Γνώμες

Εθνικισμός μετά... μουσικής 05 Ιουλίου 2018

Οι εθνικιστικές κορώνες έχουν βρει σήμερα ευήκοα ώτα.

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για τον εθνικισμό: Πριν από μερικές μέρες στη χορωδιακή συνάντηση «Στα βήματα του Αποστόλου Παύλου» που πραγματοποιήθηκε στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, ενώ στη σκηνή βρισκόταν η Φιλαρμονική των Κρηνίδων, μία γυναίκα κοντά στα 70 πλησίασε τον μαέστρο και… του ζήτησε τον λόγο. Για την ακρίβεια τον ρώτησε, με πολύ έντονο ύφος, γιατί παίζει Γερμανούς συνθέτες (είχε ακουστεί Μπαχ) και όχι κάποιον Έλληνα. Ακολούθως τον έφτυσε. Λίγο αργότερα ένας κύριος διαμαρτυρήθηκε για την αναφορά της παρουσιάστριας της εκδήλωσης στην τοποθεσία Πλατανολεύκες με το τούρκικο της όνομα, Καβάκια. Ακολούθως έκανε αναφορά στο νέο Μακεδονικό Κόμμα για να προκαλέσει τη δυσαρέσκεια αρκετών θεατών. Και ήταν όλοι μια ωραία ατμόσφαιρα!
Επιπλέον, η μουσική εξημερώνει τα ήθη. Αν και, δυστυχώς, εκεί που φτάσαμε δεν μας εξημερώνει, φοβάμαι, τίποτα. Ακόμα και αν χαρακτηρίσουμε τα δύο περιστατικά τυχαία -  παντού μπορεί ανά πάσα στιγμή να συμβεί κάτι τρελό- δεν μπορεί να μην σκεφτούμε πως το πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό κλίμα ευνοούν με το παραπάνω την εκδήλωση τέτοιων συμπεριφορών. Οι εθνικιστικές κορώνες έχουν βρει ευήκοα ώτα. Ανθρωποι που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν στο περιθώριο - γιατί στο περιθώριο πρέπει να είναι εκείνος που υιοθετώντας συμπεριφορές αισχρές, φτύνει κατάμουτρα τον άλλο! - βγαίνουν μπροστά και ψέλνουν τον Εθνικό Υμνο. Ένα Εθνικό Υμνο όπως εκείνοι, με τα δικά τους μυαλά τον καταλαβαίνουν: Παραφρασμένο, παραμορφωμένο, αλλοιωμένο.

Τι απαντά σε αυτό ένας καλλιτέχνης; Κάνει τη δουλειά του, συνεχίζει τη συναυλία του, όπως έκανε ο μαέστρος μας. Ελπίζοντας, αν μη τι άλλο, αυτές οι φασιστικής υφής «παρεμβάσεις» στο έργο του να παραμείνουν στο επίπεδο του φτυσίματος. Γιατί υπάρχουν και τα μαχαίρια, και τα όπλα… Σε μια κοινωνία που το αυγό του φιδιού έχει σπάσει και τα φιδάκια κυκλοφορούν ελεύθερα ανάμεσά μας, φοβάσαι πάντα για τα χειρότερα. Και δεν μπορείς να νιώθεις ποτέ ασφαλής.

Νίκος Πρίντεζης

Περισσότερα "Γνώμες"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΓΝΩΜΕΣ" Main_slider Ο τρυφερός (και σοφός) αποχαιρετισμός του Νικ Κέιβ Το γράμμα του είναι ένα από τα πιο τρυφερά γράμματα αποχαιρετισμού. Main_slider 13 ευρώ για μία θέση… σαρδέλας σε «Μουσική Σκηνή» Έχετε βρεθεί στο σταθμό του μετρό στο Σύνταγμα σε ώρα αιχμής; Έτσι ήταν η κατάσταση στο «μπαρ» της μουσικής σκηνής που προφανέστατα είχε βάλει περισσότερο κόσμο απ’ όσα χωρούσε το μαγαζί. Main_slider Μήπως οι παραστάσεις είναι περισσότερες από τους θεατές; Δε μιλάμε μόνο για εκπτώσεις στα εισιτήρια, είναι η έκπτωση στο καλό γούστο και στην ποιότητα που βλάπτει το θεατρικό τοπίο. Main_original_slider Το θέατρο του Λυκαβηττού ξαναζεί! Μακάρι η τέχνη με τη δύναμη και τη μαγεία της να διώξει τη θλίψη που έχει εγκατασταθεί στο σκοτεινό νταμάρι! Main_slider «Μπορώ να ανέβω στη σκηνή για να καπνίσω κι εγώ;» Η ελευθερία του καλλιτέχνη / δημιουργού υπό κανονικές συνθήκες τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του θεατή να σέβεται την υγεία του. Κι αν επιμένει κάποιος να βάζει τους ηθοποιούς του να καπνίζουν επί σκηνής, θα πρέπει να προειδοποιεί το κοινό ότι «στην παράσταση οι ηθοποιοί καπνίζουν. Main_slider Ποιος φταίει για τα παιδιά; Είναι εύκολο να πετροβολάς τους νέους για τις αγενείς και επιθετικές συμπεριφορές τους, για τη δυσκολία τους να εκφραστούν, για την αδιαφορία με την οποία αντιμετωπίζουν τα πράγματα… Ξεχνάμε όμως ποιοι είναι οι πραγματικοί υπεύθυνοι γι΄ αυτή την κατάσταση.
#load_content_with_ajax