ΤΕΤΑΡΤΗ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2018
Θέατρο | Είδα...

Είδα: το «Please, continue (Hamlet)» των Roger Bernat και Yan Duyvendak 16 Απριλίου 2018

Εκεί όπου ο δικανικός λόγος συνάντησε τους σαιξπηρικούς ήρωες.

Στο βάθος της Πειραματικής Σκηνής έχει στηθεί ένα δικαστήριο, κανονικό δικαστήριο. Και στα έδρανα κάθονται αληθινοί λειτουργοί της δικαιοσύνης. Τρεις δικαστές (δύο άνδρες και μία γυναίκα) κι ένας εισαγγελέας. Μπροστά τους και αριστερά η πολιτική αγωγή και δικηγόρος της ενάγουσας, μπροστά τους και δεξιά η δικηγόρος υπεράσπισης. Ο δικαστής αφού μας ενημερώνει για την ρεαλιστικότητα της δίκης, κληρώνει τέσσερις ενόρκους από το κοινό.

Στην παράσταση δικάζεται ο Άμλετ - ναι, ο ήρωας του Σαίξπηρ- για τη δολοφονία του Πολώνιου. Τον κατηγορεί για τη δολοφονία του πατέρα της η ίδια η αγαπημένη του, η Οφηλία. Η υπόθεση έχει μεταφερθεί από τους Roger Bernat και Yan Duyvendak στο σήμερα. Ο Αμλετ είναι ένας 23χρονος φοιτητής του ΤΕΙ Πατρών και ζει με τη μητέρα του σε μία φτωχογειτονιά γεμάτη αρουραίους. Την 1η Μαίου του 2017 πέθανε ο πατέρας και βασιλιάς του και στις 7 Ιουλίου του ίδιου έτους, ο ίδιος «μπέρδεψε» τον Πολώνιο μ’ έναν αρουραίο και του μαχαίρωσε την καρδιά μ΄ένα στιλέτο προκαλώντας τον θάνατό του.

Ο εισαγγελέας μάς ενημερώνει πως ο Αμλετ κατηγορείται για τρία αδικήματα: ανθρωποκτονία από πρόθεση, παράνομη οπλοφορία και παράνομη οπλοχρησία. Και η δίκη ξεκινά. Ο Αμλετ εισέρχεται στη σκηνή, στέκεται στο κέντρο της και στην ερώτηση του δικαστή για το αν είναι αθώος ή ένοχος, δηλώνει αθώος. Η ακροαματική διαδικασία διεξάγεται υπό μία άκρως ρεαλιστική ατμόσφαιρα. Ακολούθως μπαίνουν στη σκηνή και οι μάρτυρες δίνοντας τις δικές τους εκδοχές, ενώ τις επιστημονικές τους απόψεις καταθέτουν ένας ιδιαίτερα εύγλωττος ιατροδικαστής κι ένας ψυχίατρος. Τον κατηγορούμενο Άμλετ ενσαρκώνει ο Δημήτρης Πασσάς, την Οφηλία η Στέλλα Βογιατζάκη και τη Γερτρούδη η Τζίνη Παπαδοπούλου. Τρεις μόνο ηθοποιοί δηλαδή, οι υπόλοιποι συντελεστές.

Στην παράσταση αυτή κείμενο με λόγια δεν έχει δοθεί σε κανέναν. Ο λόγος του Σαίξηρ δεν ακούγεται ποτέ. Μόνο ένα ντοσιέ έχει μοιραστεί σε συντελεστές και κοινό που εμπεριέχει τις λεπτομέρειες του φονικού, το πόρισμα της αστυνομίας, την ιατροδικαστική έκθεση και τα ευρήματα, καθώς και την ψυχιατρική, αλλά και φωτογραφίες του θύματος και των φονικών του μέσων. Η νομική πραγματικότητα και το δικαστικό σύστημα «εμπλέκεται» με το θέατρο και τον σαιξπηρικό λυρισμό με πυρήνα τον αυτοσχεδιασμό, την ετοιμότητα, αλλά και στην εργασιακή εμπειρία του καθενός εκ των συντελεστών. Και των επαγγελματιών του είδους δηλαδή, που υπερασπίζονται σθεναρά τις θέσεις τους, αλλά και των ηθοποιών που προσπαθούν να μπουν μέσα στον ψυχισμό των σαιξπηρικών ηρώων και τους ενσαρκώσουν όσο πιο πειστικά μπορούν.

Το αποτέλεσμα αυτής τη αλλόκοτης μείξης μπορεί να μην αποδείχθηκε εκρηκτικό στην Ελλάδα- σε άλλες χώρες μαθαίνουμε πως ο Αμλετ «γυρνάει» και σπάει τραπέζια ουρλιάζοντας για την αθωότητά του - είχε ωστόσο μία υφέρπουσα δυναμική που μαγνήτιζε και γοήτευε ταυτόχρονα στη θέαση. Η τσακισμένη ψυχολογικά Οφηλία της Στέλλας Βογιατζάκη, η δυναμική Γερτρούδη της Τζίνης Παπαδοπούλου που δε διστάζει να πατήσει επί πτωμάτων προκειμένου να διασφαλίσει τη σωτηρία του γιου της και ο νευρικός κι ασίγαστος κινησιολογικά Αμλετ του Δημήτρη Πασσά που παραπαίει από την αρχή του έργου ανάμεσα στην τρέλα και τη λογική και κρατώντας και φτιάχνοντας ομοιόμορφά χρωματικά έναν κύβο του Ρούμπικ, παρακολουθεί τη δίκη σαν ηφαίστειο που είναι έτοιμο να εκραγεί.

Το ελληνικό δικαστήριο απεφάνθη. «Εριξε» στον Αμλετ την ποινή των δέκα ετών και δύο μηνών, μία από τις βαρύτερες ποινές που έχουν εκδικαστεί στις χώρες που παρουσιάστηκε η εν λόγω παράσταση. Ενοχος για τη δολοφονία του Πολώνιου, αλλά με το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου… Τελικά εμείς οι Ελληνες, μάλλον είμαστε υπέρ το δέον αυστηροί…

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_slider Είδα: τον «Γιούγκερμαν» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου Μεγάλης κλίμακας παραγωγή πάνω στο εμβληματικό μυθιστόρημα του Καραγάτση που, ωστόσο, υποβαθμίζει τον ψυχαναλυτικό του χαρακτήρα. Main_img_5737 Είδα: τους «Παλιούς Καιρούς» σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά Συνολικά, μια ενδιαφέρουσα σκηνοθετική ανάγνωση, η οποία όμως δεν βρήκε ευτυχή σκηνική ευόδωση. Main_slider Βυσσινόκηπος VS Απόψε αυτοσχεδιάζουμε: Ποιος κερδίζει στα σημεία; Χρόνο με το χρόνο είναι όλο και πιο δύσκολο να απολαύσουμε ένα κλασικό κείμενο όπως το έγραψε ο συγγραφέας του. Main_slider Συνεπιβάτες στο ταξίδι του Rio Grande Μία δροσερή σκηνοθετική προσπάθεια που, παρά τις αδυναμίες της, δρέπει καρπούς, αφήνοντας μία γλυκιά επίγευση. Main_b_25573_or_tspatroklos_skafidas-2614 Είδα: το «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαυρίκιου Ένα πολύ ενδιαφέρον, αλλά και πολύ δύσκολο εγχείρημα, το οποίο, όμως, εκτροχιάστηκε λόγω των επαναλήψεων και της άσκοπης, συχνά, φλυαρίας. Main_proves_(015) Είδα: τον «Γυάλινο κόσμο» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά Ατμοσφαιρικό ανέβασμα που αναδεικνύει εύστοχα τις προθέσεις του συγγραφέα και απογειώνεται χάρη στην ερμηνεία του Χάρη Φραγκούλη.
#load_content_with_ajax