Γνώμες

Περί ιερότητας του «Λόχου» και της Τέχνης 14 Μαρτίου 2019

Τι συμβαίνει στην Ελλάδα του σήμερα; Πού και ποια είναι τα όριά μας απέναντι στον εαυτό μας και τους άλλους; Τι κατανοούμε ως «τέχνη» και τι ως «ελευθερία»;

14 Μαρτίου 2019. Στις σημαντικές ειδήσεις της ημέρας, περιλαμβάνεται η διακοπή θεατρικής παράστασης στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Δεν είναι η πρώτη φορά που έργο καλλιτεχνικής δημιουργίας δέχεται αντιδράσεις και πυρά. Ωστόσο, τα φαινόμενα αυτά πυκνώνουν ολοένα και περισσότερο. Τι συμβαίνει στην Ελλάδα του σήμερα; Πού και ποια είναι τα όριά μας απέναντι στον εαυτό μας και τους άλλους; Τι κατανοούμε ως «τέχνη» και τι ως «ελευθερία»;
Όταν είχα συνομιλήσει, προ τριμηνου, με τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Κ.Θ.Β.Ε., Γιάννη Αναστασάκη, είχα ζητήσει τη γνώμη του για βίαιες συμπεριφορές που εκδηλώνονται στην Θεσσαλονίκη το τελευταίο διάστημα. Μου είχε απαντήσει τότε ότι πρόκειται για ένα γενικότερο φαινόμενο που παρατηρείται όχι μόνο στην πόλη, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ ο ίδιος έδειχνε πίστη στους ανθρώπους που αντιστέκονται στο συντηρητισμό. Το γεγονός αυτό που συνέβη στο Κ.Θ.Β.Ε., θεωρώ ότι δεν αφορά αποκλειστικά στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας. Πρόκειται για φαινόμενο που αγγίζει ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Και νομίζω ότι σαν τέτοιο θα πρέπει να μας προβληματίσει και να αντιμετωπιστεί. Απουσιάζει πλέον η καλλιτεχνική καλλιέργεια και παιδεία από τη χώρα μας, απαραίτητες για να διευρυνθούν οι ορίζοντες κάθε ανθρώπου, αλλά και για να κατανοήσει και να σεβαστεί ο καθένας μας τη διαφορετικότητα του συνανθρώπου του.  

Το θέατρο, από την αρχαιότητα ακόμη, χαρακτηρίζεται -ή θα έπρεπε να χαρακτηρίζεται- από απόλυτη ελευθερία στη σκέψη και την έκφραση. Η θεατρική σκηνή έχει τη μοναδική ικανότητα να παρουσιάζει μια μίμηση, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, της αληθινής ζωής, δείχνοντας αλήθειες που μπορεί να μην είναι αρεστές ή να μας βρίσκουν και εντελώς αντίθετους. Είναι ωστόσο υποχρέωσή μας να προασπίσουμε την ελευθερία της τέχνης, ακόμα και αν διαφωνούμε ή δε μας αρέσει αυτό που βλέπουμε. Άλλωστε, η τέχνη είναι υποκειμενική. Ας μην ξεχνάμε ότι η καύση των βιβλίων που δεν ήταν αρεστά στην νέα κυβέρνηση, έξω από το Reichstag, το 1933, δεν αποτέλεσε απλώς την κατάλυση της ελευθερίας της τέχνης, αλλά την κατάλυση της εν γένει ελευθερίας του ανθρώπου σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο….

*Στη φωτό το σκίτσο είναι του Μιχάλη Κουντούρη

Τόνια Τσαμούρη

Περισσότερα "Γνώμες"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΓΝΩΜΕΣ" Main_slider_3 Πού στον κόσμο βρίσκεται το ελληνικό θέατρο σήμερα; Μήπως ήρθε επιτέλους η ώρα να καταστεί η Αθήνα εκτός από πόλος έλξης για τα αρχαιολογικά της μνημεία, τα μπαράκια και τη ζωντάνια της και για τον σύγχρονο πολιτισμό της; Main_slider Έχω απόψε... ραντεβού Για ποιο λόγο λοιπόν αντί να είμαστε όλοι οι θεατές συνεπείς, θεωρούμε δεδομένο ότι η παράσταση δε θα αρχίσει στην ώρα της; Main_newego_large_t_1101_54345274 Το θέατρο το θ-έρως Δε με κουράζει το να βλέπω θέατρο. Με κουράζει όμως ότι είναι πάντα εκεί: όποτε θελήσω, όσες και όποιες μέρες την εβδομάδα και αν επιλέξω. Main_original_slider_(2) Μια φορά και έναν καιρό... ήταν το θέατρο Μήπως τελικά το θέατρο πρέπει να ξαναθυμηθεί πώς να αφηγείται ιστορίες; Και μήπως οι νεωτερισμοί πρέπει να χρησιμοποιούνται όταν όντως έχουν κάτι να πουν; Γιατί όταν το θέατρο χρησιμοποιεί μια «γλώσσα» χάριν εντυπωσιασμού, καταλήγει να χάσει την επαφή του με τον κόσμο. Main_slider Μάνα Μητέρα Μαμά Αφιερωμένο στην κόρη μου και την μητέρα μου με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας στις 12 ΜαΙου. Main_slider Η Ντούσκα, το BDS και ο Roger Waters Το βιντεάκι στο youtube ήταν ένα καλά στημένο σκηνικό για την προώθηση (διαφήμιση) του ίδιου του BDS και των γενικότερων στόχων του.
#load_content_with_ajax