Χορός | Είδα...

Είδα: τo «Of ivory and flesh» σε χορογραφία Μαρλέν Μοντέιρο Φρέιτας 26 Ιουνίου 2018

Η πιο εκκεντρική περφόρμανς του Φεστιβάλ (έως τώρα) με μια δαιμόνια ομάδα πρωταγωνιστών.

Κάθε φεστιβαλική διοργάνωση αναζητά τη weird στιγμή της. Η χορογραφία της Μάρλεν Μοντέϊρο Φρέιτας (το«ivory and flesh - statues also suffer στην Πειραιώς 260) κατοχυρώνει περήφανα αυτό τον τίτλο (τουλάχιστον προς ώρας) με την πιο ωραία παράξενη χοροθεατρική χειρονομία που έχει παρουσιαστεί φέτος στην Πειραιώς 260.

Υποθέτουμε, ωστόσο, πως αν δεν είχε προηγηθεί η περσινή της εμφάνιση με τις αιρετικές «Βάκχες» και δεν είχαμε εξοικειωθεί με τη γλώσσα της – που την κατατάσσει σε μια από τις σημαντικότερες ανερχόμενες χορογράφους παγκοσμίως – ίσως η υποδοχή της φέτος να μην ήταν εξίσου θερμή.

Το λεξιλόγιο της Φρέιτας παραμένει ανοίκειο, ολότελα αλλόκοτο, ιδιόρρυθμο πόσο μάλλον στο «Ivory and flesh», όπου δεν υπάρχει στέρεα δραματουργική βάση για να αναφερθεί κανείς, απεναντίας εσκεμμένη αποσπασματικότητα.
Ενα μείγμα χορού, ζωντανής μουσικής, βωβού κινηματογράφου, παντομίμας, θεάτρου, καραόκε και τσίρκου ανάμεσα σε αμήχανες σιωπές• μοτίβα που έλκουν την έμπνευση τους από δεκάδες αισθητικά, υφολογικά και δραματουργικά ερεθίσματα: Από το θέατρο του Μπομπ Γουίλσον και τον χορό της Πίνα Μπάους, το μπεκετικό σύμπαν, τις «Μεταμορφώσεις» του Οβίδιου, το σινεμά του Ιγκμαρ Μπέργκμαν και την «Περσόνα» του, τα μπλουζ (κορυφαία στιγμή η ερμηνεία του «Feelings» της Νίνα Σιμόν), το μπαλέτο και τo break dance, τα reality shows και τη φάρσα. Πολύ λιγότερο επικοινωνείται η πρόθεση της Φρέιτας να σχολιάσει το βλέμμα των αποικιοκρατών πάνω στην αφρικανική τέχνη, αλλά αυτό μοιάζει επουσιώδες μέσα στο οργανωμένο αυτό χάος.

Είναι τόσο υφολογικά πυκνή η περφόρμανς που δεν  έχει νόημα κανείς να την κατατάξει ή να την αποκωδικοποιήσει ως θέαμα, αλλά να ανοιχτεί σε αυτήν την άναρχη φόρμα, που δεν έχει αρχή, μέση και τέλος, δεν έχει σαφή δομή και ροή, αλλά έχει ξέφρενη ενέργεια, μελαγχολικό χιούμορ και σουρεαλιστική εκκεντρικότητα.

Στην υπηρεσία της τίθενται τέσσερις υπερ-περφόμερς – γιατί είναι χορευτές, είναι ηθοποιοί, είναι τραγουδιστές και κλόουν μαζί – και τρεις μουσικοί που σε ένα διαμόνιο συντονισμό απογειώνουν την παράσταση. Ανάμεσα τους και η ίδια η Φρέιτας, όλοι μαζί ή σε σόλο, καθηλώνουν με την έντονη εκφραστικότητα τους και την άρτια κινησιολογία τους σε μια χορογραφία υψηλών απαιτήσεων. Αχαλίνωτη η δυναμική και η καλοδουλεμένη χημεία τους απαλύνει ακόμα και τα ευρήματα ή τις σκηνές εκείνες που πλατειάζουν και εξαντλούνται.

Είναι βέβαιο πως θα μας απασχολήσει ξανά η μικροκαμωμένη χορογράφος από το Πράσινο Ακρωτήρι καθώς εμπλουτίζει την αντίληψη του χορού με ανοίκεια υλικά και τον απεμπλέκει από συμβάσεις και στερεότυπα.

Γιατί να το δω:
1.  Για την εκκεντρικότητα της.
2.  Για τη νέα αντίληψη που φέρνει στο πλαίσιο μιας χορογραφίας
3.  Για τους δαιμόνιους περφόρμερς της.

Στέλλα Χαραμή

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_original_slider Είδα: τη «Ζιζέλ» σε σκηνοθεσία Κώστα Τσιούκα Ενα παράδειγμα για το πως μία κλασική ρομαντική ιστορία μπορεί να «μεταμορφώθει» σε μία feel good παράσταση μέσω μιας εντελώς νέας κινητικής προσέγγισης και οπτικής. Main_original_slider To πηγαινέλα της ψυχής και του κορμιού Σκέψεις με αφορμή το Allez viens της Παναγιώτας Καλλιμάνη. Main_%ce%91%cf%80%cf%8c_%cf%84%ce%b7_%ce%a1%cf%89%cf%83%ce%af%ce%b1_%ce%bc%ce%b5_%ce%b1%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b7_%ce%9f%ce%b9_%ce%93%ce%ac%ce%bc%ce%bf%ce%b9_13_%cf%86%cf%89%cf%84%cf%8c_%ce%94._%ce%a3%ce%b1%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82 Είδα: το τρίπτυχο «Από τη Ρωσία με αγάπη» σε σκηνοθεσία Κόκκινου- Γκαίκε- Ρήγου Εντυπωσιάζει με τις ερμηνείες του το μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Main_1x4a3705 Είδα: το «Allez viens...» σε σκηνοθεσία Παναγιώτας Καλλιμάνη Η παράσταση που έστησε η Παναγιώτα Καλλιμάνη έχει μία υπόγεια δυναμική που προβληματίζει, συγκλονίζει και φέρνει τον θεατή αντιμέτωπο με τη ματαιότητα της θνητότητας και το αναπόδραστο της μοίρας του. Main_original_slider Είδα: το «Herrumbre» σε χορογραφία Νάτσο Ντουάτο Δυναμική πολιτική χορογραφία που αποκαλύπτει τις αδυναμίες του μπαλέτου της ΕΛΣ. Main_thumbnail_%ce%91%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85-snow-white-14-1021x580 Eίδα: τη Χιονάτη του... Βορρά Η παράσταση της «Χιονάτης on ice» είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα του πώς αλλάζει η πρόσληψη ενός θεάματος, ανάλογα με τον χώρο.
#load_content_with_ajax