Μουσική | Είδα...

Είδα: την «Τραβιάτα» σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ρήγου 01 Αυγούστου 2019

Η πρώτη σκηνοθετική απόπειρα στο χώρο της όπερας του Κωνσταντίνου Ρήγου κάνει σαφή την πρόθεση του σκηνοθέτη για μια σύγχρονη, πρωτότυπη και φρέσκια ματιά.

Τέλη Ιουλίου, σε ένα κατάμεστο Ηρώδειο. Η «Τραβιάτα» του Τζουζέππε Βέρντι από την Εθνική Λυρική Σκηνή αρχίζει από λεπτό προς λεπτό. Η πρώτη σκηνοθετική απόπειρα στο χώρο της όπερας του Κωνσταντίνου Ρήγου κάνει σαφή την πρόθεση του σκηνοθέτη για μια σύγχρονη, πρωτότυπη και φρέσκια ματιά.

Το τελικό αποτέλεσμα θα επιβεβαιώσει την πρώτη μου αίσθηση και θα ικανοποιήσει απόλυτα τους θεατές. Τα σκηνικά ήδη προϊδεάζουν, πριν την έναρξη, της αγαπημένης μου όπερας ότι αυτή η παράσταση, που πρόκειται να παρακολουθήσω, δε μοιάζει με τις προηγούμενες.
Φέτες ζωής έχουν εγκιβωτιστεί επάνω στη σκηνή του Ωδείου του Ηρώδη Αττικού, παρουσιάζοντας τους βασικούς χώρους, όπου πρόκειται να εξελιχθεί η δράση, ενώ στη μέση υπάρχει στρωμένο ένα μεγάλο τραπέζι (σκηνικά: Κωνσταντίνος Ρήγος). Το τραπέζι και οι καρέκλες του, όπως και τα περισσότερα σκηνικά αντικείμενα, είναι μαύρα, όπως ακριβώς και η σκηνή, προοιωνίζοντας το σκοτάδι που θα ενσκήψει στην ψυχή της ηρωίδας, της Βιολέτας. Ταμπέλες, με αναμμένο ροζ νέον χρώμα, είναι τοποθετημένες επίσης στη σκηνή (η μία γράφει amour και η άλλη camelia), δίνοντας το βασικό θέμα της γνωστής όπερας. Στο πλάι της σκηνής, βρίσκεται ριγμένη η φλόγα από το Άγαλμα της Ελευθερίας. 

Ο Κ. Ρήγος φρόντισε να μεταφέρει στην σκηνοθεσία του τις εμπειρίες από τους διαφορετικούς καλλιτεχνικούς χώρους, στους οποίους έχει δοκιμαστεί. Η έναρξη δείχνει ξεκάθαρα αυτή του την πρόθεση: η Βιολέτα του σήμερα συναντάει την ευτυχισμένη Βιολέτα του χθες συνδυάζοντας άψογα τον σύγχρονο χορό με την θεατρική σημειολογία, την οποία φρόντισε να διατηρήσει τόσο στα νοήματα, όσο και στα σκηνικά και τα κοστούμια (κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη). Έντονα επηρεασμένος από την αμερικάνικη ποπ και ροκ κουλτούρα, η σκηνοθεσία του Κ. Ρήγου μου θύμισε την πληθωρικότητα και ευφάνταστη δημιουργικότητα του Μπαζ Λούρμαν, όταν σκηνοθέτησε για τον κινηματογράφο το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα».
Η συγκεκριμένη σκηνοθεσία του Κ. Ρήγου τοποθετούσε την παράσταση στην εποχή μας, διατηρώντας ωστόσο ακέραιο τον ρομαντισμό και τη λυρικότητα της υπόθεσης της όπερας του Βέρντι, η οποία βασίζεται στο γνωστό μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά Υιου, «Η κυρία με τις Καμελίες». Σημαντικό ρόλο έπαιξαν σε αυτό και οι προβολές που ενσωμάτωσε ο σκηνοθέτης και οι οποίες εμφανίζονταν επάνω στο αρχαίο μνημείο. Η επαλαμβανόμενη εικόνα του άλλοτε αγαπημένου και χαρούμενου ζευγαριού που στροβιλιζόταν από ευτυχία, δημιουργούσε μια μοναδική αίσθηση στον θεατή.

Στο συνολικό επιτυχημένο αποτέλεσμα καταλυτική ήταν η παρουσία της Ορχήστρας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, σε διεύθυνση Λουκά Καρυτινού. Οι μουσικοί της Ορχήστρας της ΕΛΣ κατάφεραν να κάνουν το κοινό να ριγήσει από τις υπέροχες μουσικές που αντήχησαν στο αρχαίο θέατρο. Το Μπαλέτο της ΕΛΣ, χορογραφημένο σύγχρονα (Χορογραφία: Κωνσταντίνος Ρήγος), δημιούργησε μια ιδιαιτέρως γοητευτική σύμπραξη με τη μουσική που ανέβαινε από την Ορχήστρα. Εξαιρετική η διανομή, ενώ ξεχώρισαν ο Δημήτρης Πλατανιάς στο ρόλο του Ζερμόν, όπως επίσης η Λιζέτ Οροπέσα (Βιολέτα). Πολύ καλή επίσης ήταν η Λυδία Βαφειάδη (Αννίνα). 

Η «Τραβιάτα» του Τζ. Βέρντι σε σκηνοθεσία Κ. Ρήγου και μουσική διεύθυνση Λ. Καρυτινού, ήταν μια από τις πιο ευχάριστες και ιδιαίτερες στιγμές του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών. Μολονότι, ο τόσο επιβλητικός χώρος του Ηρωδείου συνέβαλε στην συγκεκριμένη παράσταση, ωστόσο θα ευχηθώ για μια επανάληψη της τον ερχόμενο χειμώνα. Ο Κ. Ρήγος όρμησε με όρεξη, ιδέες και φαντασία και στον χώρο της όπερας και στοιχηματίζω ότι θα έχουμε πολλά ακόμα να δούμε από τον σκηνοθέτη στο μέλλον.

Τόνια Τσαμούρη

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_cure_ Πήγα: στη συναυλία των The Cure στο Ejekt Festival Μία συναυλία που θα έχει κάποιος στη βαλίτσα των αναμνήσεών του για πολλά πολλά χρόνια. Main_original_slider_(2) Είδα: τη συναυλία των Tindersticks στο Ηρώδειο Γιατί όταν τελείωσε η συναυλία κατεβαίναμε μουδιασμένοι τις κλίμακες του θεάτρου; Main_ntalaras-kithara-sinaulia-708 Είδα: τον Γιώργο Νταλάρα στο Ηρώδειο Main_043small Πήγα: στην Ταράτσα του Φοίβου Πόσο αναζωογόνο (απελευθερωτικό, «πληρωτικό» κλπ) είναι το γέλιο! Το καλό γέλιο. Που δεν είναι χοντροκομμένο, που δεν είναι «δευτεράτζα». Main_%ce%a0%cf%81%ce%b5%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1_%ce%9d%cf%8c%cf%81%ce%bc%ce%b1_%ce%97%cf%81%cf%8e%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%bf_1279p_%cf%86%cf%89%cf%84%cf%8c_%ce%a7._%ce%91%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%b2%ce%b9%ce%ac%ce%b4%ce%b7%cf%82 Είδα: τη «Νόρμα» σε σκηνοθεσία Κάρλους Παντρίσσα Μια εντυπωσιακή παραγωγή και πέραν του αναμενόμενου πρωτότυπη. Main_main_event_4250 Είδα: τον Benjamin Clementine στην Τεχνόπολη Φωνή που άλλοτε πατάει γερά στο έδαφος και σε ταρακουνάει, άλλοτε αποκτάει την οξύτητα δηλητηρίου.
#load_content_with_ajax