ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019
Μουσική | Είδα...

Είδα: Την Όλια Λαζαρίδου και τον Νίκο Ξυδάκη στην Αγγλικανική Εκκλησία 07 Νοεμβρίου 2018

Aυτό που μας παρουσίασαν έμοιαζε με ένα ενιαίο μεγάλο τραγούδι.

«Ο Λάμπρος» του Διονύσιου Σολωμού είναι ένα έργο που κάλλιστα θα μπορούσες να συναντήσεις στα αιμοβόρικα οικογενειακά δράματα των εφημερίδων. Από εκείνα που φτιάχνουν τίτλους βάζοντας τη φαντασία να κατέβει στις πιο σκοτεινές καταπακτές.

Από «τις πιο αινιγματικές μορφές του έργου του Σολωμού» γράφει το δελτίο τύπου- αλλά αυτό μέσα στην πληθώρα των επιλογών που τρέχουν μέσα στην πόλη, δεν μπορεί να σου πει και πολλά. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν και εκδηλώσεις που δεν σου «φωνάζουν» δυνατά, δε βγαίνουν σε αφίσες, σε τηλεοράσεις. Παρ’όλα αυτά έχουν τη δύναμη να φτάσουν εκεί που πρέπει να φτάσουν – και ευτυχώς. Γιατί η «μικρής κλίμακας» παράσταση που είδαμε το Σάββατο το απόγευμα στην Αγγλικανική Εκκλησία (πρώτη παρουσίαση στην αυλή του ΜΙΕΤ) με την Ολια Λαζαρίδου (αφήγηση), τον Νίκο Ξυδάκη (τραγούδι) και τους Εφη Ζαϊτίδου (κανονάκι) και Μιχάλη Νικόπουλο (τραγούδι/μπαγλαμάς) ήταν από εκείνες τις ξεχωριστές εμπειρίες που πρώτα ζεις και μετά τις σκέφτεσαι.

Η Ολια Λαζαρίδου έχει ένα μαγικό πράγμα όταν την βλέπεις να αφηγείται. Είναι λες και τα μάτια της και η φωνή της συντονίζονται σε ένα παράλληλο σύμπαν όπου είναι αδύνατον να μην την ακολουθήσεις. Σε γητεύει. Σε τραβάει... Μην περιμένετε τίποτα ταρατατζούμ. Η φωνή της (διαβάζει το έργο του Σολωμού) ένα κανονάκι που λειτουργεί άλλοτε ως φόντο, άλλοτε σαν βασικός καμβάς, οι παρεμβάσεις του Μιχάλη Νικόπουλου που τραγουδάει Ακη Πάνου («Το θολωμένο μου μυαλό» κ.α) και αργότερα Τσιτσάνη (φέρνοντας τον «Λάμπρο» του Σολωμού κοντά μας) και στο δεύτερο  μέρος ο Ξυδάκης τραγουδάει δικό του μελοποιημένο Σολωμό που μάλλον δεν είναι και τόσο γνωστός. Είναι, όμως, οικείος ο κόσμος του Ξυδάκη. Η αγάπη του για τη γλώσσα, η αρχετυπική του σχέση με την παράδοση, ο τρόπος που συνδέει στη μουσική του τη μνήμη με τη συγκίνηση. 

 Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το πω, αλλά αυτό που μας παρουσίασαν έμοιαζε με ένα ενιαίο μεγάλο τραγούδι που είπαν δυο "συγγενείς" στην τέχνη τους καλλιτέχνες. Δύο αδερφές ψυχές που η λάμψη τους είναι φτιαγμένη από το ίδιο υλικό. Μην με ρωτάτε τι... Αν το ξαναπαίξουν να πάτε…

Χάρη Ποντίδα

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_main_unnamed_(13) Είδα: την Κατερίνα Πολέμη και τη Δήμητρα Σελεμίδου και "Μέσα απ΄τη φωνή βγήκε η μουσική" Μοιάζει φυσική και άκρως ενδιαφέρουσα η συνάντηση Πολέμη-Σελεμίδου. Το «έντεχνο» της νεώτερης εποχής, πιο ανοιχτόμυαλο, πιο φιλικό σε γλώσσες και ρεύματα. Main_slider Είδα: το «Βαμβακάρης κατά Ξαρχάκο» με Γαλάνη - Μυτακίδη στο Gazarte Ο Ξαρχάκος φέτος πετάει. Και δε μιλάμε μόνο για αυτή την απίστευτη ενέργεια που τον κάνει να χοροπηδάει όταν διευθύνει. Μιλάμε για τον δημιουργικό του οίστρο. Main_%ce%a0%cf%81%cf%8c%ce%b2%ce%b5%cf%82_%ce%88%ce%bd%cf%84%ce%b1_%ce%93%ce%ba%ce%ac%ce%bc%cf%80%ce%bb%ce%b5%cf%81__%ce%93%ce%b9%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b9%ce%b1_%ce%a1%ce%bf%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%bb%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bf_%ce%a6%cf%89%cf%84%ce%bf_%ce%a0%ce%ac%cf%84%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%bf%cf%82_%ce%a3%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%af%ce%b4%ce%b1%cf%82 Είδα: την «Εντα Γκάμπλερ» σε σκηνοθεσία Ράιας Τσακηρίδη 'Ενα νέο μουσικό έργο με έντονο ρυθμό, γρήγορες εναλλαγές σκηνών και συγκινησιακή ένταση. Main_unnamed Είδα: το «Ζαμπέτας Κατά Ξαρχάκο» με τη Χάρουλα Αλεξίου Όταν αυτή η γυναίκα ανεβαίνει στη σκηνή, είναι λες κι ανοίγουν οι ουρανοί από πάνω μας κι όλα γίνονται παραμυθένια. Main_original_703 Είδα: την όπερα «Σιμόν Μποκκανέγκρα» σε σκηνοθεσία Ελάιτζα Μοσίνσκυ Ένα άκρως επιτυχημένο ανέβασμα μίας κλασικής όπερας. Main_slider_1 Είδα: την Αλκηστη Πρωτοψάλτη σε «Απευθείας Σύνδεση» Αντέχετε φίλοι μου την ανάμνηση του εαυτού σας εικοσιπέντε χρόνια πριν, όταν πρωτοακούσατε «τα πιο ωραία λαϊκά»;
#load_content_with_ajax