ΠΕΜΠΤΗ 13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2018
Θέατρο | Είδα...

Είδα: το «Hotel» σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κωνσταντάτου 07 Ιανουαρίου 2016

Πρωτότυπη δραματουργία και σκηνική αναπαράσταση.

Πέρυσι, κατά το ανέβασμα της «Έντα Γκάμπλερ» στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, οι Blindspot είχαν μια εξαιρετική ιδέα αναπαράστασης ενός κλασικού έργου. Φέτος, στο «Hotel» έχουν και μια εξαιρετική ιδέα δραματουργίας. Περισσότερο σε συνέχεια της προηγούμενης δουλειάς τους το «X-τόκιο» (η οποία επίσης ήταν παράσταση – προϊόν της κρίσης), ο Μιχάλης Κωνσταντάτος και η Γιώτα Αργυροπούλου καταπιάνονται με μια υπαρξιακή ανάγκη, εφιαλτικά τονωμένη από τα ταραχώδη χρόνια της οικονομικής ύφεσης: Την επιθυμία του ανθρώπου να ξαναζήσει στιγμές της ζωής του, ίσως για να τις διορθώσει, να τις επανεκτιμήσει, να γίνει «άλλος» μέσα από αυτές.
Όπως και στην προηγούμενη παράσταση όπου τους είχε απασχολήσει ξανά η εξουσιαστική κατάσταση ελέγχου επί της ανθρώπινης ζωής και η έννοια του εγκιβωτισμού, στο «Hotel» η ομάδα εφεύρει μια φανταστική υπηρεσία για τους επισκέπτες ενός «ειδικού» ξενοδοχείου. Σ’ αυτό, οι πελάτες έχουν τη δυνατότητα να βιώσουν στιγμιότυπα της ζωής τους μέσα από μια πλήρη και πιστή αναπαράσταση την οποία «στήνει» το προσωπικό για λογαριασμό τους. «Εδώ είστε για να βρείτε τον καλύτερο εαυτό σας» μοιάζει να είναι το moto της επιχείρησης. Η πλοκή ξυπνάει αναμνήσεις από φουτουριστικά φιλμ των 80's, μα περισσότερο είναι μια ματιά στο παρόν και στο γύρω περιβάλλον, ενισχυμένο από μικρές δόσεις φαντασίας.
Ο ήρωας του έργου, ένας άνδρας κοντά στη μέση ηλικία, προφανώς σε υπαρξιακό αδιέξοδο και με σοβαρά προβλήματα αϋπνίας-συνδεδεμένα με την επαγγελματική του αφοσίωση και τη διαλυμένη οικογενειακή ζωή-δοκιμάζει να επανέλθει σε κομβικές στιγμές του παρελθόντος του που τον στοιχειώνουν. Η παράσταση εξελίσσεται σαν ένα σκοτεινό, δυστοπικό, εγκεφαλικό δράμα που-μολονότι διαδραματίζεται πάλι μέσα σε γυάλινα κλουβιά-εκθέτει με διαύγεια τους κραδασμούς στην ψυχή και το μυαλό ενός σύγχρονου ανθρώπου.
Ο Μιχάλης Κωνσταντάτος (σε μινιμαλιστική σκηνογραφία του Κώστα Παππά) τοποθετεί τη δράση σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου την ώρα που η κάμερα προβάλλει πλάνα από τη ρεσεψιόν και τους υπόλοιπους χώρους του. Η δράση παίρνει θεατρική και συνάμα κινηματογραφική υπόσταση, αν και κάθε μέσο καταγραφής της βρίσκεται σε συγγένεια πρώτου βαθμού με το βερολινέζικο θέατρο της αποστασιοποίησης και της απουσίας συναισθηματικής ζεστασιάς. Με τους κανόνες της αποστασιοποίησης παίζουν εξαιρετικά και οι πρωταγωνιστές του - Δημήτρης Ξανθόπουλος, Γιώτα Αργυροπούλου και Χαρά Κότσαλη - ακροβατώντας εύστοχα ανάμεσα στην πραγματική ζωή και την αναπαράσταση της. Σε αυτή τη χαραμάδα νοήματος μοιάζει να «χωράει» και ο προβληματισμός της παράστασης: Για τη ζωή που αναθεωρείται με τις πράξεις που έπονται κι όχι με τις μιμήσεις του χρονικά πεπερασμένου.

Στέλλα Χαραμή

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_slider Συνεπιβάτες στο ταξίδι του Rio Grande Μία δροσερή σκηνοθετική προσπάθεια που, παρά τις αδυναμίες της, δρέπει καρπούς, αφήνοντας μία γλυκιά επίγευση. Main_b_25573_or_tspatroklos_skafidas-2614 Είδα: το «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαυρίκιου Ένα πολύ ενδιαφέρον, αλλά και πολύ δύσκολο εγχείρημα, το οποίο, όμως, εκτροχιάστηκε λόγω των επαναλήψεων και της άσκοπης, συχνά, φλυαρίας. Main_proves_(015) Είδα: τον «Γυάλινο κόσμο» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά Ατμοσφαιρικό ανέβασμα που αναδεικνύει εύστοχα τις προθέσεις του συγγραφέα και απογειώνεται χάρη στην ερμηνεία του Χάρη Φραγκούλη. Main_%ce%a0%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82_%cf%83%ce%ba%ce%bf%cc%81%cf%84%cf%89%cf%83%ce%b5_%cf%84%ce%bf_%cf%83%ce%ba%cf%85%cc%81%ce%bb%ce%bf_%cf%84%ce%b1_%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%b1%cc%81%ce%bd%cf%85%cf%87%cf%84%ce%b11%c2%a9domnikimitropoulou Είδα: το «Ποιος σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα» σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου Μια ευαίσθητη παράσταση που «σήκωσε» στους ώμους του ο Γιάννης Νιάρρος. Main_%ce%a4%ce%9f_%ce%94%ce%95%ce%99%ce%a0%ce%9d%ce%9f Είδα: Το «Δείπνο» σε σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ Μια αποστασιοποιημένη θεατρική προσέγγιση του ομώνυμου μυθισορήματος του Χέρμαν Κοχ. Main_original_703 Είδα: την «Κωμωδία των παρεξηγήσεων» σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου Ένα καλλιτεχνικό επίτευγμα, που φέρει την υπογραφή όλων των συντελεστών και συνεργατών, αλλά αδιαμφισβήτητα τη σφραγίδα της ίδιας της σκηνοθέτιδας.
#load_content_with_ajax