ΔΕΥΤΕΡΑ 11 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2019
Μουσική | Πρόσωπα

Κόλαση ή παράδεισος για τον Αλέξανδρο Ευκλείδη και τον Δημήτρη Δημόπουλο; 10 Μαΐου 2019

Οι σκηνοθέτες της «Σατανερί» μιλούν στο www.tospirto.net.

Η «σατυρική φαντασμαγορία» σε πρόλογο και δύο μέρη «Σατανερί», σε μουσική διεύθυνση και αποκατάσταση μουσικού υλικού Χαράλαμπου Γωγιού και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ευκλείδη και Δημήτρη Δημόπουλου, έρχεται να σκανδαλίσει το κοινό στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος για τρεις μόνο παραστάσεις, στις 17, 18 και 19 Μαΐου 2019. Η παράσταση αποκαθιστά για πρώτη φορά την αυθεντική ενορχήστρωση του 1930.

Εμείς μιλήσαμε με τους δύο σκηνοθέτες προκειμένου να μάθουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για την παράσταση αυτή. 

Γιατί ανασύρατε την οπερέτα αυτή και γιατί είχε ξεχαστεί τόσα χρόνια παρά τη δημοφιλία της;
Αλέξανδρος Ευκλείδης: ​Από τις εκατοντάδες οπερέτες που γράφτηκαν και ανέβηκαν κατά τη χρυσή εποχή του ελληνικού ελαφρού μουσικού θεάτρου αυτές που εξακολουθούν να παίζονται μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Η λήθη αυτή στην οποία υπέπεσε το σημαντικότερο, ίσως, επίτευγμα του ελληνικού μουσικού θεάτρου είναι ύποπτη και προβληματικη. Η ανάσυρση, επομένως, έργων από αυτήν την περίπου ανεξάντλητη δεξαμενή είναι μια εύκολη υπόθεση. Ψαχουλεύοντας στα αρχεία, αμέσως αναδύονται θησαυροί που απαιτούν να βγουν στο φως της σκηνής, γιατί αναμφισβήτητα το αξίζουν. Το γιατί δεκάδες εξαιρετικά έργα, ανάμεσα στα εκατοντάδες της συνολικής παραγωγής, δεν βρίσκουν το δρόμο της σκηνής είναι ένα ερώτημα που άπτεται συνολικά της αισθητικής και της ιδεολογίας της μεταπολεμικής Ελλάδας. Ωστόσο, θεωρώ ότι είναι χρέος μας να ανασύρουμε αυτούς τους ανάλαφρους θησαυρούς από τη λήθη, επιτελώντας μία διαδρομή ουσιαστικής σκηνικής πατριδογνωσίας.

Πόσο διαχρονική είναι; Αναλογίες με το σήμερα;
Αλέξανδρος Ευκλείδης: Η οπερέτα είναι ένα είδος προγραμματικά σύγχρονο και εφήμερο (αλλά και τα περισσότερα από τα διαχρονικά αριστουργήματα για την εποχή τους δεν είχαν δημιουργηθεί;). Ως εκ τούτου, η όποια διαχρονική αξία προκύπτει από το γεγονός ότι η Σατανερί ασχολείται με τα πλέον διαχρονικά ερωτήματα (την αρετή και την κακία, τη μετά θάνατον ζωή, κ.ο.κ.) με τρόπο παιγνιώδη και πάντα επίκαιρο. Μήπως άλλαξε η διαρκής επικράτηση της ατιμίας έναντι της εντιμότητας, της κακίας έναντι της καλωσύνης, κάθε εύκολου και σύντομου δρόμου έναντι της κοπιώδους οδού της ουσιαστικής εξέλιξης; Πέραν, όμως, από το διαχρονικό πλαίσιο, εκείνο που κάνει το έργο του Σακελλαρίδη σύγχρονο είναι η ποιότητα της μουσικοθεατρικής του γλώσσας, το πνευματώδες χιούμορ, η μαστοριά και η έμπνευσή του. 

Πώς κινηθήκατε σκηνοθετικά;
Δημήτρης Δημόπουλος: H σκηνοθετική ιδέα παραμένει ίδια με την παράσταση που είχαμε κάνει 5 χρόνια πριν με Εργαστήριο Μουσικού Θεάτρου του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας: όλα στον Παράδεισο λειτουργούν σαν δημόσια υπηρεσία μια Παρασκευή μεσημέρι πριν από τριήμερο, ενώ στην Κόλαση ζούμε ένα αέναο ξέφρενο Σαββατόβραδο. Όμως δεν μιλάμε για την ίδια παράσταση, καθώς έχουμε να κάνουμε με έναν καινούργιο θίασο, του οποίου ο δυναμισμός και η δυναμική μας κάνει να ερμηνεύουμε τις ίδιες ιδέες με έναν νέο τρόπο. Άλλωστε τα έργα του ελαφρού μουσικού θεάτρου πολύ συχνά βασίζονται στην ιδιοσυγκρασία και των ερμηνευτών τους, πόσο μάλλον όταν έχουμε να κάνουμε με ένα σπονδυλωτό έργο όπως η Σατανερί, σκηνές του οποίου θυμίζουν σύγχρονο sit-com, όπου στους ήρωες συμβαίνουν διάφορα ευτράπελα, χωρίς όμως να βλέπουμε κάποια εξέλιξη και αλλαγή στην ιδιοσυγκρασία τους.

Κόλαση ή παράδεισος για σας;
Δημήτρης Δημόπουλος: Αυτή τη στιγμή βιώνουμε τη φρενίτιδα των τελικών προβών και αισθανόμαστε τις φλόγες της πρεμιέρας να μας καψαλίζουν, οπότε κόλαση!

Πόσο σατανικοί είμαστε σήμερα;
Δημήτρης Δημόπουλος: Όσο ήμασταν πάντα, υποθέτω. Υπάρχει στο έργο ένας πάρα πολύ αστείος μονόλογος του Σατανά που υποστηρίζει πως ο ίδιος και ο Θεός υποστηρίζουν το ίδιο πράγμα: την Αγάπη. Μπορεί να διαφωνούν στους τύπους, όμως και οι δύο θέλουν να σμίγουν οι άνθρωποι...

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_original_slider_(2) Μαρίζα Ρίζου: «Η μουσική, όπως και η ζωή ανήκει σε όλους» « Είναι σημαντικό και συγκινητικό να μπαίνω με τη μουσική στην ψυχή ενός άλλου ανθρώπου». Main_slider «Η mobile γενιά της μουσικής ξέρει ότι όπου και να πας η …πόλη θα σε ακολουθεί» Leon of Athens και Irene Skylakaki στο Κήπο του Μεγάρου Μουσικής. Main_703 Μυρτώ Παπαθανασίου - Γιώργος Πέτρου - Μαίρη Έλεν Νέζη μιλούν για την «Αλτσίνα» Main_slider_3 Όταν το youtube βρήκε τον Σωκράτη Μάλαμα Ο Σωκράτης επιστρέφει στις ρίζες του μέσω youtube Main_slider Οι Opera Chaotique και η αριστοφανική πρόκληση των «Βατράχων» Οι «αλχημιστές του σουρεαλιστικού καμπαρέ» μιλούν στο www.tospirto.net. Main_1553489_280725752076974_328242620_o Νέα πρόσωπα: Κορίνα Λεγάκη Με ήχο ακουστικό κινήθηκε με ευκολία τραγουδώντας από το οσκαρικό “Shallow” και “Ο Pastor” μέχρι Χατζιδάκι, Κραουνάκη, Ξυδάκη, Ανδρέου, Άκη Πάνου, Ζαμπέτα.
#load_content_with_ajax