Μουσική | Είδα...

Είδα: το «Commedia d’ amore» σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη 09 Απριλίου 2019

Αν ο Θάνος Μικρούτσικος είδε πρώτος την Πολυχρονίδη σαν τραγουδίστρια και την ξεχώρισε, ο Θέμης Μουμουλίδης της δίνει την ευκαιρία να πατήσει γερά, φτιάχνοντας μια καλοβαλμένη παράσταση με εναλλαγές όπου επιστρατεύει και τις δυο της ιδιότητες (ηθοποιία, τραγούδι).

Έχετε δει φαντάζομαι γυναίκα να ωρύεται στο κινητό. Να βρίζει, να φωνάζει, να είναι έξαλλη με… αυτόν που της έκανε τη ζωή κόλαση. Θα έχετε παρατηρήσει πόσο αστεία μπορεί να γίνει μέσα στον θυμό της. Πόσο μέγαιρα μέσα στο πλήγωμα της και πόσο- την επόμενη στιγμή ακριβώς- ένα «παιδί» που υποφέρει, που δεν το χωράει το δέρμα του, που εισχωρεί στις μνήμες του (ο μπαμπας…) που μαλακώνει σιγά σιγά αποδεχόμενο τους όρους του παιχνιδιού. Ο έρωτας και το...μαρτύριο του. Αλλά- ταυτόχρονα- ο έρωτας και η ανατροπή του νόμου της βαρύτητας, το όνειρο, η ποίηση, το «θεϊκό» κομμάτι...

Ως μέγαιρα μ' ένα μ’ ένα «φλεγόμενο» κινητό κολλημένο στο αυτί, εισβάλει στην πλατεία του «Άλμα» η Μαριάννα Πολυχρονίδη και καθώς κινείται εν εξάλλω βρίζοντας Θεούς και δαίμονες ανάμεσα στους θεατές, σε κερδίζει αμέσως το κωμικό της κατάστασης. Το κορίτσι ατμίζει (σαν αναμμένο τσιγάρο) κι εσύ γελάς « Άντε πάλι απ’ την αρχή (...) Και να η βουλιμία. Και να τα κιλά. Και να η γιόγκα. Και να τα 50άρικα και η ψυχοθεραπεία».

Κι ενώ το «σκηνικό» είναι γνωστό (είναι σίγουρο ότι όλος γυναικείος πληθυσμός, ανεξαρτήτως ηλικίας ταυτίστηκε αμέσως) και το πρώτο τραγούδι («Πιάσε με αν μπορείς έλα και πιάσε με..» του Κ. Λειβαδά) μας μεταφέρει τον δυναμισμό ενός σημερινού κοριτσιού που το παλεύει, όταν ανεβαίνει στη σκηνή και κουρνιάζει στο δωμάτιο της αναπόλησης και της αυτοθεραπείας της, περνάει στο σπαρακτικό «Σίδερο» των Κραουνάκη/Νικολακοπούλου αφήνοντας την πληγωμένη γυναίκα, χωρίς ηλικία, χωρίς εποχή, να φτάσει σε μας.

Μικρή παρένθεση για τη Μαριάννα. Προσωπικά την εντόπισα πριν δύο χρόνια, όταν ο Θάνος Μικρούτσικος την ξεχώρισε και μας τη σύστησε και ως τραγουδίστρια (της εμπιστεύτηκε την τελευταία του δουλειά «Στην ομίχλη των καιρών» ). Η νεαρή ηθοποιός με την καλλιεργημένη φωνή. Φωνή που κουβαλάει μνήμη που μπορεί να σε πάρει να σε πάει...
Το «μιούζικαλ δωματίου για τον έρωτα και την ποίηση», όπου τη βλέπουμε τώρα, είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της: Ηθοποιός και τραγουδίστρια (δύο σε ένα) «συναντιούνται» στον σκηνικό χώρο που έφτιαξε η Όλγα Μπρούμα (δικά της και τα video) και υπό τους ήχους του Γιάννη Τσόλκα (πιάνο/πλήκτρα) και του Δημήτρη Σινογιάννη (κιθάρες) μας μεταφέρουν στον χώρο και στον χρόνο (κυρίως μέσω μουσικής). Αν ο Θάνος Μικρούτσικος είδε πρώτος την Πολυχρονίδη σαν τραγουδίστρια και την ξεχώρισε, ο Θέμης Μουμουλίδης (που έγραψε το κείμενο και είναι και ο σκηνοθέτης της παράστασης) της δίνει την ευκαιρία να πατήσει γερά, φτιάχνοντας μια καλοβαλμένη παράσταση με εναλλαγές (κείμενα, ροη, επιλογή τραγουδιών, φωτισμοί, κοστούμια κλπ), όπου όντως πρέπει να επιστρατεύει και τις δυο της ιδιότητες (ηθοποιία, τραγούδι). Κορίτσι και γυναίκα, παιδί που ονειρεύεται, που επιθυμεί, που απογοητεύεται, που βουτάει στον εαυτό του για να αντλήσει δύναμη, η Πολυχρονίδη καταφέρνει να έχει το βλέμμα σου διαρκώς πάνω της –βλέμμα συγκινημένο και συμμετοχικό.
Πειστική, με απλότητα, με δικό της ταπεραμέντο δίνει στο «έντεχνο» (από εκεί είναι ο μεγαλύτερος όγκος τραγουδιών) σημερινό συναίσθημα –χωρίς να πληθορίζει την θεατρικότητα της. Λιτές και λειτουργικές οι ενορχηστρώσεις και το παίξιμο των δυο μουσικών αφήνουν το «παιχνίδι» στους στίχους και τις ιστορίες τους. «Εκεί σκορπισμένη στον ύπνο μουσκεύει η ψυχή/θλιμμένη αγαπιέμαι από σκεύη κουζίνας και πράγματα/ και κάπου στο βάθος της νύχτας αστράφτεις εσύ σε εικόνες γεμάτες περάσματα ..».
 Το ψιθυρίζω το τραγούδι βγαίνοντας στον δρόμο ( «Το τραγούδι της Νύχτας», Τερμίτες σε στίχους Μιχ.Μαραματάκη) . Τι τραγούδια (!) έχουμε σκέφτομαι.. Τι θησαυρούς. Και πόσο ωραία περνούν στις νεώτερες γενιές, γράφοντας ξανά και ξανά τις δικές τους τροχιές .. Και μόνο αυτό που σκέφτομαι λέει πολλά για την Commedia D Amore που μόλις είδα.

 

Παραγωγή: 5η Εποχή Τέχνης

Commedia dAmore, Θέατρο Άλμα, Ακομινάτου 15, Αθήνα. Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Κυριακή 7 Απριλίου στις 20:00, Τετάρτη 10 Απριλίου στις 21:00, Παρασκευή 12 Απριλίου στις 21:00, Κυριακή 14 Απριλίου στις 20:00, Τετάρτη 17 Απριλίου στις 21:00, Σάββατο 20 Απριλίου στις 21:00, Κυριακή 21 Απριλίου στις 20:00.

Χάρη Ποντίδα

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_main_slider Είδα: τον Θάνο Μικρούτσικο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών Σε μια τέτοια συγκυρία βέβαια, εκείνο που ανοίγει –κυριολεκτικά- τους πόρους του δέρματος σου δεν είναι μόνο η μουσική. Είναι η συνολικότερη διαδρομή ενός ανθρώπου που εκτός από μεγάλος στον τομέα του απέδειξε εμπράκτως το «Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία». Αν δεν ήταν κι αυτή η συναυλία απόδε... Main_slider Είδα: το «Κάτι παράξενο» στην Αγγλικανική Εκκλησία Το μοναδικό με αυτά τα παιδιά είναι ότι η σχέση τους με την Ποίηση -που είναι και η αφετηρία του δισκογραφικού τους ξεκινήματος - είναι φτιαγμένη από ένα ειδικό «χαρμάνι» απόλυτα δικό τους. Main_slider Σ’ ένα δωμάτιο με τον Μάνο Λοΐζο Είδα τη μουσική παράσταση που έστησε ο Απόστολος Ρίζος στο θέατρο Αλμα. Main_%c2%a3__-%c3%ac_%c2%a6_%c2%a6_%c2%a6_%c2%a6!__%c2%ab__%c3%b9____%c2%bc-%c3%a7___-%c3%a4-%c3%ab____%c2%ab-%c3%a7-%c3%ab_____%c2%aa-%c3%ab-%c3%a4____%c3%b6.__%c3%ba_%c2%a6_%c2%a6_%c2%a6___%c2%bc_%c2%a6__-%c3%a9_(2) Γιατί όντως τα μουσικά όργανα έχουν ένα μικρό εξάρτημα που λέγεται «Ψυχή» Ο Θοδωρής Οικονόμου συνέθεσε μία πολύ ενδιαφέρουσα μουσική «μάχη» με κλασικά ακούσματα να μάχονται τα πιο ελεύθερα και αυτοσχεδιαστικά τζαζ. Main_image004 Είδα: την Πέννυ Μπαλτατζή στην Πειραιώς 131 Στο πρόγραμμα αυτό σίγουρα συναντάς τον έφηβο εαυτό σου -μόνο που τον συναντάς αποκλειστικά εν ώρα χορού και στα ντουζένια του... Main_59ae583cdde4e1477c870cea92471571_l Είδα: τη Μαρία Παπαγεωργίου στον Σταυρό του Νότου Club Όσο περνούν τα χρόνια, τόσο η τραγουδίστρια αναζητά ένα κοινωνικό έρεισμα στο τραγούδι (λες να είναι η επαφή με τον Μίκη;) στίχους που έχουν αποτύπωμα εποχής.
#load_content_with_ajax