ΤΡΙΤΗ 19 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2019
Μουσική | Είδα...

Είδα: τη Ρίτα Αντωνοπούλου και τον Γιώργο Ανδρέου στον «Ιανό» 10 Φεβρουαρίου 2015

Θεατρικότητα και πάθος σε ένα πρόγραμμα με ωραία ροή που σε καλεί να θυμηθείς το ήθος των παλιών μπουάτ.

Η Ρίτα Αντωνοπούλου ανήκει στην πολύ σπάνια κατηγορία ερμηνευτριών που τολμούν να τα βάλουν με την εποχή τους. Φωνή με ταυτότητα και εσωτερικότητα, έχει επιλέξει να χτίσει τη διαδρομή της αργά και σταθερά, όπως γινόταν στο παρελθόν, όταν η σχέση συνθέτη-τραγουδιστή είχε κάτι από τον ερωτισμό μιας ουσιαστικής συνάντησης (κι αυτό ήταν η βασική προϋπόθεση για να κάνουν μαζί δισκογραφία). Δεν είναι εύκολο αυτό. Θέλει να πατάς τα πόδια σου γερά στη γη. Να έχεις κατεύθυνση και στόχο. Και πίστη σ’ αυτό που κάνεις. Η συνεργασία της με τον Γιώργο Ανδρέου στο άλμπουμ «Ζωή μου μην αργείς» (Μικρή Άρκτος) που κυκλοφόρησε τελευταία, μοιάζει σαν φυσικό επακόλουθο μιας πορείας που ξεκίνησε πριν από χρόνια με «Σπείρα Σπείρα» και Κραουνάκη, πλάστηκε στη συνέχεια με Μικρούτσικο και έφτασε στις μέρες μας, με όλη τη σιγουριά και το εκτόπισμα που μπορεί να δώσει σε μια φωνή η αναμέτρησή της με δοκιμασμένα, «κλασσικά».
Στον «Ιανό» η Αντωνοπούλου τραγουδάει τα πάντα (Ανδρεου, Χατζιδάκι, Μικρούτσικο, Κραουνάκη, Μάλαμα, Θανάση Πακακωνσταντίνου κ.ά.), αφήνοντάς σου σταθερά την εντύπωση ότι κάνει κάθε στίχο δικό της. Το ιδιαίτερο ατού δε, του διδύμου Ανδρεου-Αντωνοπούλου είναι ότι μοιάζουν σα να βγήκε ο ένας μέσα από τον κόσμο του άλλου. Ένα ρεσιτάλ πιάνο/φωνή (αν και προστέθηκε το βιολί του Στέργιου Γαργάλα αργότερα) που σε καλεί να θυμηθείς το ήθος των παλιών μπουάτ. Και δεν είναι μόνο στα νέα, «γυναικεία» κομμάτια του καινούριου τους δίσκου που η Αντωνοπούλου μπαίνει σε… ρόλο (εκείνο το «Μάνα» τι ωραία που το λέει), είναι σε όλα - είτε Χατζιδάκις είναι αυτός, είτε Μικρούτσικος, είτε Κραουνάκης, Μάλαμας ή Θανάσης Παπακωνσταντίνου. «Γεμάτες» πιανιστικές εισαγωγές και ωραίες διασκευές (όπως στο «Γυναίκα» από τον Σταυρό του Νότου), λίγες «επεξηγηματικές γέφυρες» στα δικά του κομμάτια για να μας βάλει σε κλίμα (πώς γράφτηκαν, πότε, γιατί) και μια ωραία ροή, που σε πάει απ’ το «Καραντί» του Σταυρού του Νότου, στο «Έχεις πού να πας» από το νέο τους δίσκο κι από κει στην «Παναγία των Πατησίων» του Χατζιδάκι, στα παλιότερά του «Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει», «Να μ’ αγαπάς», «Γράμμα στον κύριο Νίκο Γκάτσο», αλλά και «Αυτή η νύχτα μένει», «Αερικό», «Νάχα μια πόλη για δύο» (Θηβαίου) κ.ά. Όλα με τη θεατρικότητα και το πάθος μιας κυρίας που ξέρει να μας… τραβάει απ’ το μανίκι όταν τραγουδάει.
Υ.Γ. Ρίτα Αντωνοπούλου και Γιώργος Ανδρέου θα είναι στον Ιανό για δυο ακόμα παραστάσεις, 13 και 14 Φεβρουαρίου.

Χάρη Ποντίδα

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_original_703 Είδα: την «Τραβιάτα» σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ρήγου Η πρώτη σκηνοθετική απόπειρα στο χώρο της όπερας του Κωνσταντίνου Ρήγου κάνει σαφή την πρόθεση του σκηνοθέτη για μια σύγχρονη, πρωτότυπη και φρέσκια ματιά. Main_cure_ Πήγα: στη συναυλία των The Cure στο Ejekt Festival Μία συναυλία που θα έχει κάποιος στη βαλίτσα των αναμνήσεών του για πολλά πολλά χρόνια. Main_original_slider_(2) Είδα: τη συναυλία των Tindersticks στο Ηρώδειο Γιατί όταν τελείωσε η συναυλία κατεβαίναμε μουδιασμένοι τις κλίμακες του θεάτρου; Main_ntalaras-kithara-sinaulia-708 Είδα: τον Γιώργο Νταλάρα στο Ηρώδειο Main_043small Πήγα: στην Ταράτσα του Φοίβου Πόσο αναζωογόνο (απελευθερωτικό, «πληρωτικό» κλπ) είναι το γέλιο! Το καλό γέλιο. Που δεν είναι χοντροκομμένο, που δεν είναι «δευτεράτζα». Main_%ce%a0%cf%81%ce%b5%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1_%ce%9d%cf%8c%cf%81%ce%bc%ce%b1_%ce%97%cf%81%cf%8e%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%bf_1279p_%cf%86%cf%89%cf%84%cf%8c_%ce%a7._%ce%91%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%b2%ce%b9%ce%ac%ce%b4%ce%b7%cf%82 Είδα: τη «Νόρμα» σε σκηνοθεσία Κάρλους Παντρίσσα Μια εντυπωσιακή παραγωγή και πέραν του αναμενόμενου πρωτότυπη.
#load_content_with_ajax