Μουσική | Είδα...

Είδα: το «Κάτι παράξενο» στην Αγγλικανική Εκκλησία 18 Απριλίου 2019

Το μοναδικό με αυτά τα παιδιά είναι ότι η σχέση τους με την Ποίηση -που είναι και η αφετηρία του δισκογραφικού τους ξεκινήματος - είναι φτιαγμένη από ένα ειδικό «χαρμάνι» απόλυτα δικό τους.

Ιδού το παράδειγμα ενός λάιβ που, ενώ βγαίνεις στον δρόμο, σκέφτεσαι ότι κάτι συνέβη εκεί, κάτι που είχε τη δική του μοναδική «γραφή». Μιλάω για μια παρέα - Μιχάλης και Παντελής Καλογεράκης και Απόστολος Κίτσος- για την οποία έχω μιλήσει ξανά (κι έχω μιλήσει με τα καλύτερα), μια παρέα που μας σύστησε δισκογραφικά η «Μικρή Άρκτος» και από τότε ο «ψίθυρος» - η πιο δυνατή διαφήμιση από κτίσεως κόσμου- περνάει από στόμα σε στόμα και φτιάχνει σιγά σιγά τον μύθο τους. Μετά την πρώτη τους εμφάνιση στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου τα περασμένα Χριστούγεννα, το λάιβ τους επαναλήφθηκε στον ίδιο χώρο την περασμένη εβδομάδα και απ’ ότι κατάλαβα (δεν τους είχα δει τότε) ήταν εξίσου μοναδική η βραδιά. Και λέω μοναδική, χωρίς να μπορώ να προσδιορίσω απόλυτα αυτήν τη μοναδικότητα, παρά μόνο σαν αίσθηση στον αέρα.

Ο χώρος της Αγγλικανικής είναι δύσκολος ηχητικά. Ψηλοτάβανος και γυμνός εσωτερικά απέχει πολύ από τις προδιαγραφές μιας «σωστής» ακουστικά αίθουσας που βοηθάει και στο κλίμα εν γένει. Όμως η «παρέα» περιστοιχισμένη (σε ορισμένα κομμάτια) από την χορωδία του Εθνικού Ωδείου και από τους Χάρη Σταυρακάκη/πιάνο, Αλέξη Στενάκη κλαρινέτο και σαξόφωνο και Μιχάλη Κατσαρό στο εκκλησιαστικό όργανο, σου έδινε ένα καθαρό «σήμα γραφής», ένα δυνατό καλλιτεχνικό στίγμα που ήταν αδύνατον να μην σε συγκινήσει. Φουλ η εκκλησία δεν έβγαλε κιχ σε όλη την διάρκεια του δίωρου. Προσοχή και συμμετοχή του κοινού, λες και βρίσκονταν σε ...εκκλησία.

Το μοναδικό με αυτά τα παιδιά (εντάξει πώς να τα πω που είναι 26 ή 27 χρόνων) είναι ότι η σχέση τους με την Ποίηση που είναι και η αφετηρία του δισκογραφικού τους ξεκινήματος (αλλά και το περιεχόμενο του εν λόγω λάιβ) - είναι φτιαγμένη από ένα ειδικό «χαρμάνι» απόλυτα δικό τους. Λυρισμός και χιούμορ μαζί.

Παιγνιώδες και ανάλαφρο βλέμμα από τη μια και το «βάρος» των λέξεων από την άλλη σαν πυκνές σταλαγματιές βροχής που σε ξυπνάνε… Απαλλαγμένοι εντελώς από τον ακαδημαϊσμό που μπορεί να έχει το εγχείρημα «μελοποιώ ποίηση» φέρνουν τους στίχους του Ελύτη, του Νερούντα, του Πεσσόα, του Γκανά, του Σαραντάρη κ.α στο δικό τους (και δικό μας) σύμπαν με έναν τρόπο που μας αφορά. Να μιλήσω εδώ για «ωραίες φωνές» ή «ωραίες ενορχηστρώσεις» νομίζω ότι δεν έχει πολύ νόημα. Δεν είναι οι φωνές τελικά . Ούτε οι ενορχηστρώσεις. Κάτι Παράξενο όντως... Αυτή η παρέα είναι μια από τις παρέες που θα συζητάμε όλοι στο μέλλον.

Χάρη Ποντίδα

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_main_slider Είδα: τον Θάνο Μικρούτσικο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών Σε μια τέτοια συγκυρία βέβαια, εκείνο που ανοίγει –κυριολεκτικά- τους πόρους του δέρματος σου δεν είναι μόνο η μουσική. Είναι η συνολικότερη διαδρομή ενός ανθρώπου που εκτός από μεγάλος στον τομέα του απέδειξε εμπράκτως το «Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία». Αν δεν ήταν κι αυτή η συναυλία απόδε... Main_slider Σ’ ένα δωμάτιο με τον Μάνο Λοΐζο Είδα τη μουσική παράσταση που έστησε ο Απόστολος Ρίζος στο θέατρο Αλμα. Main_slider Είδα: το «Commedia d’ amore» σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη Αν ο Θάνος Μικρούτσικος είδε πρώτος την Πολυχρονίδη σαν τραγουδίστρια και την ξεχώρισε, ο Θέμης Μουμουλίδης της δίνει την ευκαιρία να πατήσει γερά, φτιάχνοντας μια καλοβαλμένη παράσταση με εναλλαγές όπου επιστρατεύει και τις δυο της ιδιότητες (ηθοποιία, τραγούδι). Main_%c2%a3__-%c3%ac_%c2%a6_%c2%a6_%c2%a6_%c2%a6!__%c2%ab__%c3%b9____%c2%bc-%c3%a7___-%c3%a4-%c3%ab____%c2%ab-%c3%a7-%c3%ab_____%c2%aa-%c3%ab-%c3%a4____%c3%b6.__%c3%ba_%c2%a6_%c2%a6_%c2%a6___%c2%bc_%c2%a6__-%c3%a9_(2) Γιατί όντως τα μουσικά όργανα έχουν ένα μικρό εξάρτημα που λέγεται «Ψυχή» Ο Θοδωρής Οικονόμου συνέθεσε μία πολύ ενδιαφέρουσα μουσική «μάχη» με κλασικά ακούσματα να μάχονται τα πιο ελεύθερα και αυτοσχεδιαστικά τζαζ. Main_image004 Είδα: την Πέννυ Μπαλτατζή στην Πειραιώς 131 Στο πρόγραμμα αυτό σίγουρα συναντάς τον έφηβο εαυτό σου -μόνο που τον συναντάς αποκλειστικά εν ώρα χορού και στα ντουζένια του... Main_59ae583cdde4e1477c870cea92471571_l Είδα: τη Μαρία Παπαγεωργίου στον Σταυρό του Νότου Club Όσο περνούν τα χρόνια, τόσο η τραγουδίστρια αναζητά ένα κοινωνικό έρεισμα στο τραγούδι (λες να είναι η επαφή με τον Μίκη;) στίχους που έχουν αποτύπωμα εποχής.
#load_content_with_ajax