάθε ανθρώπου, αλλά και για να κατανοήσει και να σεβαστεί ο καθένας μας τη διαφορετικότητα του συνανθρώπου του.  

Το θέατρο, από την αρχαιότητα ακόμη, χαρακτηρίζεται -ή θα έπρεπε να χαρακτηρίζεται- από απόλυτη ελευθερία στη σκέψη και την έκφραση. Η θεατρική σκηνή έχει τη μοναδική ικανότητα να παρουσιάζει μια μίμηση, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, της αληθινής ζωής, δείχνοντας αλήθειες που μπορεί να μην είναι αρεστές ή να μας βρίσκουν και εντελώς αντίθετους. Είναι ωστόσο υποχρέωσή μας να προασπίσουμε την ελευθερία της τέχνης, ακόμα και αν διαφωνούμε ή δε μας αρέσει αυτό που βλέπουμε. Άλλωστε, η τέχνη είναι υποκειμενική. Ας μην ξεχνάμε ότι η καύση των βιβλίων που δεν ήταν αρεστά στην νέα κυβέρνηση, έξω από το Reichstag, το 1933, δεν αποτέλεσε απλώς την κατάλυση της ελευθερίας της τέχνης, αλλά την κατάλυση της εν γένει ελευθερίας του ανθρώπου σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο….

*Στη φωτό το σκίτσο είναι του Μιχάλη Κουντούρη

Τόνια Τσαμούρη

Περισσότερα "Γνώμες"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΓΝΩΜΕΣ" Main_slider Μάνα Μητέρα Μαμά Αφιερωμένο στην κόρη μου και την μητέρα μου με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας στις 12 ΜαΙου. Main_slider Η Ντούσκα, το BDS και ο Roger Waters Το βιντεάκι στο youtube ήταν ένα καλά στημένο σκηνικό για την προώθηση (διαφήμιση) του ίδιου του BDS και των γενικότερων στόχων του. Main_original_slider Το θέατρο μιλά όλες τις γλώσσες Το θέατρο δεν γνωρίζει από περιορισμούς, ηθικούς ή γλωσσικούς. Το θέατρο υπάρχει για να εκφράζει ελεύθερα όλους τους ανθρώπους. Η Ομάδα Θεάτρου Κωφών «Τρελά Χρώματα» είναι η ζωντανή απόδειξη. Main_slider Και η εκκλησία πάει... θέατρο Στις μέρες μας, το θέατρο κλίνοντας το κεφάλι μπροστά στο δράμα του Θεανθρώπου, κατεβάζει αυλαία στη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας. Λίγα είναι μάλιστα τα θεατρικά έργα που ασχολούνται με αμιγώς θρησκευτική θεματολογία, πόσο μάλλον με την Σταύρωση και την Ανάσταση του Ιησού Main_703 Ίψεν εναντίον Ίψεν ή αλλιώς Τερζόπουλος vs Καραντζά Αυτή την περίοδο ανεβαίνουν σε αθηναϊκές σκηνές δύο έργα του Ε. Ίψεν σε δύο εντελώς διαφορετικές σκηνοθετικές προσεγγίσεις. Πρόκειται για την «Νόρα» σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου και για τους «Βρικόλακες» του Δημήτρη Καραντζά. Μολονότι και οι δύο ακολουθούν το δρόμο αφενός, της αποδόμησης το... Main_6f8e683e-d45a-7f44-915d-40dc3fd8c968 Προεκλογική… μαριχουάνα στοπ Οι καλλιτέχνες, ο Μητσοτάκης και η φωτογραφία.
#load_content_with_ajax