Μουσική | Πρόσωπα

Συνέντευξη: Η Μαρία Παπαγεωργίου, ο Χρήστος Θηβαίος και το...βλέμμα 04 Δεκεμβρίου 2017

«Νιώθω γριά επί σκηνής με τον Χρήστο!».

Δε μας έχει συνηθίσει σε συνεργασίες, αλλά -όπως λέει και η ίδια- «όταν υπάρχει καλλιτεχνικό αίτημα και αλληλοσεβασμός αξίζει να βγει κανείς από την μοναχική του πορεία». Οπότε σημειώστε το. Από 1η Δεκεμβρίου και για έξι Παρασκευές, δυο διαφορετικές γενιές συναντιούνται στο Club του Σταυρού του Νότου. Από τη μια, ένας από τους χαρακτηριστικούς και χαρισματικούς εκπροσώπους της γενιάς των τραγουδοποιών, πρόσωπο λατρεμένο και ενίοτε παρεξηγημένο, ο Χρήστος Θηβαίος. Και από την άλλη μια από τις πιο χαρισματικές υπογραφές στο τραγούδι του σήμερα. Η Μαρία Παπαγεωργίου (το έχω πει και το ξαναλέω) είναι ένα από τα τρία, τέσσερα ονόματα που θα αφήσουν στίγμα εποχής, όταν κάποτε θα αναφερόμαστε στην "γενιά της κρίσης".

Συνεργασία για σένα σημαίνει...
Ισχυρό καλλιτεχνικό αίτημα και αλληλοσεβασμός. Τόσο ισχυρός, που να αξίζει να βγεις για λίγο από τη μοναχική σου πορεία, να αγκαλιάσεις τον άλλο με τα καλά του και τα στραβά του και να επαναπροσδιορίσεις τον εαυτό σου μέσα από την επικοινωνία σου με αυτόν.

Με τον Χρήστο Θηβαίο ειδικά, ποιο είναι το βαθύτερο σας «κοινό πεδίο»;
Ο τρόπος που μελετά, που γράφει, που εναρμονίζει τα τραγούδια του. Το ότι είναι πρωτίστως ερμηνευτής στη συνείδηση του κόσμου, όμως περνά ώρες για να παράγει ολοκληρωμένο δισκογραφικό έργο. Είμαστε μουσικοί. Αγαπάμε το να βρισκόμαστε στη σκηνή ομαδικά. Αγαπάμε τον Nick Drake και τους Pearl Jam. Τον Ορφέα Περίδη και τον Αλκίνοο Ιωαννίδη.

Υπάρχουν διαφορετικές γενιές του τραγουδιού τελικά;
Ναι. Δε γνωρίζω επακριβώς να σου πω πού σταματά μια γενιά και πού ξεκινά η άλλη. Εγώ τις γενιές τις ξεχωρίζω ανάλογα με τις δυσκολίες που έχουν να υπερπηδήσουν και όχι απαραίτητα με το καλλιτεχνικό τους στίγμα. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ίδια μουσική γενιά με αυτούς που ξεκίνησαν προ κρίσης, ακόμα και αν μιλάμε για 3 χρόνια μόνο διάφορα. Ούτε μπορεί να λέει κανείς την Παπαγεωργίου νέα καλλιτεχνική γενιά όταν υπάρχουν εικοσάχρονα παιδιά που παρουσιάζουν τα τραγούδια τους στα ρακάδικα, γιατί δεν ανοίγονται άλλες πόρτες. Σε βάθος χρόνου αυτό που θέλω να μείνει είναι τα ωραία, διαχρονικά τραγούδια. Ο Χρήστος θεωρώ πως το έχει πετύχει αυτό.

Πώς επιδρά πάνω σου η διαφορά στην καλλιτεχνική σας ηλικία;
Νιώθω γριά επί σκηνής με τον Χρήστο!! Έχει αστείρευτη ενέργεια, ενθουσιασμό και αγάπη για αυτό που κάνει. Μαθαίνω να αφουγκράζομαι τη στιγμή. Πρώτη φορά ένιωσα τόσο παρούσα στο "τώρα". Επίσης έμαθα τι σημαίνει να είσαι τόσο δοτικός. Ο Χρήστος με προσέχει, κάθε φορά που με αγκαλιάζει στη σκηνή μου ψιθυρίζει "σ’ ευχαριστώ". Από τη μεριά μου νομίζω ότι συμπληρώνω το πιο ρεαλιστικό κομμάτι, με τις δυσκολίες και τις νέες συνθήκες που θεωρώ ότι οι προηγούμενη γενιά δεν μπορεί να αντιληφθεί. Και κάπως έτσι η συμπαντική αλήθεια επαναπροσδιορίζεται.

Κι όμως έχω την αίσθηση ότι έχεις ένα κοινό, νεανικό ενθουσιώδες και ταυτόχρονα απαιτητικό που δεν ξέρω αν θα συμφωνήσει με αυτή την συνεργασία.
Το απαιτητικό κοινό ξέρει ποια είμαι, τι κάνω και γιατί το κάνω. Επίσης τι εννοείς νεανικό κοινό; Το ακροατήριο μου είναι, ως επί το πλείστον, άνθρωποι της ηλικίας μου και έχουμε μεγαλώσει με τις "Μέρες αδέσποτες". Τώρα, όπως και σε κάθε συνεργασία, θα υπάρξουν άνθρωποι που θα πουν "μα τί τη θέλει τη συνεργασία και μάλιστα με το Θηβαίο που έχουν γίνει και όλα αυτά κτλ.". Δεν πειράζει. Εμένα η δουλειά μου είναι να γνωρίζω σε βάθος το έργο των ανθρώπων που παράγουν πολιτισμό, να κρατώ τα καλά των προγενέστερων συναδέλφων μου, να συναντώ και να τιμώ όσους με δίδαξαν και να μεταλαμπαδεύω και στο δικό μου ακροατήριο δίσκους και τραγούδια με νόημα. Ο Χρήστος πέρσι έβγαλε έναν από τους πιο εξαιρετικούς δίσκους της δεκαετίας. Οι περισσότεροι δεν τον έχουν πάρει καν χαμπάρι. Είμαστε όλοι άσσοι στο να κρίνουμε και να έχουμε γνώμη για όλα, λίγοι όμως κοιτούν παρακάτω και αυτούς ψάχνω να βρω στα ακροατήρια μου. Δουλειά μου λοιπόν είναι, εκτός από το να παράγω το δικό μου υλικό -κάτι που ανελλιπώς κάνω τα τελευταία 7 χρόνια- να παίρνω και "θέση" σε ό,τι πιστεύω πως πρέπει να εισακουστεί. Θα στέκομαι δίπλα στο Χρήστο για τους επόμενους μήνες. Είναι τιμή μου.

Πολλές φορές έχουμε συζητήσει πόσο «κλειστός» είναι ο χώρος για έναν νέο η ανερχόμενο καλλιτέχνη. Πες μας (για μια φορά ακόμα ) γιατί. Η αίσθηση σου για το άμεσο μέλλον;
Ετοιμάζω ένα κείμενο πάνω σε αυτό που με ρωτάς. Θα το δημοσιεύσω σύντομα. Η αίσθησή μου πάντως για το μέλλον είναι πως η βάρκα θα ισορροπήσει. Εύχομαι να μην "πνίγουν" πολλά ταλέντα μέχρι τότε.

Αποτυπώνεται η εποχή μας στο τραγούδι που κάνει η γενιά σου (ή η νεώτερη γενιά από σένα);
Αποτυπώνεται, αλλά όχι εκεί που νομίζουμε. Όχι στα ραδιόφωνα. Λυπάμαι που το λέω. Υπάρχουν θαυμάσιες καλλιτεχνικές ομάδες που δεν τους ξέρει ακόμα κανείς. Όλοι αυτοί που παίζουν στα ρακάδικα, όπως σου προανέφερα. Ελάχιστοι παραγωγοί τους στηρίζουν -δε θα μιλήσω για εταιρείες, είναι αστείο- οι περισσότεροι στο Δεύτερο Πρόγραμμα. Βραβεύεται η Μάρθα Μαυροειδή στο εξωτερικό και εδώ ασχολούμαστε με viral χιτάκια. Χρήσιμα και τα χιτάκια και η χαρά και τα ραδιοφωνικά σουξέ, όταν όμως υπάρχει βλέμμα και στην άλλη μεριά. Δεν φοβάμαι όμως. Κάποια στιγμή που η θάλασσα θα ημερέψει από τον αφρό, θα δούμε και τον καθαρό βυθό.

Χάρη Ποντίδα

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_slider Μαντλέν Πεϊρού: «Δεν είμαι η νέα Billie Holiday» Η διάσημη τραγουδίστρια μιλά στο www.tospirto.net. Main_original_slider Βασίλης Τσιτσάνης: «Κατέβηκε από το πάλκο μόνο για να πεθάνει» Η Ορχήστρα «Βασίλης Τσιτσάνης» κάνει την πρώτη εμφάνισή της στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Main_slider Μετά τον Χαρούλη, ποιος; Λέγαμε λοιπόν ότι αν μέσα στην τελευταία δεκαετία βγάλουμε από τον ορίζοντα το φαινόμενο Χαρούλης, το έντεχνο γυναικοκρατείται. Main_%ce%a0%cf%81%cf%8c%ce%b2%ce%b1_%ce%9b%ce%b5%cf%85%ce%ba%cf%8c_%ce%a1%cf%8c%ce%b4%ce%bf_%ce%91._%ce%a0%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%af%ce%b4%ce%bf%cf%85__%ce%91._%ce%93%ce%ba%cf%81%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b7%cf%82_%ce%a6%cf%89%cf%84%cf%8c_%ce%93._%ce%94%ce%bf%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%82 Θέμελης Γλυνάτσης - Αφροδίτη Πατουλίδου: Ένα Λευκό ρόδο ενάντια στον ναζισμό Από τις 3 Νοεμβρίου και για οκτώ παραστάσεις στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Main_original_slider Συνέντευξη: Η Μαρίζα Ρίζου ανάμεσα στα... άστρα «Μπορεί κάποιοι να νομίζουν ότι γράφω μονοδιάστατα, αλλά έχω κι άλλες πλευρές, πιο σκοτεινές, αλλιώτικες...» Main_slider Συνέντευξη: Η Χριστίνα Μαξούρη και το Άσπρο που... νοσταλγεί «Το κυριότερο απ' όλα είναι να πιστέψεις σ' αυτό που κάνεις».
#load_content_with_ajax