Χορός | Πρόσωπα

Συνέντευξη: Η Ερμίρα Γκόρο αντιμέτωπη με τον ενεργό θεατή 14 Ιανουαρίου 2019

«Ήθελα, λοιπόν, να φτιάξω κάτι σκεπτόμενη να δημιουργηθεί μία παράσταση που ο θεατής να μην μπορεί να τη συζητήσει με κανέναν, να είναι ένα βίωμα που θα έχει ζήσει ο ίδιος και οι ερμηνευτές».

Η καταξιωμένη χορογράφος και performer Ερμίρα Γκόρο προσκαλεί από τις 23 έως τις 29 Ιανουαρίου, στο Θέατρο Ροές, τους πιο «τολμηρούς» θεατές να βιώσουν τη δική τους μοναδική εμπειρία στο νέο της πρότζεκτ «You», επιλέγοντας τη μουσική, τις θεματικές και τους χορευτές που επιθυμούν να δουν επί σκηνής!
Σε μια εποχή θεμελιωδώς «θεαματολογική», στην οποία ο καθένας μας διεκδικεί την ψευδαίσθηση της παντοδυναμίας του και επιθυμεί να βρίσκεται στο επίκεντρο των εξελίξεων, το ζήτημα των προσωπικών επιλογών δε θα μπορούσε να μην επηρεάσει και τη σχέση του ατόμου με την τέχνη.

Εμείς μιλήσαμε μαζί της στην προσπάθειά μας να μάθουμε όσο το δυνατόν περισσότερα γι΄αυτό της το εγχείρημα. 
 

Λίγα λόγια για την παράσταση... Τι σας ώθησε να δημιουργήσετε την παράσταση αυτή και γιατί το κάνατε;
Με απασχολεί καιρό τώρα η σχέση του θεατή και του ερμηνευτή. Δηλαδή, πόσο ενεργός είναι ο θεατής όταν έρχεται να δει μία παράσταση, για ποιο λόγο έρχεται να τη δει κάθε φορά, ποια είναι η σχέση του με το θέμα που βλέπει και το πως μετά την παράσταση βιώνει αυτό που έχει ζήσει και έχει δει. Για παράδειγμα, βγαίνεις μετά από μία παράσταση, συζητάς με τους φίλους σου, ακούς γνώμες, επηρεάζεσαι και επηρεάζεις. Ήθελα, λοιπόν, να φτιάξω κάτι σκεπτόμενη να δημιουργηθεί μία παράσταση που ο θεατής να μην μπορεί να τη συζητήσει με κανέναν, να είναι ένα βίωμα που θα έχει ζήσει ο ίδιος και οι ερμηνευτές. Απλώς οι ερμηνευτές δεν μπορούν να βλέπουν το αποτέλεσμα, το βιώνουν σαν συμμετέχοντες. Και ο μόνος τρόπος να μπορέσει να είναι μοναδικό βίωμα είναι η κάθε παράσταση να μην επαναλαμβάνεται, οι παραστάσεις να είναι πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Και ταυτόχρονα ο θεατής να μην έρχεται παθητικά να δει μία παράσταση, αλλά να νιώθει και αυτός ότι συμμετέχει, να νιώσει σαν «παιδί», δηλαδή να δένεται συναισθηματικά θα έλεγα με αυτή, όπως δένεται και ο δημιουργός με το έργο του. Ο τρόπος που θεώρησα ότι είναι ο σωστός για τη συγκεκριμένη παράσταση είναι ο θεατής να επιλέγει από μία προϋπάρχουσα λίστα, που έχει δημιουργηθεί και έχει ζυμωθεί στη διάρκεια των προβών, τη μουσική, τη θεματική και τους ερμηνευτές.

Πόσο αυτοσχεδιαστικό είναι το εγχείρημα αυτό;
Υπάρχει μία πολύ σαφής διαδικασία στο εγχείρημα αυτό. Υπάρχουν συγκεκριμένοι κώδικες και τα έργα είναι σχεδόν χορογραφημένα, με μικρές παραλλαγές που ρυθμίζονται ανάλογα με τη μουσική, τη θεματική και τον αριθμό των χορευτών που επιλέγει ο κάθε θεατής.

Τι θέλετε να αποκομίσει ο θεατής μέσα από αυτήν τη διαδικασία επιλογής μουσικής, χορευτή και θεματικής ενότητας;
Αυτό που με απασχόλησε είναι ότι όταν επιλέγεις μπαίνεις στη διαδικασία να συγκεντρωθείς . Δεν μιλάς με κάποιον πριν πας στην παράσταση, αλλά συγκεντρώνεσαι και είσαι υπεύθυνος και, κατά κάποιον τρόπο, καθοδηγείς αυτό που θα προκύψει, αυτό που εσύ θα δεις μόνος σου. Άρα είσαι ο ίδιος ο καθοδηγητής της εμπειρίας σου, του βιώματός σου.

Πώς επιλέξατε τους χορευτές (Νίκος Καλογεράκης, Χαρά Κώτσαλη, Δήμητρα Μερτζάνη, Σταυρούλα Σιάμου, Αλέξανδρος Σταυρόπουλος,  Αγγελική Στελλάτου, Δημήτρης Σωτηρίου)
Ήθελα να υπάρχει μία ποικιλία σε σχέση με τις γενιές των χορευτών και με το φύλο. Γενικά, με απασχόλησε η πολυμορφία. Συγκεντρώθηκα, φυσικά, και στις δυνατότητες που έχει ο κάθε χορευτής και στο τι φέρει ο κάθε ένας σαν ποιότητα στην κίνηση, στη θεατρικότητα και στην εμπειρία που έχει. Είναι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους όλοι και αυτό ήταν ένα βασικό κριτήριο στην επιλογή τους.

Πόσο παντοδύναμος είναι ο σύγχρονος άνθρωπος απέναντι στην Τέχνη;
Γενικά, θα έλεγα ότι έτσι όπως ζούμε έχουμε την ψευδαίσθηση οι άνθρωποι ότι είμαστε αυτοί που κάνουμε τις επιλογές για οτιδήποτε στη ζωή μας. Είμαστε;

Πάνω σε ποια άλλα θέματα θέλετε να πειραματιστείτε καλλιτεχνικά;
Τα περισσότερα έργα που δημιουργώ δεν έχουν σχέση το ένα με το άλλο, είναι τελείως διαφορετικά. Με απασχολούν, κυρίως, κοινωνικά και ανθρώπινα θέματα. Είμαι σε διαρκή αναζήτηση καλλιτεχνικά, αλλά με ενδιαφέρουν πολύ τα τρέχοντα ζητήματα. Όσα συμβαίνουν στην κοινωνικοπολιτική επικαιρότητα, που έχουν άμεση σχέση με τον άνθρωπο. Σύγχρονα ζητήματα που κατά βάθος είναι σχεδόν πάντα διαχρονικά. Γενικά, μου αρέσει να πειραματίζομαι με μη συμβατικά θέματα.

Διαβάστε περισσότερα για την παράσταση εδω

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_%ce%9f%ce%bc%ce%ac%ce%b4%ce%b1_griffon_kaos_%ce%a6%cf%89%cf%84%ce%bf_%ce%95%ce%b2%ce%af%cf%84%ce%b1_%ce%a3%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bb%ce%ad%cf%84%ce%b7_(3) Η ομάδα Griffon μιλά για το Kaos που φέρνει στη Μικρή Επίδαυρο «Ποιοι είμαστε; Είμαστε το παρελθόν μας; Μήπως μας βολεύει να είμαστε το παρελθόν μας; Είμαστε το παρόν που κουβαλάει ένα υπέρλαμπρο παρελθόν; Είμαστε απομεινάρια αυτού του παρελθόντος; Τώρα τι είμαστε;» Main_25kdf_kabinet_k_invisible_3716_%c2%a9_kurt_van_der_elst Kabinet K: Τι συμβαίνει όταν οι άνθρωποι χάσουν τα σημεία αναφοράς τους; Οι συντελεστές της ομάδας μιλούν στο www.tospirto.net. Main_25kdf_ccn_de_la_rochelle___cie_accrorap_%e2%80%93_kader_attou_the_roots_1_%c2%a9_mirabel_white Συνέντευξη: Ο Kader Attou αναζητά τις ρίζες και τη σωματική του μνήμη στην Καλαμάτα «Το "Τhe Roots" είναι μια ερώτηση σχετική με το τι είναι hip hop». Main_25kdf_le_galactik_ensemble_optraken_9_%c2%a9_nicolas_martinez Le Galactik Ensemble: Εξερευνώντας τη σύγχρονη παθητικότητα με... ακροβατικά «Προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε το απροσδόκητο και να ισορροπήσουμε στη γραμμή του χιούμορ και της σκληρότητας των εικόνων για να διατηρήσουμε μια συγκεκριμένη ποίηση, αλλά και μία πλουραλιστική ανάγνωση». Main_photo_2 Θα γίνουμε τελικά Άνθρωποι; Η Ελένη Παπαϊωάννου μιλά για τη νέα της παράσταση. Main_aris_martha_06 Το χορογραφικό δίδυμο arisandmartha «μπαίνει» σε αχαρτογράφητες περιοχές του σώματος και του μυαλού Ο Άρης Παπαδόπουλος και η Μάρθα Πασακοπούλου μιλούν στο www.tospirto.net.
#load_content_with_ajax