Χορός | Νέα

Ο Μεσοπόλεμος στη Γερμανία: Η σχολή του «Μπαουχάουζ» 05 Δεκεμβρίου 2018

Στόχος της σχολής ήταν να εισάγει νέες, πρωτοποριακές ιδέες τόσο στο χώρο της αρχιτεκτονικής, όσο και των παραστατικών τεχνών.

Η περίοδος ανάμεσα στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους έπαιξε καταλυτικό ρόλο για την Γερμανία, αλλά και για την υπόλοιπη Ευρώπη, και όχι μόνον. Η περίοδος του Μεσοπολέμου στη Γερμανία, και συγκεκριμένα, τα χρόνια μεταξύ 1919 και 1933, γνωστά και ως «Δημοκρατία της Βαϊμάρης», στιγματίστηκαν από διάφορες κοινωνικο-πολιτικές αναταράξεις (μετανάστευση και ανέχεια λόγω του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ανεργία, πολιτική και οικονομική διαφθορά κα). Οι αναταράξεις αυτές μάλιστα λειτούργησαν καθοριστικά προκειμένου να ανεβεί ο Αδόλφος Χίτλερ στην ιεραρχία και να αναλάβει την ηγεσία, αρχικά του Ναζιστικού κόμματος, και στη συνέχεια της χώρας. Από την άλλη βέβαια, οι δυσκολίες αυτές λειτούργησαν ως πηγή έμπνευσης για πολλούς καλλιτέχνες και  ευνόησαν στην γενικότερη άνθιση των τεχνών. Έτσι, την εποχή αυτή εμφανίζονται και ξεχωρίζουν ο εξπρεσιονισμός ειδικά στον Γερμανικό κινηματογράφο, το επικό θέατρο του Μπ. Μπρεχτ, αλλά και η δημιουργία της σχολής του Μπαουχάουζ (Bauhaus).

Η σχολή του Μπαουχάουζ (Bauhaus) ιδρύθηκε από τον Βάλτερ Γκρόπιους, το 1919, στη Βαϊμάρη. Στόχος της σχολής ήταν να εισάγει νέες, πρωτοποριακές ιδέες τόσο στο χώρο της αρχιτεκτονικής, όσο και των παραστατικών τεχνών. Ο Γκρόπιους συνεργάστηκε, για τους λόγους αυτούς, με μερικούς από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής, μεταξύ των οποίων ήταν, ο Πολ Κλέε, ο Βασίλι Καντίνσκι, ο Λάζλο Μοχόλι-Νάγκι, ο Όσκαρ Σλέμμερ κλπ. Βασικός στόχος και επιδίωξη της σχολής ήταν το ότι δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον καλλιτέχνη και τον τεχνίτη, ενώνοντας έτσι την τέχνη με την τεχνική, κάτω από τη σκέπη της σχολής.

Όταν, το 1923, ο Όσκαρ Σλέμμερ ανέλαβε τη διεύθυνση του θεατρικού εργαστηρίου, κατάφερε να το κάνει ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια της σχολής του Μπαουχάουζ. Ενδεικτικό και ξεχωριστό παράδειγμα της δουλειάς του στο θεατρικό εργαστήριο είναι το «Τριαδικό Μπαλέτο», ταυτισμένο απόλυτα με το όνομά του. Το γνωστό αυτό έργο χρωστάει τη γέννησή του σε μια παιχνιδιάρικη φαντασία της φόρμας, του χρώματος και των υλικών και ονομάστηκε τριαδικό επειδή ερμηνευόταν από τρεις χορευτές, περιελάμβανε τρία μέρη και υπήρχε συνεργασία ανάμεσα σε τρεις βασικές τέχνες (χορό, μουσική, κοστούμι). Δύο χορευτές και μια χορεύτρια εκτελούσαν δώδεκα χορούς. Στο πρώτο μέρος υπήρχε ένα λεμονί πανό, το δεύτερο διαδραματιζόταν μπροστά από ένα ροζ φόντο, ενώ το τρίτο μπροστά από ένα μαύρο φόντο.  Η πρωτοτυπία του θεάματος οφειλόταν κυρίως στα 18 χωρο-πλαστικά κοστούμια που έγιναν με υλικά παρμένα από την νέα, για την εποχή, τεχνολογία (σίδερο, χαλκό, πλεξιγκλάς, γυαλί ή πεπιεσμένο χαρτί ζωγραφισμένο με μεταλλικά χρώματα). Οι φόρμες αυτών των κοστουμιών ήταν οι φόρμες της κίνησης: σφαίρα, κύλινδρος, έλλειψη, δίσκος, σπείρα. Οι ηθοποιοί-χορευτές περιορίζονταν από το βάρος αυτών των κοστουμιών και υποχρεώνονταν να κάνουν καινούριες κινήσεις. *

*Willet, John. Art & Politics in the Weimar Period. N. York: Da Capo Press, 1996.

Τόνια Τσαμούρη

Περισσότερα "Νέα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΝΕΑ" Main_since_she_press_conference_andreas_simopoulos_(1)_p Δημήτρης Παπαϊωάννου: «Υπόσχομαι να γίνω πιο ιερόσυλος στο μέλλον» Διαβάστε τι είπε ο σπουδαίος χορογράφος στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε. Main_%ce%9b%ce%af%ce%bc%ce%bd%ce%b7_%cf%84%cf%89%ce%bd_%ce%ba%cf%8d%ce%ba%ce%bd%cf%89%ce%bd_%ce%9a%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%ae_%ce%9c%cf%80%ce%af%ce%ba%ce%bf%cf%82_%ce%91%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b5%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b7_-_%cf%86%cf%89%cf%84%ce%bf_%ce%93%ce%b5%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82_%ce%93%ce%b5%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%b1%cf%82 4 παραστάσεις χορού που πρέπει να δείτε! Ενδιαφέρουσες και πολύ αξιόλογες παραστάσεις χορού ανεβαίνουν την περίοδο αυτή στην Αθήνα. Main_%ce%a1%ce%91%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%a3%ce%91%ce%9a%ce%97%ce%a1%ce%99%ce%94%ce%97_ Ένα πρωτοποριακό σεμινάριο έρχεται στο θέατρο Χώρος Στις 8, 15 & 22 Δεκεμβρίου Main_08 Η Μαρία Γοργία αναζητά εθελοντές για τις «Δικογραφίες στο Κατάστρωμα» Σύντομος χρόνος προβών που δε θα ξεπεράσει τις 20 ώρες συνολικά! Main_a_line_supreme_(c)_boshua_0379 Όταν η γραμμική κίνηση της καθημερινότητας γίνεται χορός Σε σύλληψη–χορογραφία του Αndrea Rama. Main_341photo.vitorinocoragem.2017.lisbon.www.performativa.pt MIRfestival: Προσγειώνεται στην Αθήνα με 14 έργα! Μυστικές δραματουργίες, κρυμμένες δυνάμεις, γοητευτικές και αόρατες ιστορίες των πολιτών της Αθήνας έρχονται στο φως.
#load_content_with_ajax