Μουσική | Είδα...

Είδα: το «Commedia d’ amore» σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη 09 Απριλίου 2019

Αν ο Θάνος Μικρούτσικος είδε πρώτος την Πολυχρονίδη σαν τραγουδίστρια και την ξεχώρισε, ο Θέμης Μουμουλίδης της δίνει την ευκαιρία να πατήσει γερά, φτιάχνοντας μια καλοβαλμένη παράσταση με εναλλαγές όπου επιστρατεύει και τις δυο της ιδιότητες (ηθοποιία, τραγούδι).

Έχετε δει φαντάζομαι γυναίκα να ωρύεται στο κινητό. Να βρίζει, να φωνάζει, να είναι έξαλλη με… αυτόν που της έκανε τη ζωή κόλαση. Θα έχετε παρατηρήσει πόσο αστεία μπορεί να γίνει μέσα στον θυμό της. Πόσο μέγαιρα μέσα στο πλήγωμα της και πόσο- την επόμενη στιγμή ακριβώς- ένα «παιδί» που υποφέρει, που δεν το χωράει το δέρμα του, που εισχωρεί στις μνήμες του (ο μπαμπας…) που μαλακώνει σιγά σιγά αποδεχόμενο τους όρους του παιχνιδιού. Ο έρωτας και το...μαρτύριο του. Αλλά- ταυτόχρονα- ο έρωτας και η ανατροπή του νόμου της βαρύτητας, το όνειρο, η ποίηση, το «θεϊκό» κομμάτι...

Ως μέγαιρα μ' ένα μ’ ένα «φλεγόμενο» κινητό κολλημένο στο αυτί, εισβάλει στην πλατεία του «Άλμα» η Μαριάννα Πολυχρονίδη και καθώς κινείται εν εξάλλω βρίζοντας Θεούς και δαίμονες ανάμεσα στους θεατές, σε κερδίζει αμέσως το κωμικό της κατάστασης. Το κορίτσι ατμίζει (σαν αναμμένο τσιγάρο) κι εσύ γελάς « Άντε πάλι απ’ την αρχή (...) Και να η βουλιμία. Και να τα κιλά. Και να η γιόγκα. Και να τα 50άρικα και η ψυχοθεραπεία».

Κι ενώ το «σκηνικό» είναι γνωστό (είναι σίγουρο ότι όλος γυναικείος πληθυσμός, ανεξαρτήτως ηλικίας ταυτίστηκε αμέσως) και το πρώτο τραγούδι («Πιάσε με αν μπορείς έλα και πιάσε με..» του Κ. Λειβαδά) μας μεταφέρει τον δυναμισμό ενός σημερινού κοριτσιού που το παλεύει, όταν ανεβαίνει στη σκηνή και κουρνιάζει στο δωμάτιο της αναπόλησης και της αυτοθεραπείας της, περνάει στο σπαρακτικό «Σίδερο» των Κραουνάκη/Νικολακοπούλου αφήνοντας την πληγωμένη γυναίκα, χωρίς ηλικία, χωρίς εποχή, να φτάσει σε μας.

Μικρή παρένθεση για τη Μαριάννα. Προσωπικά την εντόπισα πριν δύο χρόνια, όταν ο Θάνος Μικρούτσικος την ξεχώρισε και μας τη σύστησε και ως τραγουδίστρια (της εμπιστεύτηκε την τελευταία του δουλειά «Στην ομίχλη των καιρών» ). Η νεαρή ηθοποιός με την καλλιεργημένη φωνή. Φωνή που κουβαλάει μνήμη που μπορεί να σε πάρει να σε πάει...
Το «μιούζικαλ δωματίου για τον έρωτα και την ποίηση», όπου τη βλέπουμε τώρα, είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της: Ηθοποιός και τραγουδίστρια (δύο σε ένα) «συναντιούνται» στον σκηνικό χώρο που έφτιαξε η Όλγα Μπρούμα (δικά της και τα video) και υπό τους ήχους του Γιάννη Τσόλκα (πιάνο/πλήκτρα) και του Δημήτρη Σινογιάννη (κιθάρες) μας μεταφέρουν στον χώρο και στον χρόνο (κυρίως μέσω μουσικής). Αν ο Θάνος Μικρούτσικος είδε πρώτος την Πολυχρονίδη σαν τραγουδίστρια και την ξεχώρισε, ο Θέμης Μουμουλίδης (που έγραψε το κείμενο και είναι και ο σκηνοθέτης της παράστασης) της δίνει την ευκαιρία να πατήσει γερά, φτιάχνοντας μια καλοβαλμένη παράσταση με εναλλαγές (κείμενα, ροη, επιλογή τραγουδιών, φωτισμοί, κοστούμια κλπ), όπου όντως πρέπει να επιστρατεύει και τις δυο της ιδιότητες (ηθοποιία, τραγούδι). Κορίτσι και γυναίκα, παιδί που ονειρεύεται, που επιθυμεί, που απογοητεύεται, που βουτάει στον εαυτό του για να αντλήσει δύναμη, η Πολυχρονίδη καταφέρνει να έχει το βλέμμα σου διαρκώς πάνω της –βλέμμα συγκινημένο και συμμετοχικό.
Πειστική, με απλότητα, με δικό της ταπεραμέντο δίνει στο «έντεχνο» (από εκεί είναι ο μεγαλύτερος όγκος τραγουδιών) σημερινό συναίσθημα –χωρίς να πληθορίζει την θεατρικότητα της. Λιτές και λειτουργικές οι ενορχηστρώσεις και το παίξιμο των δυο μουσικών αφήνουν το «παιχνίδι» στους στίχους και τις ιστορίες τους. «Εκεί σκορπισμένη στον ύπνο μουσκεύει η ψυχή/θλιμμένη αγαπιέμαι από σκεύη κουζίνας και πράγματα/ και κάπου στο βάθος της νύχτας αστράφτεις εσύ σε εικόνες γεμάτες περάσματα ..».
 Το ψιθυρίζω το τραγούδι βγαίνοντας στον δρόμο ( «Το τραγούδι της Νύχτας», Τερμίτες σε στίχους Μιχ.Μαραματάκη) . Τι τραγούδια (!) έχουμε σκέφτομαι.. Τι θησαυρούς. Και πόσο ωραία περνούν στις νεώτερες γενιές, γράφοντας ξανά και ξανά τις δικές τους τροχιές .. Και μόνο αυτό που σκέφτομαι λέει πολλά για την Commedia D Amore που μόλις είδα.

 

Παραγωγή: 5η Εποχή Τέχνης

Commedia dAmore, Θέατρο Άλμα, Ακομινάτου 15, Αθήνα. Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Κυριακή 7 Απριλίου στις 20:00, Τετάρτη 10 Απριλίου στις 21:00, Παρασκευή 12 Απριλίου στις 21:00, Κυριακή 14 Απριλίου στις 20:00, Τετάρτη 17 Απριλίου στις 21:00, Σάββατο 20 Απριλίου στις 21:00, Κυριακή 21 Απριλίου στις 20:00.

Χάρη Ποντίδα

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_cure_ Πήγα: στη συναυλία των The Cure στο Ejekt Festival Μία συναυλία που θα έχει κάποιος στη βαλίτσα των αναμνήσεών του για πολλά πολλά χρόνια. Main_original_slider_(2) Είδα: τη συναυλία των Tindersticks στο Ηρώδειο Γιατί όταν τελείωσε η συναυλία κατεβαίναμε μουδιασμένοι τις κλίμακες του θεάτρου; Main_ntalaras-kithara-sinaulia-708 Είδα: τον Γιώργο Νταλάρα στο Ηρώδειο Main_043small Πήγα: στην Ταράτσα του Φοίβου Πόσο αναζωογόνο (απελευθερωτικό, «πληρωτικό» κλπ) είναι το γέλιο! Το καλό γέλιο. Που δεν είναι χοντροκομμένο, που δεν είναι «δευτεράτζα». Main_%ce%a0%cf%81%ce%b5%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1_%ce%9d%cf%8c%cf%81%ce%bc%ce%b1_%ce%97%cf%81%cf%8e%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%bf_1279p_%cf%86%cf%89%cf%84%cf%8c_%ce%a7._%ce%91%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%b2%ce%b9%ce%ac%ce%b4%ce%b7%cf%82 Είδα: τη «Νόρμα» σε σκηνοθεσία Κάρλους Παντρίσσα Μια εντυπωσιακή παραγωγή και πέραν του αναμενόμενου πρωτότυπη. Main_main_event_4250 Είδα: τον Benjamin Clementine στην Τεχνόπολη Φωνή που άλλοτε πατάει γερά στο έδαφος και σε ταρακουνάει, άλλοτε αποκτάει την οξύτητα δηλητηρίου.
#load_content_with_ajax