Μουσική | Είδα...

Είδα: την Ορχήστρα Βασίλη Τσιτσάνη με Γαλάνη - Μποφίλιου 07 Δεκεμβρίου 2018

Δωρικός Τσιτσάνης με όλους του τους χυμούς από τον ήχο μιας εξαιρετικής ορχήστρας και δυο μοναδικές ερμηνεύτριες.

Τον Τσιτσάνη σε μικρό κουτούκι είναι εύκολο να τον συναντήσεις. Αντίθετα σε μια συναυλιακή αίθουσα 1500 ατόμων και υπό μορφή ρεσιτάλ, η... μπάλα κινδυνεύει να χαθεί ανά πάσα στιγμή. Καθώς όμως η βραδιά έκλεινε με την κορυφαία και απόλυτα συγκινητική «Συννεφιασμένη Κυριακή» και τις δυο τραγουδίστριες μαζί σε ένα ωραίο σμίξιμο φωνών και ψυχών σκέφτηκα ότι η συναυλία αυτή πρέπει να καταχωρηθεί στις καλύτερες στιγμές του 2018 για πολλούς λόγους.

Ένας απ' αυτούς είναι γιατί η συγκίνηση που πήραμε βγήκε αποκλειστικά μέσα από τις ερμηνείες. Ούτε λόγια ούτε φώτα, βίντεο, βίντεο αρτ … φρου φρου και αρώματα. Δωρικός Τσιτσάνης με όλους του τους χυμούς από τον ήχο μιας εξαιρετικής ορχήστρας και δυο μοναδικές ερμηνεύτριες.

Μικρή εισαγωγή από τη Δήμητρα Γαλάνη. Η φωνή της (μαγνητοσκοπημένη) μας εξηγεί ότι οι χρωματιστές ζωγραφιές που θα εναλλάσσονται συνοδεύοντας τα τραγούδια είναι από το χέρι της γυναίκας του δημιουργού, Ζωής Τσιτσάνη. «Κάποια στιγμή που πήγα σπίτι της στα ‘90ς, μου είπε ότι όποτε έφευγε ο Βασίλης εκείνη φανταζόταν τα μέρη που πήγαινε και ζωγράφιζε τον ίδιο και τα τραγούδια του». Ωραία ιδέα (προφανώς του σκηνοθέτη Αγγελου Τριανταφύλλου). Η «ναίφ» αμεσότητα της κυρίας Τσιτσάνη, με τους ναργιλέδες, τις χορεύτριες, τους μουσικούς και τον ίδιο τον Τσιτσάνη να μας συνοδεύουν όλο το βράδυ, είναι μια «πινελιά» που ισορροπεί ωραία το δωρικό στήσιμο της παράστασης. Γιατί όλο το «παιχνίδι» είναι οι ερμηνείες και η ορχήστρα. Οι δυο υπέροχες φωνές που με ακρίβεια, αλλά και εσωτερικότητα θα διατρέξουν στίχους και εποχές όντας στην σκηνή, μαζί, σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας.

Αν υποθέσουμε ότι ένα από τα μεγάλα ατού του Τσιτσάνη ήταν ότι δεν έχασε ποτέ επαφή με τις νέες τάσεις που κάθε εποχή έφερνε στο τραγούδι -γι αυτό και ανασκεύαζε ο ίδιος το έργο του- μάλλον πρέπει να ένιωθε ευτυχής με τον ήχο που γέμισε την αίθουσα. Χωρίς το άγχος μιας - σώνει και καλά - καινοτόμου προσέγγισης, αλλά πάντα με τη φρεσκάδα που απαιτεί ο σημερινός ακροατής η εννιαμελής ορχήστρα, με κεντρικό πρόσωπο τον Μανώλη Πάππο και το μπουζούκι του, έφτιαξε ένα γλυκόπιοτο ήχο, όπου οι εισαγωγές, αλλά και ολόκληρα ορχηστρικά θέματα έφεραν στο φως έναν καθαρό λαϊκό χρώμα πολύ ταιριαστό στις γυναικείες φωνές. Σχεδόν όλα τα τραγούδια χιλιοτραγουδισμένα. Δικά μας. Η Αχάριστη, Σερσέ λα φαμ, Γεννήθηκα για να πονώ, Ζαίρα και στο δεύτερο μέρος πολλά εξωστρεφή, της «παρέας» (Τα Καβουράκια , Απόψε στις ακρογιαλιές , Γεια σου Καϊκι μου Αι –Νικόλα, Μπαξέ Τσιφλίκι) ένα μικρό δείγμα μια 45χρονης πορείας που έγινε κομμάτι του dna μας. Και βέβαια η Γαλάνη με τον Τσιτσάνη έχει την ιστορία της. Τον τρόπο της να μας συνδέει μαζί του. Έναν στίχο να ακούσει κανείς από το «Ακρογιαλιές Δειλινά» φέρνει αμέσως στο νου του την δική της ερμηνεία. Το στοίχημα αυτήν τη φορά ήταν η Νατάσσα. Και η Νατάσσα όντως μας άφησε άφωνους με ερμηνείες όπως «Τα Ξένα Χέρια» που το είπε μοναδικά.

 Η Ορχήστρα Βασίλης Τσιτσάνης με την επιμέλεια του δεξιοτέχνη Μανώλη Πάππου (και δημιούργημα της Seed Point μαζί με την οικογένεια του συνθέτη) και τις Δήμητρα Γαλάνη και Νατάσσα Μποφίλιου στην ερμηνεία κατάφεραν κι έφεραν τον Τσιτσάνη με όλα του τα αρώματα και χρώματα σε μια αίθουσα 1500 ατόμων Δύσκολο το εγχείρημα, αλλά πολύ ενδιαφέρον. Καλύτερο ξεκίνημα δεν μπορούσε να γίνει..

Στα όργανα (εκτός από τον Μανώλη Πάππο/μπουζούκι) οι Φώτης Βεργόπουλος (μπουζούκι), Βασίλης Προδρόμου (μπαγλαμάς,φωνή), Νίκος Γύρας (κιθάρα), Δημήτρης Σίντος (πιάνο) Dasho Kourti (ακορντεόν) Μιχάλης Δάρμας (κοντραμπάσο)Στράτος Σαμιώτης (κρουστά ) και Νίκος Βερύκοκκος (βιολί).

Διαβάστε επίσης: Βασίλης Τσιτσάνης: «Κατέβηκε από το πάλκο μόνο για να πεθάνει»

Χάρη Ποντίδα

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_%ce%a0%cf%81%cf%8c%ce%b2%ce%b5%cf%82_%ce%88%ce%bd%cf%84%ce%b1_%ce%93%ce%ba%ce%ac%ce%bc%cf%80%ce%bb%ce%b5%cf%81__%ce%93%ce%b9%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b9%ce%b1_%ce%a1%ce%bf%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%bb%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bf_%ce%a6%cf%89%cf%84%ce%bf_%ce%a0%ce%ac%cf%84%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%bf%cf%82_%ce%a3%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%af%ce%b4%ce%b1%cf%82 Είδα: την «Εντα Γκάμπλερ» σε σκηνοθεσία Ράιας Τσακηρίδη 'Ενα νέο μουσικό έργο με έντονο ρυθμό, γρήγορες εναλλαγές σκηνών και συγκινησιακή ένταση. Main_unnamed Είδα: το «Ζαμπέτας Κατά Ξαρχάκο» με τη Χάρουλα Αλεξίου Όταν αυτή η γυναίκα ανεβαίνει στη σκηνή, είναι λες κι ανοίγουν οι ουρανοί από πάνω μας κι όλα γίνονται παραμυθένια. Main_original_703 Είδα: την όπερα «Σιμόν Μποκκανέγκρα» σε σκηνοθεσία Ελάιτζα Μοσίνσκυ Ένα άκρως επιτυχημένο ανέβασμα μίας κλασικής όπερας. Main_slider_1 Είδα: την Αλκηστη Πρωτοψάλτη σε «Απευθείας Σύνδεση» Αντέχετε φίλοι μου την ανάμνηση του εαυτού σας εικοσιπέντε χρόνια πριν, όταν πρωτοακούσατε «τα πιο ωραία λαϊκά»; Main_once_%ce%91%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%84%cf%8c%ce%bb%ce%b7%cf%82_%ce%a8%cf%85%cf%87%cf%81%ce%ac%ce%bc%ce%b7%cf%82__%ce%9c%ce%b1%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1_%ce%a3%ce%ac%cf%84%cf%84%ce%b9_%ce%a6%cf%89%cf%84%cf%8c_%ce%94._%ce%a3%ce%b1%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82 Once: τα θετικά και τα αρνητικά του μιούζικαλ που σκηνοθετεί ο Α. Καραζήσης Στο Once μένεις να σκέφτεσαι πάλι πόσο δύσκολο σαν είδος είναι το μιούζικαλ και πόσο δρόμο έχουμε ακόμα για να ξεπεράσουμε το "χμ καλό μεν αλλά..." Main_unnamed_(1) Είδα: τον Νίκο Πορτοκάλογλου και τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο Τηρουμένων των αναλογιών δε, αυτό που συμβαίνει τις Παρασκευές στο Γυάλινο και φωτιά έχει και τη βεβαιότητα σού δίνει ότι πρόκειται για δύο καλλιτέχνες που είναι ακόμα σε πορεία.
#load_content_with_ajax