Μουσική | Είδα...

Είδα: τη Ρίτα Αντωνοπούλου και τον Γιώργο Ανδρέου στον «Ιανό» 10 Φεβρουαρίου 2015

Θεατρικότητα και πάθος σε ένα πρόγραμμα με ωραία ροή που σε καλεί να θυμηθείς το ήθος των παλιών μπουάτ.

Η Ρίτα Αντωνοπούλου ανήκει στην πολύ σπάνια κατηγορία ερμηνευτριών που τολμούν να τα βάλουν με την εποχή τους. Φωνή με ταυτότητα και εσωτερικότητα, έχει επιλέξει να χτίσει τη διαδρομή της αργά και σταθερά, όπως γινόταν στο παρελθόν, όταν η σχέση συνθέτη-τραγουδιστή είχε κάτι από τον ερωτισμό μιας ουσιαστικής συνάντησης (κι αυτό ήταν η βασική προϋπόθεση για να κάνουν μαζί δισκογραφία). Δεν είναι εύκολο αυτό. Θέλει να πατάς τα πόδια σου γερά στη γη. Να έχεις κατεύθυνση και στόχο. Και πίστη σ’ αυτό που κάνεις. Η συνεργασία της με τον Γιώργο Ανδρέου στο άλμπουμ «Ζωή μου μην αργείς» (Μικρή Άρκτος) που κυκλοφόρησε τελευταία, μοιάζει σαν φυσικό επακόλουθο μιας πορείας που ξεκίνησε πριν από χρόνια με «Σπείρα Σπείρα» και Κραουνάκη, πλάστηκε στη συνέχεια με Μικρούτσικο και έφτασε στις μέρες μας, με όλη τη σιγουριά και το εκτόπισμα που μπορεί να δώσει σε μια φωνή η αναμέτρησή της με δοκιμασμένα, «κλασσικά».
Στον «Ιανό» η Αντωνοπούλου τραγουδάει τα πάντα (Ανδρεου, Χατζιδάκι, Μικρούτσικο, Κραουνάκη, Μάλαμα, Θανάση Πακακωνσταντίνου κ.ά.), αφήνοντάς σου σταθερά την εντύπωση ότι κάνει κάθε στίχο δικό της. Το ιδιαίτερο ατού δε, του διδύμου Ανδρεου-Αντωνοπούλου είναι ότι μοιάζουν σα να βγήκε ο ένας μέσα από τον κόσμο του άλλου. Ένα ρεσιτάλ πιάνο/φωνή (αν και προστέθηκε το βιολί του Στέργιου Γαργάλα αργότερα) που σε καλεί να θυμηθείς το ήθος των παλιών μπουάτ. Και δεν είναι μόνο στα νέα, «γυναικεία» κομμάτια του καινούριου τους δίσκου που η Αντωνοπούλου μπαίνει σε… ρόλο (εκείνο το «Μάνα» τι ωραία που το λέει), είναι σε όλα - είτε Χατζιδάκις είναι αυτός, είτε Μικρούτσικος, είτε Κραουνάκης, Μάλαμας ή Θανάσης Παπακωνσταντίνου. «Γεμάτες» πιανιστικές εισαγωγές και ωραίες διασκευές (όπως στο «Γυναίκα» από τον Σταυρό του Νότου), λίγες «επεξηγηματικές γέφυρες» στα δικά του κομμάτια για να μας βάλει σε κλίμα (πώς γράφτηκαν, πότε, γιατί) και μια ωραία ροή, που σε πάει απ’ το «Καραντί» του Σταυρού του Νότου, στο «Έχεις πού να πας» από το νέο τους δίσκο κι από κει στην «Παναγία των Πατησίων» του Χατζιδάκι, στα παλιότερά του «Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει», «Να μ’ αγαπάς», «Γράμμα στον κύριο Νίκο Γκάτσο», αλλά και «Αυτή η νύχτα μένει», «Αερικό», «Νάχα μια πόλη για δύο» (Θηβαίου) κ.ά. Όλα με τη θεατρικότητα και το πάθος μιας κυρίας που ξέρει να μας… τραβάει απ’ το μανίκι όταν τραγουδάει.
Υ.Γ. Ρίτα Αντωνοπούλου και Γιώργος Ανδρέου θα είναι στον Ιανό για δυο ακόμα παραστάσεις, 13 και 14 Φεβρουαρίου.

Χάρη Ποντίδα

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_main_slider Είδα: τον Θάνο Μικρούτσικο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών Σε μια τέτοια συγκυρία βέβαια, εκείνο που ανοίγει –κυριολεκτικά- τους πόρους του δέρματος σου δεν είναι μόνο η μουσική. Είναι η συνολικότερη διαδρομή ενός ανθρώπου που εκτός από μεγάλος στον τομέα του απέδειξε εμπράκτως το «Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία». Αν δεν ήταν κι αυτή η συναυλία απόδε... Main_slider Είδα: το «Κάτι παράξενο» στην Αγγλικανική Εκκλησία Το μοναδικό με αυτά τα παιδιά είναι ότι η σχέση τους με την Ποίηση -που είναι και η αφετηρία του δισκογραφικού τους ξεκινήματος - είναι φτιαγμένη από ένα ειδικό «χαρμάνι» απόλυτα δικό τους. Main_slider Σ’ ένα δωμάτιο με τον Μάνο Λοΐζο Είδα τη μουσική παράσταση που έστησε ο Απόστολος Ρίζος στο θέατρο Αλμα. Main_slider Είδα: το «Commedia d’ amore» σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη Αν ο Θάνος Μικρούτσικος είδε πρώτος την Πολυχρονίδη σαν τραγουδίστρια και την ξεχώρισε, ο Θέμης Μουμουλίδης της δίνει την ευκαιρία να πατήσει γερά, φτιάχνοντας μια καλοβαλμένη παράσταση με εναλλαγές όπου επιστρατεύει και τις δυο της ιδιότητες (ηθοποιία, τραγούδι). Main_%c2%a3__-%c3%ac_%c2%a6_%c2%a6_%c2%a6_%c2%a6!__%c2%ab__%c3%b9____%c2%bc-%c3%a7___-%c3%a4-%c3%ab____%c2%ab-%c3%a7-%c3%ab_____%c2%aa-%c3%ab-%c3%a4____%c3%b6.__%c3%ba_%c2%a6_%c2%a6_%c2%a6___%c2%bc_%c2%a6__-%c3%a9_(2) Γιατί όντως τα μουσικά όργανα έχουν ένα μικρό εξάρτημα που λέγεται «Ψυχή» Ο Θοδωρής Οικονόμου συνέθεσε μία πολύ ενδιαφέρουσα μουσική «μάχη» με κλασικά ακούσματα να μάχονται τα πιο ελεύθερα και αυτοσχεδιαστικά τζαζ. Main_image004 Είδα: την Πέννυ Μπαλτατζή στην Πειραιώς 131 Στο πρόγραμμα αυτό σίγουρα συναντάς τον έφηβο εαυτό σου -μόνο που τον συναντάς αποκλειστικά εν ώρα χορού και στα ντουζένια του...
#load_content_with_ajax