Μουσική | Είδα...

Είδα: τη «Νόρμα» σε σκηνοθεσία Κάρλους Παντρίσσα 07 Ιουνίου 2019

Μια εντυπωσιακή παραγωγή και πέραν του αναμενόμενου πρωτότυπη.

«Ανάμεσα σε όλες τις όπερες του Μπελλίνι, η Νόρμα διακρίνεται για την πλούσια μελωδική φλέβα και ταυτόχρονα για τον πιο βαθύ ρεαλισμό και το εσωτερικό πάθος» έγραψε ο Ρίχαρντ Βάγκνερ για το έργο που η Εθνική Λυρική Σκηνή άνοιξε τις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αθηνών στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, σε μουσική διεύθυνση Γιώργου Μπαλατσινού και σκηνοθεσία του Κάρλους Παντρίσσα των Λα Φούρα ντελς Μπάους.

Πρόκειται για μία τραγωδία σε δύο πράξεις, σε ποιητικό κείμενο του Φελίτσε Ρομάνι (1788-1865) εμπνευσμένο από την τραγωδία Νόρμα ή Η παιδοκτονία του Αλεξάντρ Σουμέ, που είχε παρουσιαστεί στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1831. Στην υπόθεση, η Νόρμα, πρωθιέρεια των δρυϊδών, έχει αποκτήσει κρυφά δύο παιδιά από τον Ρωμαίο ανθύπατο Πολλιόνε. Αυτός ενδιαφέρεται πλέον για τη νεότερη ιέρεια Ανταλτζίζα, την οποία σκοπεύει να παντρευτεί στη Ρώμη. Όταν οι Γαλάτες αιχμαλωτίζουν τον ανθύπατο, η Νόρμα αποκαλύπτει δημόσια την ενοχή της. Ο Πολλιόνε συγκινείται από το μεγαλείο της. Μαζί οδηγούνται στην πυρά.

H παραγωγή που είδαμε ήταν τω όντι εντυπωσιακή και πέραν του αναμενόμενου πρωτότυπη. Ο σκηνοθέτης Κάρλους Παντρίσσα μετέφερε τη δράση του έργου στο 2050 δημιουργώντας ένα περιβάλλον δυστοπικό και προτείνοντας μια φουτουριστική ανάγνωση η οποία έθεσε άμεσα ερωτήματα για τις καταστροφικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Τοποθετώντας την ιστορία του έργου σε ένα νησί της ανατολικής Μεσογείου που έχει κατακλυστεί από πλαστικό- η σκηνή του Ηρωδείου είχε καλυφθεί με πλαστικά σκουπίδια και πάνω της δέσποζε ένα απομεινάρι πλαστικού δέντρου που κρέμονταν από πάνω του δύο δεξαμενές με νερό που έμοιαζαν με κουκούλια -- και με έμπνευση από το έργο H γέννηση της τραγωδίας από το πνεύμα της μουσικής του Νίτσε, οι Λα Φούρα ντελς Μπάους κατάφεραν μέσω της διάσημης αυτής όπερας να συνομιλήσουν με τις αγωνίες του σημερινού ανθρώπου, αναφορικά με την καταστροφή του περιβάλλοντος.
Την ίδια λογική ακολούθησαν και τα κοστούμια της ομάδας (εξοχη η πρώτη σκηνή που η χορωδία κατεβαίνει από τις κλίμακες του ρωμαϊκού Ωδείο με ρούχα εργατών καθαριότητας, κουβαλώντας πλαστικά απορρίμματα, αλλά και τα ατμοσφαιρικά κοστούμια που ακολούθως εξέπεμπαν φως εκ των… έσω), οι φωτισμοί της Ελευθερίας Ντεκώ και οι εντυπωσιακές προβολές των δαιμόνιων Καταλανών που κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα εξόχως συναρπαστικό θέαμα. Σημειώστε πως στην αρχαία πρόσοψη του Ηρωδείου προβάλλονταν βίντεο-αντίστιξεις μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος. Τεχνητά δάση και τοίχοι από ολογράμματα ήταν ορισμένα από τα θέματα που δημιούργησαν ιδιαίτερη αίσθηση και ατμόσφαιρα και ήλθαν σε αντίθεση/συνομιλία μ΄ένα μαύρο φως, σύμβολο της φυσικής καταστροφής με την οποία βρισκόμαστε αντιμέτωποι.

Μολονότι στο πρώτο μέρος οι φωνές των μονωδών δεν ήταν καλά… ζεσταμένες, στο δεύτερο μάς αποζημίωσαν με το παραπάνω. Εξαιρετική η διάσημη Ιταλίδα υψίφωνος Κάρμεν Τζανναττάζιο, καθώς έπλασε μια Νόρμα, ευαίσθητη και δυναμική ταυτόχρονα πείθοντάς μας απόλυτα. Αποκορύφωμα η στιγμή ως πρωθιέρεια που τραγούδησε τη δημοφιλή άρια Casta Diva φτιάχνοντας μυστικιστικά φίλτρα στα καζάνια/δεξαμενές μπροστά της κατά την επίκληση στην Σελήνη. Πολύ καλοί, η αγαπημένη του ελληνικού κοινού Τσέλια Κοστέα στον ρόλο της Ανταλτζίζας, ο διακεκριμένος τενόρος Άρνολντ Ρουτκόφσκι στον ρόλο του Πολλιόνε και ο σημαντικός βαθύφωνος Ρέυμοντ Ατσέτο στον ρόλο του Οροβέζο. Η Χορωδία της ΕΛΣ, υπό τη διεύθυνση του Αγαθάγγελου Γεωργακάτου, ερμήνευσε με τα χορωδιακά μέρη του έργου με συνέπεια.
Ο ανερχόμενος αρχιμουσικός Γιώργος Μπαλατσινός ακολούθησε το έργο στις αναπνοές του, χρωματίζοντας πολύ εύστοχα τα ιδιαίτερα σημεία του. Ως εκ τούτου υπό την καθοδήγησή του η ορχήστρα μάς χάρισε ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα.

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_043small Πήγα: στην Ταράτσα του Φοίβου Πόσο αναζωογόνο (απελευθερωτικό, «πληρωτικό» κλπ) είναι το γέλιο! Το καλό γέλιο. Που δεν είναι χοντροκομμένο, που δεν είναι «δευτεράτζα». Main_main_event_4250 Είδα: τον Benjamin Clementine στην Τεχνόπολη Φωνή που άλλοτε πατάει γερά στο έδαφος και σε ταρακουνάει, άλλοτε αποκτάει την οξύτητα δηλητηρίου. Main_main_slider Είδα: τον Θάνο Μικρούτσικο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών Σε μια τέτοια συγκυρία βέβαια, εκείνο που ανοίγει –κυριολεκτικά- τους πόρους του δέρματος σου δεν είναι μόνο η μουσική. Είναι η συνολικότερη διαδρομή ενός ανθρώπου που εκτός από μεγάλος στον τομέα του απέδειξε εμπράκτως το «Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία». Αν δεν ήταν κι αυτή η συναυλία απόδε... Main_slider Είδα: το «Κάτι παράξενο» στην Αγγλικανική Εκκλησία Το μοναδικό με αυτά τα παιδιά είναι ότι η σχέση τους με την Ποίηση -που είναι και η αφετηρία του δισκογραφικού τους ξεκινήματος - είναι φτιαγμένη από ένα ειδικό «χαρμάνι» απόλυτα δικό τους. Main_slider Σ’ ένα δωμάτιο με τον Μάνο Λοΐζο Είδα τη μουσική παράσταση που έστησε ο Απόστολος Ρίζος στο θέατρο Αλμα. Main_slider Είδα: το «Commedia d’ amore» σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη Αν ο Θάνος Μικρούτσικος είδε πρώτος την Πολυχρονίδη σαν τραγουδίστρια και την ξεχώρισε, ο Θέμης Μουμουλίδης της δίνει την ευκαιρία να πατήσει γερά, φτιάχνοντας μια καλοβαλμένη παράσταση με εναλλαγές όπου επιστρατεύει και τις δυο της ιδιότητες (ηθοποιία, τραγούδι).
#load_content_with_ajax