Χορός | Πρόσωπα

Kabinet K: Τι συμβαίνει όταν οι άνθρωποι χάσουν τα σημεία αναφοράς τους; 10 Ιουλίου 2019

Οι συντελεστές της ομάδας μιλούν στο www.tospirto.net.

Ένας άνθρωπος κάνει ερωτήσεις, ανήσυχος, γεμάτος λαχτάρα. Ο κόσμος παραμένει σιωπηλός, αδιάφορος, αφόρητος. Αλλά υπάρχει και η ζωή που υπερισχύει, ξανά και ξανά, με κάθε τρόπο.
Η ομάδα kabinet k παρουσιάζει έργο της για πρώτη φορά στην Ελλάδα (στις 21 Ιουλίου στο Μέγαρο Χορού Καλαμάτας). Το Invisible, με επτά χορευτές από διαφορετικές ηλικίες, διερωτάται τι συμβαίνει όταν οι άνθρωποι χάσουν τα σημεία αναφοράς τους. Είναι μια παράσταση για την κάθαρση, την ελπίδα, την παρηγοριά. Για το πώς ακροβατούμε πάνω σ’ ένα τεντωμένο σχοινί, ανάμεσα στα πάντα και στο τίποτα. Για το πώς σφυρίζουμε στο σκοτάδι.
Εμείς μιλήσαμε με την ομάδα στην προσπάθειά μας να μάθουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για το Invisible

Ποια ήταν η πηγή της έμπνευσής σας για το έργο αυτό;
Η λέξη «αόρατο» καλύπτει πολλές ιδέες,  ακριβώς όπως το ίδιο το αόρατο είναι ένας πολύ ευρύς τίτλος, ο οποίος αρχικά αναφέρεται στις δύο μεγαλύτερες πηγές έμπνευσης για την παράσταση αυτή.
Το «The Veils of Aleppo» του Φράνκο Παγκέτι περιέχει εικόνες του Aleppo, της πόλης της Συρίας, όπου οι δρόμοι της είναι καλυμμένοι με πέπλα, προκειμένου να εμποδίσουν τους ελεύθερους σκοπευτές να χτυπήσουν τους στόχους τους. Προσπαθούν δηλαδή να κάνουν τους κατοίκους «αόρατους».
Η άλλη πηγή έμπνευσής μας είναι ένα βυθισμένο πορτογαλικό χωριό, όπου οι πρώην κάτοικοι του αισθάνθηκαν πως τους έκλεψαν την ιστορία τους μετά την κατασκευή ενός φράγματος. Τα σπίτια στα οποία γεννήθηκαν και οι δρόμοι που μεγάλωσαν «πνίγηκαν» μέσα σε μια μέρα. Εγιναν αόρατα.
Και οι δύο αυτές εμπνεύσεις ασχολούνται με εκείνη τη στιγμή που ξαφνικά κάτι σβήνεται, γίνεται αόρατο. Ο κόσμος όλος γίνεται ξαφνικά ένα ξένο και κρύο μέρος και πρέπει να στηριχθούν στις δυνάμεις τους.
Η παράστασή μας ασχολείται, επίσης, με τη στιγμή και το αίσθημα της αποξένωσης. Τι κάνεις όταν συνειδητοποιείς ότι είσαι απόλυτα μόνος, όταν αισθάνεσαι το αίσθημα του φόβου, ακόμα και όταν δεν ξέρεις τι ακριβώς φοβάσαι;

Ποιο είναι το σκεπτικό αυτής της δημιουργίας σας;
Αόρατα ερωτήματα: 
Τι συμβαίνει όταν τα ανθρώπινα όντα χάνουν τα σημεία αναφοράς τους; Δείχνει επίσης πώς επωφελούνται επτά άνθρωποι, πώς ακόμη και με τελετουργίες πετυχαίνουν  να κυριαρχήσουν στην αγωνία τους, πώς παίζουν για να ξεχάσουν, πώς μέσα από τον άλλον αισθάνονται ασφαλείς και κρυμμένοι, πώς βιώνουν την ανθρώπινη επαφή, πώς γελούν και κλαίνε μαζί.
Στοίχημά μας είναι να δείξουμε πώς μπορούμε να φτάσουμε στη σταθερότητα. Μπορείς να κάνεις κάτι για να δώσεις νόημα στη ζωή σου. Ο πανικός και ο φόβος μπορεί να σε πετάξει εκτός ισορροπίας- που σημαίνει πώς επίσης σε διαπερνούν. Στο τελευταίο κομμάτι της παράστασης κυριαρχεί αυτό ακριβώς.  Πώς ο φόβος δεν είναι λύση για το κενό και τη μη ύπαρξη νοήματος, αλλά μάλλον ένα απαλό φίλτρο ενάντια στο σκοτάδι. Ο χορός μας προσπαθεί να περάσει στο κοινό το αίσθημα του «έλεος».

Πώς συνδέεται με το σήμερα;
Υπάρχει μια υπαρξιακή γωνία επειδή ακριβώς αναδύονται ερωτήματα σχετικά με την ανθρώπινη κατάσταση. Σε ακραίες καταστάσεις, όπως τον πόλεμο, o άνθρωπος δραστηριοποιείται, επειδή ο θάνατος είναι τόσο κοντά. Όμως, σε πολύ λιγότερο επικίνδυνες καταστάσεις οι άνθρωποι χτυπιούνται ξαφνικά  από τη δική τους θνησιμότητα, επειδή όλοι χάνουν την πρόσφυση και τα σημεία αναφοράς σε κάποιο στάδιο της ζωής τους - εξαιτίας μιας ανίατης ασθένειας, της απώλειας ενός παιδιού ή μιας περιόδου κατάθλιψης. Το «Invisible» εξετάζει την ανθρώπινη ύπαρξη και ρίχνει φως σε εκείνους που ακροβατούν ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, ανάμεσα σε οτιδήποτε και τίποτα.

Πόσο σημαντικό είναι για εσάς, ως καλλιτέχνης, να συμμετάσχετε σε ένα διεθνές φεστιβάλ όπως το Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας;
Πολύ σημαντικό. Είναι η πρώτη φορά που παίζουμε στην Ελλάδα. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες δημιουργίες μας, δεν έχουμε κάνει ακόμη μια εκτεταμένη διεθνή πορεία με το «Invisible».
Έπρεπε να απορρίψουμε ορισμένες προσκλήσεις από φεστιβάλ επειδή έπεσαν κατά τη διάρκεια της εξεταστικής περιόδου. Η πρόσκληση από το φημισμένο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτα μας προσφέρει την ευκαιρία να παρουσιάσουμε την πιο αφηρημένη πλευρά της χορευτικής μας γλώσσας στο πλαίσιο ενός προγραμματισμού για ενήλικες, καθώς τα έργα μας έχουν μέχρι τώρα χαρακτηριστεί ως εφηβικά και μερικές φορές είναι δύσκολο να αποτινάξουμε την ετικέτα αυτή. 

Χορογραφία: Joke Laureyns & Kwint Manshoven

Ερμηνεία: Louise Tanoto, Jacob Ingram-Dodd, Kwint Manshoven, Titus Messiaen, Lisse Vandevoort, Sueli Besson, Naïm Glas

Μουσική: Stijn Ylode De Gezelle

Σκηνικά: Stef Stessel

Δραματουργία: Mieke Versyp & Liesbeth De Clercq
Κοστούμια: Valerie Le Roy

Σχεδιασμός φωτισμού: Stef Stessel & Barbara De Wit

Τεχνικός σκηνής: Dirk De Hooghe & Lorin Duquesne

Φωτογραφία: Kurt Van der Elst


Γεωργία Οικονόμο

Info

21 Ιουλίου 2019
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας - Κεντρική Σκηνή | 22:00 | 60'

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_%ce%9f%ce%bc%ce%ac%ce%b4%ce%b1_griffon_kaos_%ce%a6%cf%89%cf%84%ce%bf_%ce%95%ce%b2%ce%af%cf%84%ce%b1_%ce%a3%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bb%ce%ad%cf%84%ce%b7_(3) Η ομάδα Griffon μιλά για το Kaos που φέρνει στη Μικρή Επίδαυρο «Ποιοι είμαστε; Είμαστε το παρελθόν μας; Μήπως μας βολεύει να είμαστε το παρελθόν μας; Είμαστε το παρόν που κουβαλάει ένα υπέρλαμπρο παρελθόν; Είμαστε απομεινάρια αυτού του παρελθόντος; Τώρα τι είμαστε;» Main_25kdf_ccn_de_la_rochelle___cie_accrorap_%e2%80%93_kader_attou_the_roots_1_%c2%a9_mirabel_white Συνέντευξη: Ο Kader Attou αναζητά τις ρίζες και τη σωματική του μνήμη στην Καλαμάτα «Το "Τhe Roots" είναι μια ερώτηση σχετική με το τι είναι hip hop». Main_25kdf_le_galactik_ensemble_optraken_9_%c2%a9_nicolas_martinez Le Galactik Ensemble: Εξερευνώντας τη σύγχρονη παθητικότητα με... ακροβατικά «Προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε το απροσδόκητο και να ισορροπήσουμε στη γραμμή του χιούμορ και της σκληρότητας των εικόνων για να διατηρήσουμε μια συγκεκριμένη ποίηση, αλλά και μία πλουραλιστική ανάγνωση». Main_photo_2 Θα γίνουμε τελικά Άνθρωποι; Η Ελένη Παπαϊωάννου μιλά για τη νέα της παράσταση. Main_aris_martha_06 Το χορογραφικό δίδυμο arisandmartha «μπαίνει» σε αχαρτογράφητες περιοχές του σώματος και του μυαλού Ο Άρης Παπαδόπουλος και η Μάρθα Πασακοπούλου μιλούν στο www.tospirto.net. Main_frosotrousa%ce%9f%ce%9d%ce%95 Φρόσω Τρούσα: «Ο χορός να συνομιλεί με το αστικό τοπίο παίζοντας με την... βαρύτητα» «Οραματίζομαι να υπάρχουν χώροι και θέατρα που να είναι διαμορφωμένα για τον χορό. Να φιλοξενείται ο χορός και σε εναλλακτικούς χώρους, όπως, για παράδειγμα, μουσεία.»
#load_content_with_ajax