Μουσική | Είδα...

Είδα: το «Κάτι παράξενο» στην Αγγλικανική Εκκλησία 18 Απριλίου 2019

Το μοναδικό με αυτά τα παιδιά είναι ότι η σχέση τους με την Ποίηση -που είναι και η αφετηρία του δισκογραφικού τους ξεκινήματος - είναι φτιαγμένη από ένα ειδικό «χαρμάνι» απόλυτα δικό τους.

Ιδού το παράδειγμα ενός λάιβ που, ενώ βγαίνεις στον δρόμο, σκέφτεσαι ότι κάτι συνέβη εκεί, κάτι που είχε τη δική του μοναδική «γραφή». Μιλάω για μια παρέα - Μιχάλης και Παντελής Καλογεράκης και Απόστολος Κίτσος- για την οποία έχω μιλήσει ξανά (κι έχω μιλήσει με τα καλύτερα), μια παρέα που μας σύστησε δισκογραφικά η «Μικρή Άρκτος» και από τότε ο «ψίθυρος» - η πιο δυνατή διαφήμιση από κτίσεως κόσμου- περνάει από στόμα σε στόμα και φτιάχνει σιγά σιγά τον μύθο τους. Μετά την πρώτη τους εμφάνιση στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου τα περασμένα Χριστούγεννα, το λάιβ τους επαναλήφθηκε στον ίδιο χώρο την περασμένη εβδομάδα και απ’ ότι κατάλαβα (δεν τους είχα δει τότε) ήταν εξίσου μοναδική η βραδιά. Και λέω μοναδική, χωρίς να μπορώ να προσδιορίσω απόλυτα αυτήν τη μοναδικότητα, παρά μόνο σαν αίσθηση στον αέρα.

Ο χώρος της Αγγλικανικής είναι δύσκολος ηχητικά. Ψηλοτάβανος και γυμνός εσωτερικά απέχει πολύ από τις προδιαγραφές μιας «σωστής» ακουστικά αίθουσας που βοηθάει και στο κλίμα εν γένει. Όμως η «παρέα» περιστοιχισμένη (σε ορισμένα κομμάτια) από την χορωδία του Εθνικού Ωδείου και από τους Χάρη Σταυρακάκη/πιάνο, Αλέξη Στενάκη κλαρινέτο και σαξόφωνο και Μιχάλη Κατσαρό στο εκκλησιαστικό όργανο, σου έδινε ένα καθαρό «σήμα γραφής», ένα δυνατό καλλιτεχνικό στίγμα που ήταν αδύνατον να μην σε συγκινήσει. Φουλ η εκκλησία δεν έβγαλε κιχ σε όλη την διάρκεια του δίωρου. Προσοχή και συμμετοχή του κοινού, λες και βρίσκονταν σε ...εκκλησία.

Το μοναδικό με αυτά τα παιδιά (εντάξει πώς να τα πω που είναι 26 ή 27 χρόνων) είναι ότι η σχέση τους με την Ποίηση που είναι και η αφετηρία του δισκογραφικού τους ξεκινήματος (αλλά και το περιεχόμενο του εν λόγω λάιβ) - είναι φτιαγμένη από ένα ειδικό «χαρμάνι» απόλυτα δικό τους. Λυρισμός και χιούμορ μαζί.

Παιγνιώδες και ανάλαφρο βλέμμα από τη μια και το «βάρος» των λέξεων από την άλλη σαν πυκνές σταλαγματιές βροχής που σε ξυπνάνε… Απαλλαγμένοι εντελώς από τον ακαδημαϊσμό που μπορεί να έχει το εγχείρημα «μελοποιώ ποίηση» φέρνουν τους στίχους του Ελύτη, του Νερούντα, του Πεσσόα, του Γκανά, του Σαραντάρη κ.α στο δικό τους (και δικό μας) σύμπαν με έναν τρόπο που μας αφορά. Να μιλήσω εδώ για «ωραίες φωνές» ή «ωραίες ενορχηστρώσεις» νομίζω ότι δεν έχει πολύ νόημα. Δεν είναι οι φωνές τελικά . Ούτε οι ενορχηστρώσεις. Κάτι Παράξενο όντως... Αυτή η παρέα είναι μια από τις παρέες που θα συζητάμε όλοι στο μέλλον.

Χάρη Ποντίδα

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_cure_ Πήγα: στη συναυλία των The Cure στο Ejekt Festival Μία συναυλία που θα έχει κάποιος στη βαλίτσα των αναμνήσεών του για πολλά πολλά χρόνια. Main_original_slider_(2) Είδα: τη συναυλία των Tindersticks στο Ηρώδειο Γιατί όταν τελείωσε η συναυλία κατεβαίναμε μουδιασμένοι τις κλίμακες του θεάτρου; Main_ntalaras-kithara-sinaulia-708 Είδα: τον Γιώργο Νταλάρα στο Ηρώδειο Main_043small Πήγα: στην Ταράτσα του Φοίβου Πόσο αναζωογόνο (απελευθερωτικό, «πληρωτικό» κλπ) είναι το γέλιο! Το καλό γέλιο. Που δεν είναι χοντροκομμένο, που δεν είναι «δευτεράτζα». Main_%ce%a0%cf%81%ce%b5%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1_%ce%9d%cf%8c%cf%81%ce%bc%ce%b1_%ce%97%cf%81%cf%8e%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%bf_1279p_%cf%86%cf%89%cf%84%cf%8c_%ce%a7._%ce%91%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%b2%ce%b9%ce%ac%ce%b4%ce%b7%cf%82 Είδα: τη «Νόρμα» σε σκηνοθεσία Κάρλους Παντρίσσα Μια εντυπωσιακή παραγωγή και πέραν του αναμενόμενου πρωτότυπη. Main_main_event_4250 Είδα: τον Benjamin Clementine στην Τεχνόπολη Φωνή που άλλοτε πατάει γερά στο έδαφος και σε ταρακουνάει, άλλοτε αποκτάει την οξύτητα δηλητηρίου.
#load_content_with_ajax