Θέατρο | Είδα...

Είδα: τον «Ευαγγελισμό της Κασσάνδρας» σε σκηνοθεσία Θάνου Σαμαρά 14 Μαΐου 2018

Μία άρτια θεατρο/εικαστική σύλληψη που γοητεύει.

Σύμφωνα με τον αρχαίο μύθο, ο θεός Απόλλωνας έδωσε στην Κασσάνδρα το χάρισμα της μαντικής και ζήτησε τον έρωτά της ως αντάλλαγμα. Η Κασσάνδρα, όμως, αρνήθηκε. Τότε ο θεός την εκδικήθηκε δίνοντάς της την κατάρα του να μη δίνει κανένας πίστη στις προφητείες της.

Στο ευφυές κείμενο του Δημήτρη Δημητριάδη «Ο Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας» λαμβάνει χώρα μία αντιστροφή του παραπάνω μύθου και η Κασσάνδρα αποδέχεται τον πόθο του Θεού. Συνειδητοποιώντας τις συνέπειες αυτής της κατάρας, αλλά και το πείσμα της να ταυτίζεται μόνο με την πνευματική κι ιερατική της υπόσταση, συνειδητοποιεί το λάθος της να απαρνείται τη ζωώδη της φύση και κάνει έρωτα με τον Απόλλωνα. Αίφνης κατακλύζεται από μία απρόσμενη διαύγεια και οδηγείται στην υπέρβαση των απαγορεύσεων, των φόβων, της στέρησης και θέλει να προλάβει το κακό. Και το κακό εδώ είναι το ανολοκλήρωτο της ζωής. Το να απαρνιέσαι, δηλαδή, τη φύση και τις ζωώδεις ορμές σου.

Έτσι, η Κασσάνδρα από εχθρός του πόθου γίνεται τώρα ιέρειά του κι εξαγγέλλει στο παρόν πια, ένα μέλλον στους ανθρώπους· να συναντηθούν ξεδιάντροπα με τον πόθο τους, όποιος κι αν είναι αυτός, όποια συνέπεια κι αν έχει αυτό. Γίνεται ένα πρόσωπο που πια δεν ευαγγελίζεται καταστροφές. Αντιθέτως. Ευαγγελίζεται την επικράτηση του έρωτα και την επερχόμενη αυτοκρατορία του πόθου.

Μ’ αυτόν τον ευφυή μονόλογο του Δημήτρη Δημητριάδη επέλεξε να πάρει το σκηνοθετικό του βάπτισμα ο Θάνος Σαμαράς αποδεικνύοντας πως δεν είναι μόνο καλός ηθοποιός. Μπορεί και να σκηνοθετήσει και μάλιστα εξαιρετικά. Και δεν είναι τυχαίο που ανέλαβε τη συνολική ευθύνη της παράστασης - εκτός από την σκηνοθεσία και την κίνηση, το σκηνικό, τα κοστούμια, τους φωτισμούς και τον σχεδιασμό ήχου. Δε θα μπορούσε - όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων- να συμβεί αλλιώς. Ο Θάνος Σαμαράς είχε στο μυαλό του μία πολύ συγκεκριμένη «Κασσάνδρα» και δεν μπορούσε να μοιράσει νευραλγικούς ρόλους που είχαν να κάνουν με την εικαστικότητα της παράστασης. Ήθελε τα πράγματα να γίνουν όπως ακριβώς τα είχε φανταστεί. Πήρε το ρίσκο και του βγήκε, καθώς μας παρέδωσε μία άρτια θεατρο/εικαστική σύνθεση τιθασεύοντας απόλυτα ένα κείμενο δύσκολο και στριφνό που, όμως, κυριολεκτικά φλέγεται στον πυρετό από λαχτάρα για ζωή.

Πολύτιμος αρωγός του η ταλαντούχα Ελλη Τρίγγου που κατανόησε εποικοδομητικά, όχι μόνο το κείμενο του Δημητριάδη, αλλά και την οπτική του σκηνοθέτη της. Σαν Κασσάνδρα γοητεύει, προβληματίζει, μαγνητίζει, καθώς κατάφερε να «απορροφήσει» δημιουργικά την ασφυκτική σχεδόν κινησιολογία που της επέβαλλε ο σκηνοθέτης, και την εξέφρασε με υποκριτική άνεση σαν να αποτελεί τη δεύτερη φύση της. Οι πολλαπλοί αντικατοπτρισμοί των ειδώλων της στους καθρέφτες - άριστη σύλληψη και κατασκευή- οι φωτισμοί κι η μουσική συνέβαλαν στο να ξετυλιχτεί ο μίτος του φρενήρη ποιητικού ιστού του κειμένου και στο να φτάσει στ΄αυτιά του κοινού η «κραυγή» της μυθικής αυτής ηρωίδας στην λυτρωτική της κατάβαση στον πυρήνα του ανθρώπινου πόθου.

Γιατί να δω την παράσταση:

  • Γιατί σπάνια ένα τόσο δυσνόητο κείμενο μπορεί να ιδωθεί με τέτοια σκηνοθετική οξυδέρκεια.
  • Για τον σκηνικό της διάκοσμο, την πολυπρισματική κατασκευή με τους καθρέφτες.
  • Για την χειμαρρώδη ερμηνεία της Ελλης Τρίγγου.
  • Για την επιλογή του χώρου, του ξενοδοχείου του Μπάγκειον, που ταίριαξε απόλυτα με τη σύλληψη του Θάνου Σαμαρά.

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_slider Είδα: τη «Μελάχρα» σε σκηνοθεσία Σοφίας Φιλιππίδου Μια φλύαρη παράσταση χωρίς έμπνευση, αλλά και χωρίς αληθινό λόγο ύπαρξης. Main_slider Λουόμενες που «εγκλωβίζονται» σε καθαρτήρια... παγίδα Τι συμβαίνει όταν μια καλοστημένη παράσταση «πατά» πάνω σ΄ένα ασταθές δραματουργικό πεδίο. Main_%ce%a6%ce%b9%ce%bb%ce%bf%ce%ba%cf%84%ce%ae%cf%84%ce%b7%cf%82_pr_photo_by_%c2%a9_karol_jarek_(1)_ Είδα: τον «Φιλοκτήτη» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αγαρτζίδη και Δέσποινας Αναστάσογλου Κλειστού τύπου προσέγγιση της σοφόκλειας τραγωδίας που αναβαθμίζεται σημαντικά από τις ερμηνείες. Main_1x4a9808 Είδα: τα «Μελίσσια» σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη Μια παράσταση που «διάβασε» πιστά το κείμενο, παραβλέποντας τα μαγικά κλειδιά που κρατάει κάθε σκηνοθέτης στα χέρια του. Main_slider Είδα: τον «Κύκλο του έρωτα» σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου Έξυπνη, ευφρόσυνη και καλοπαιγμένη αναθεώρηση του έργου του Σνίτσλερ. Main_%ce%93%ce%ba%ce%bf%ce%bd%cf%84%cf%8c_%ce%a3%ce%b7%ce%bc%ce%b5%ce%af%ce%bf_%ce%9c%ce%b7%ce%b4%ce%ad%ce%bd_2 Είδα: την «Αντιγόνη» σε σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου Ο Σάββας Στρούμπος δείχνει ότι διαθέτει ερεθίσματα και ιδέες σχετικά με το αρχαίο δράμα. Ωστόσο, ακόμα δεν έχει κατασταλάξει σχετικά με τον δρόμο που θέλει να ακολουθήσει.
#load_content_with_ajax