Μουσική | Κυκλοφορίες

Δισκοκριτική: Γιώργης Χριστοδούλου, «Αν η αγάπη ήταν δρόμος» Μικρή Άρκτος



Cd_large_0c619e43-d7bc-41a5-b561-f08ad75c36d2_18  

11 στιγμές όπου η ευαισθησία και ο ρομαντισμός του πατούν σε έναν ρετρό καμβά, συμβατό με το ύφος του.

Υπάρχουν φορές που τα πράγματα είναι πολύ απλά. Τόσο που κινδυνεύεις να τα… σαρώσεις όλα λέγοντας μια λέξη: χάλια. Ή το αντίθετο: ναι και ξανά ναι. Έλα, όμως, που το τραγούδι είναι τόσο προσωπική ιστορία που καταντάει έως και γελοίο, να σπεύδεις εσύ να διαμορφώσεις διαθέσεις. Πάμε, λοιπόν, πάλι από την αρχή αφού πρώτα εξηγηθώ: O λόγος που θεωρώ ότι το «Αν η αγάπη ήταν δρόμος», που ήρθε να υπογραμμίσει τα 20 χρόνια στο τραγούδι του Γιώργη Χριστοδούλου, είναι ένας καλός δίσκος μπορεί να στηριχθεί σε συγκεκριμένες παραμέτρους.

Καταρχάς η «σκηνοθεσία» - η επιλογή των συγκεκριμένων κομματιών, οι ενορχηστρώσεις, το «κλίμα» γενικότερα- εκφράζουν απολύτως το καλλιτεχνικό στίγμα του Χριστοδούλου (ό,τι προσπαθεί να μας πει όλα αυτά τα χρόνια). Κι έπειτα τα ίδια τα τραγούδια είναι ένα καλό παράδειγμα έντεκα «ολόκληρων» ξεχωριστών κομματιών, όπου νιώθεις ότι ο στίχος «κουμπώνει» στη μουσική και όλα μαζί σαν ενότητα ρέουν με φυσικότητα από την αρχή μέχρι το τέλος. Έντεκα στιγμές όπου η ευαισθησία και ο ρομαντισμός του Χριστοδούλου, πατάει σε ένα ρετρό καμβά, απόλυτα συμβατό με το ύφος και τη διαδρομή του. Είναι σαν να γίνεται ακόμη πιο χειροπιαστή η νοητή γραμμή που συνδέει το αίσθημα με την εσωτερικότητα και το στιλ της Αρλέτας και τους ρυθμούς της εποχής Αττίκ.
Δεν είναι ανάγκη να ξέρεις ότι ήταν πνευματικό παιδί της πρώτης ή λάτρης του έργου του δεύτερου. Είναι και οι δύο παρόντες. Και δε μιλάει κανείς για μιμήσεις ή επιτηδευμένες «συγκολλήσεις» που μυρίζουν κατασκευή. Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό απ’ όλα. Μετά από μια διαδρομή χρόνων, ταξίδια, συναυλίες- εντός και εκτός συνόρων- συνεργασίες κ.λ.π., ο τραγουδοποιός αποκρυσταλλώνει το ύφος του σ’ αυτά τα κομμάτια που ούτε όλα των τελευταίων μηνών είναι, ούτε εξ ολοκλήρου δικά του. Όμως, είτε μιλάμε για στίχους γραμμένους από τρίτους (Λάκης Λαζόπουλος, Νάγια Κατσούλη, Σταύρος Σταύρου, Πάνος Σουρούνης) είτε για μουσικές που του έδωσαν συνάδελφοι του (Ανδριάνα Μπαμπαλη, Μάρω Μαρκέλλου, Χρήστος Γκάρτσος) ή ακόμα και ολόκληρο τραγούδι (Κατερίνα Κυρμιζή) διακρίνεις τη συνοχή μιας κοινής ταυτότητας, ενός κοινού αισθήματος που σε βάζει σε κλίμα.

Υπάρχουν φορές που τα πράγματα είναι απλά- τόσο πολύ που δεν χρειάζονται περαιτέρω αναλύσεις. Αλλά επειδή (όπως είπαμε) το τραγούδι είναι προσωπική υπόθεση, το μόνο που έχω να πω είναι το εξής : αν θέλετε να γνωρίσετε συμπυκνωμένο Γιώργη Χριστοδούλου, ο δίσκος αυτός είναι μια καλή κίνηση. Αν θέλετε… 

Χάρη Ποντίδα

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2019

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2019

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2018

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2018

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2018

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2018

Κυκλοφορίες Απριλίου 2018

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2018

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2018

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2017

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2017

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2017

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2017

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2017

Κυκλοφορίες Μαΐου 2017

Κυκλοφορίες Απριλίου 2017

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2017

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2017

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2016

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2016

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2016

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαΐου 2016

Κυκλοφορίες Απριλίου 2016

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2016

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2016

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2015

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2015

Κυκλοφορίες Απριλίου 2015

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2015

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2015