Μουσική | Είδα...

Είδα: τον «Μαγικό Αυλό» σε σκηνοθεσία Σουζάν Αντράντε και Μπάρρη Κόσκυ 04 Απριλίου 2018

Μια σε γενικές γραμμές καλοτραγουδισμένη, αλλά και εξαιρετικά σκηνοθετημένη παράσταση.

Παραγωγή της Κωμικής Οπερας του Βερολίνου, σε σκηνοθεσία των Σουζάν Αντράντε και Μπάρρη Κόσκυ, ο «Μαγικός αυλός» που παρουσίασε η Εθνική Λυρική Σκηνή ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Ένα είδος παράστασης που εγώ τουλάχιστον δεν είχα ξαναδεί τη ζωή μου. Εμπνευσμένη από την αισθητική του βωβού κινηματογράφου, η παραγωγή ξετυλίχτηκε στη σκηνή ως ένα παραμύθι με κινούμενα σχέδια, με πλάσματα της φαντασίας, αλλά και με ανθρώπους, όπου τραγουδιστές και «σκίτσα» συμβίωναν και συνεργάζονταν με τρόπο άκρως πειστικό και εντυπωσιακό. Οι διαρκείς προβολές και η ταυτόχρονη σκηνική δράση μέσα σε αυτές, δημιούργησαν ένα αποτέλεσμα ονειρικό, έναν μαγικό πίνακα που στιγμιότυπα υψηλού εικαστικού γούστου εναλλάσσονταν με ταχύτητα. Η παράσταση είχε γοητεία και γούστο, αλλά είχε και χιούμορ, αυτό το χιούμορ που συχνά – πυκνά διαθέτει και η μουσική του Μότσαρτ.

Ικανοποιητική η ορχήστρα της ταλαντούχας Ζωής Τσόκανου, ικανοποιητική και η χορωδία του Αγαθάγγελου Γεωργακάτου. Ως Ταμίνο ο τενόρος Σάσα Εμάνουελ Κράμερ τραγούδησε με χάρη, όπως χαριτωμένη ήταν και η σκηνική ερμηνεία του. Μοναδική παρατήρηση το σφιγμένο ώρες – ώρες τραγούδι που θα μπορούσε να είναι πιο ελεύθερο και ανάλαφρο. Τρυφερότητα και συγκίνηση έφερε στον ρόλο της Παμίνας η Μαρία Παλάσκα. Ο Ζαράστρο του Πέτρου Μαγουλά ήταν τραγουδισμένος με μέτρο και μελωδικότητα. Η Χριστίνα Πουλίτση μπορεί να έχει ερμηνεύσει την Βασίλισσα της Νύχτας με επιτυχία σε πολλές μεγάλες σκηνές, όμως αυτή τη φορά (στην πρεμιέρα της ελληνικής παράστασης) δεν ήταν στην καλύτερη ημέρα της ζωής της. Όμως, η πείρα της πάνω στο ρόλο και ο δυναμικός τρόπος με τον οποίο ανέβηκε στη σκηνή (είναι μια πραγματική επαγγελματίας) και τραγούδησε τη βοήθησαν να κερδίσει τις εντυπώσεις. Είμαστε σίγουροι πως στις επόμενες παραστάσεις, που δεν θα έχει και το άγχος της πρεμιέρας (και θα είναι πιο ξεκούραστη από τη «Λουτσία» που είχε προηγηθεί), θα είναι πολύ καλύτερη. Σχετικά αδύναμο ήταν το τρίο με τις Τρεις Κυρίες (Μίνα Πολυχρόνου, Αντωνία Καλογήρου και Μαργαρίτα Συγγενιώτου). Η Δήμητρα Κωτίδου ερμήνευσε μια χαριτωμένη Παπαγκένα (στις 14/4 θα τραγουδήσει και τη Βασίλισσα της Νύχτας)΄και ο Χρήστος Κεχρής έναν διαβολικό Μονόστατο.

Τελικό συμπέρασμα, μια σε γενικές γραμμές καλοτραγουδισμένη, αλλά και εξαιρετικά σκηνοθετημένη παράσταση. Μην την χάσετε!

Νίκος Πρίντεζης

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_slider_1 Είδα: την Αλκηστη Πρωτοψάλτη σε «Απευθείας Σύνδεση» Αντέχετε φίλοι μου την ανάμνηση του εαυτού σας εικοσιπέντε χρόνια πριν, όταν πρωτοακούσατε «τα πιο ωραία λαϊκά»; Main_once_%ce%91%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%84%cf%8c%ce%bb%ce%b7%cf%82_%ce%a8%cf%85%cf%87%cf%81%ce%ac%ce%bc%ce%b7%cf%82__%ce%9c%ce%b1%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1_%ce%a3%ce%ac%cf%84%cf%84%ce%b9_%ce%a6%cf%89%cf%84%cf%8c_%ce%94._%ce%a3%ce%b1%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82 Once: τα θετικά και τα αρνητικά του μιούζικαλ που σκηνοθετεί ο Α. Καραζήσης Στο Once μένεις να σκέφτεσαι πάλι πόσο δύσκολο σαν είδος είναι το μιούζικαλ και πόσο δρόμο έχουμε ακόμα για να ξεπεράσουμε το "χμ καλό μεν αλλά..." Main_unnamed_(1) Είδα: τον Νίκο Πορτοκάλογλου και τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο Τηρουμένων των αναλογιών δε, αυτό που συμβαίνει τις Παρασκευές στο Γυάλινο και φωτιά έχει και τη βεβαιότητα σού δίνει ότι πρόκειται για δύο καλλιτέχνες που είναι ακόμα σε πορεία. Main_47572685_1989524207835655_4920178534158172160_o Είδα: Τον Διονύση Σαββόπουλο χωρίς... στριπτίζ στο Πεδίον του Άρεως Ο Διονύσης Σαββόπουλος θέλησε να στήσει μία «διακτινισμένη μπουάτ» στο «Άλσος» του Πεδίου του Άρεως, που άνοιξε ξανά μετά από περίπου 15 χρόνια γραφειοκρατικής -και όχι μόνο- τρέλας. Main_original_slider Είδα: την Ορχήστρα Βασίλη Τσιτσάνη με Γαλάνη - Μποφίλιου Δωρικός Τσιτσάνης με όλους του τους χυμούς από τον ήχο μιας εξαιρετικής ορχήστρας και δυο μοναδικές ερμηνεύτριες. Main_oloi Είδα: τους «Καινούριους του Μήνα» στο Άλσος Η δύναμη της αναγέννησης και της συνέχειας μιας Τέχνης που δε φοβάται να πει ότι εμπνέεται από το παλιό για να πάει παρακάτω...
#load_content_with_ajax