ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2019
Μουσική | Είδα...

Είδα: την Κυβέλη Καστοριάδη στο Ιδρυμα Αγγελου και Λητώς Κατακουζηνού 28 Φεβρουαρίου 2017

Το διαμέρισμα της οδού Αμαλίας και η φωνή της Κυβέλης Καστοριάδη έχουν κάτι κοινό που θέλουμε να υπάρχει.

Είναι πολύ εύκολο. Παίρνεις Μετρό, κατεβαίνεις Σύνταγμα και μέσα σε τρία λεπτά βρίσκεσαι στο πιο κοσμοπολίτικο διαμέρισμα της Αθήνας . Ίδρυμα σήμερα – το Ίδρυμα Αγγέλου και Λητώς Κατακουζηνού- οργανώνει με μεγάλη προσοχή και σεβασμό στην ιστορία του, μικρές εκδηλώσεις δίνοντάς σου την ευκαιρία να πάρεις κι εσύ λίγη από την αύρα ενός χώρου απ’ όπου πέρασε όλη η διανόηση της γενιάς του '30.
Μέσα σ αυτό το …κουκούλι πολιτισμού λοιπόν, με την Βουλή φωτισμένη απέναντι σου και με τα ζωγραφικά έργα των Γουναρόπουλου ,Χατζηκυριάκου Γκίκα, Βασιλείου κ.ά να σε περιβάλλουν, είδαμε για πρώτη φορά την Κυβέλη Καστοριάδη (κόρη του μεγάλου διανοητή και ψυχιάτρου) που όλο και πιο τακτικά βρίσκει ένα λόγο να επιστρέφει στα πάτρια εδάφη . Δικαίως. Γιατί όσο κι αν το μικρό «intonation» στην προφορά της, υποδηλώνει μια απόσταση από τα καθ’ ημάς, άλλο τόσο η ηρεμία στο βλέμμα της και η άνεση στη φωνή της την ώρα που ερμηνεύει (λόγου χάριν) ένα «Τα παιδιά κάτω στον Κάμπο» υποδηλώνουν την έννοια μιας ευρύτερης πατρίδας, της μεγάλης γαλήνιας (ουτοπικής) κοινότητας που μόνο η μουσική μπορεί να φτιάξει.

Γεννημένη και μεγαλωμένη στην Γαλλία, η Cybele Castoriadis έκανε κλασικές σπουδές (πιάνο, φωνή), αλλά χρόνια τώρα ασχολείται επαγγελματικά με το τραγούδι επιλέγοντας τα δικά της μονοπάτια. Τζαζ στάνταρντς, γαλλικό σανσόν, ποπ, έντεχνα ελληνικά κ.λ.π . Η παράσταση που είδαμε τις προάλλες προανήγγειλε τον δεύτερο ελληνικό δίσκο της (θα βγει τον Μάιο από την Μικρή Άρκτο) και ήταν unplugged.
Πιο unplugged δεν γίνεται. Μια νέα γυναίκα που τραγουδάει στο κέντρο του σαλονιού και μια κιθάρα που «ζωγραφίζει» δίπλα της -ο εξαιρετικός Ορέστης Καλαμπαλίκης δεξιοτέχνης της κιθάρας σπούδασε εδώ, αλλά ζει και εργάζεται στο Παρίσι. Χωρίς μικρόφωνα, χωρίς ηλεκτρισμό, σαν μάζωξη φίλων σ’ ένα μεγάλο αστικό σπίτι όπου οι οικοδεσπότες του, συνηθίζουν τις βεγγέρες μετά μουσικής. Και επειδή η μουσική δεν είναι τίποτα άλλο παρά συνειρμοί, βλέποντας τη νεαρή γυναίκα να στέκεται απέναντι μας, μου ήρθε αυτό που είχε πει κάποτε (σε συνέντευξη της στο ΒΗΜΑ): O Κορνήλιος Καστοριάδης ήξερε να γράφει παρτιτούρες για ορχήστρα κι έπαιζε πιάνο. Η μητέρα της είχε ωραία φωνή και τον συνόδευε τραγουδώντας και στο σπίτι τους υπήρχε η συνήθεια να οργανώνουν συχνά πυκνά μουσικές βραδιές με φίλους…

Όλα αυτά έτσι, για να μπούμε λιγάκι στο κλίμα και για δούμε ότι τίποτα σε ετούτη την ζωή δεν είναι τυχαίο. Ούτε αυτή η Παρασκευή βράδυ στο κέντρο της πόλης, μέσα στη βουή και το νεύρο της. Εντός και εκτός ταυτόχρονα. Τόσο αλλού, τόσο μακριά σαν να ίπτασαι πάνω από την Πανεπιστημίου και να την χαιρετάς με χαμόγελο κατανόησης. Η γλύκα, η ηρεμία, η θεατρικότητα, το στοιχείο της πηγαίας άνεσης όλα συγκεντρωμένα σε μια καλά δουλεμένη φωνή και μια κιθάρα που είχε ρόλο συνδημιουργού. Μαζί και οι ιστορίες των στίχων. Γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, αγγλικά, ελληνικά -τα τραγούδια και τα λόγια τους (γιατί πρέπει να ξέρουμε και τι περίπου ακούμε) . «Paroles» που έκανε γνωστό η Collete Magny, “Μonsieur Williams” από τον Λεό Φερρέ, “L’aquoiboniste” του Serge Gainsbourg , “Le vent nous portera” των Noir Desir… Μπόρις Βιάν, Τζόνι Μίτσελ, Κουρτ Βάιλ, τζαζ στάνταρτ αλλά και η «Τρελή του Φεγγαριού», «Τα Παιδιά κάτω στον Κάμπο» και «Στο πα και στο Ξαναλέω» - κάποια από τον cd που ετοιμάζει κάποια από την μεγάλη international πηγή που έχει μάθει να αντλεί.

Τι άλλο να πούμε. Μας άρεσε αυτό που ζήσαμε. Το διαμέρισμα της οδού Αμαλίας και η φωνή της Κυβέλης Καστοριάδη έχουν κάτι κοινό που θέλουμε να υπάρχει.

Χάρη Ποντίδα

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_original_703 Είδα: την «Τραβιάτα» σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ρήγου Η πρώτη σκηνοθετική απόπειρα στο χώρο της όπερας του Κωνσταντίνου Ρήγου κάνει σαφή την πρόθεση του σκηνοθέτη για μια σύγχρονη, πρωτότυπη και φρέσκια ματιά. Main_cure_ Πήγα: στη συναυλία των The Cure στο Ejekt Festival Μία συναυλία που θα έχει κάποιος στη βαλίτσα των αναμνήσεών του για πολλά πολλά χρόνια. Main_original_slider_(2) Είδα: τη συναυλία των Tindersticks στο Ηρώδειο Γιατί όταν τελείωσε η συναυλία κατεβαίναμε μουδιασμένοι τις κλίμακες του θεάτρου; Main_ntalaras-kithara-sinaulia-708 Είδα: τον Γιώργο Νταλάρα στο Ηρώδειο Main_043small Πήγα: στην Ταράτσα του Φοίβου Πόσο αναζωογόνο (απελευθερωτικό, «πληρωτικό» κλπ) είναι το γέλιο! Το καλό γέλιο. Που δεν είναι χοντροκομμένο, που δεν είναι «δευτεράτζα». Main_%ce%a0%cf%81%ce%b5%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1_%ce%9d%cf%8c%cf%81%ce%bc%ce%b1_%ce%97%cf%81%cf%8e%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%bf_1279p_%cf%86%cf%89%cf%84%cf%8c_%ce%a7._%ce%91%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%b2%ce%b9%ce%ac%ce%b4%ce%b7%cf%82 Είδα: τη «Νόρμα» σε σκηνοθεσία Κάρλους Παντρίσσα Μια εντυπωσιακή παραγωγή και πέραν του αναμενόμενου πρωτότυπη.
#load_content_with_ajax