Θέατρο | Είδα...

Είδα: το «Δικό μας Σινεμά» σε σκηνοθεσία Θ. Παπαθανασίου - Μ. Ρέππα - Φ. Ευαγγελινού 19 Ιουλίου 2019

Μία χορταστική αναδρομή στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο ή αλλιώς στο «Δικό μας Σινεμά».

Ο Θανάσης Παπαθανασίου,  ο Μιχάλης Ρέππας και ο Φωκάς Ευαγγελινός κατάφεραν να «δροσίσουν» με μία φρέσκια θεατρική πρόταση την καλοκαιρινή Αθήνα, να δώσουν ζωή στο πολύπαθο Πεδίον του Άρεως ξανασυστήνοντάς το θερινό θέατρο του Αλσους και μεσούντος του Φεστιβάλ Αθηνών να μας εκπλήξουν με το θεατρικό τους μιούζικαλ «Το δικό μας Σινεμά».

«Το δικό μας σινεμά» είναι μία καλοστημένη παράσταση -για όλο τον κόσμο (θεατρόφιλους και μη) και για όλη την οικογένεια-  διάρκειας δυόμισι ωρών που περιδιαβαίνει τα χρόνια της μεγάλης ανόδου, της ακμής και της παρακμής του ελληνικού κινηματογράφου μέσα από τις ζωές -και τα ερωτικά γαϊτανάκια- κάποιων πρωταγωνιστών του και μας προσκαλεί σ΄ένα νοσταλγικό ταξίδι στις δεκαετίες του παλιού καλού ελληνικού σινεμά.  Έχοντας ως κεντρικό άξονα δράσης τη ζωή του Φιλοποίμενα Φίνου - το έργο ξεκινά περίπου το 1955 και φτάνει μέχρι το θάνατό του το 1977- το έργο διανθίζεται με πολλούς χαρακτήρες - απόλυτα ισορροπημένα εμπνευσμένους από το παρελθόν, αλλά και από το σήμερα- χιλιοτραγουδισμένα κινηματογραφικά τραγούδια και δε φείδεται χορογραφιών, μπαλέτων, κοστουμιών και ενορχηστρώσεων.

Οι Θανάσης Παπαθανασίου - Μιχάλης Ρέππας - Φωκάς Ευαγγελινός κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα έξυπνο και καλοκουρδισμένο λαϊκό - με την καλή έννοια του όρου θέαμα- που δεν κουράζει, που σε κάνει να σιγοτραγουδάς πολλές αξέχαστες κινηματογραφικές επιτυχίες, που σε γυρίζει δεκαετίες πίσω  στο παρελθόν και που τελικά περνάς καλά.
Βασικός αρωγός της παράστασης, πέρα από τις εντυπωσιακές χορογραφίες του Φ. Ευαγγελινού που φώτισε μοναδικά η Ελευθερία Ντεκώ, ήταν το εντυπωσιακά λαμπερό δύο επιπέδων σκηνικό της Αθανασίας Σμαραγδή, αλλά και τα εκατοντάδες πολύχρωμα - άψογα εναρμονισμένα με την εποχή- κοστούμια της Εβελυν Σιούπη. Εξαιρετικές ήταν και οι ενορχηστρώσεις του Γιώργου Ζαχαρίου.

Ως τις ερμηνείες θα ήθελα να σταθώ σ΄αυτήν της Δέσποινας Βανδή που μετά το «Mamma Mia» φαίνεται τελικά πως όχι μόνο βρήκε τα πατήματά της στο θέατρο, αλλά και πως της πηγαίνει πολύ αυτή η «αλλαγή» στην καριέρα της. Στον ρόλο της Μαίρης, μιας πετυχημένης τραγουδίστριας που στη δεκαετία του '50 κάνει ρόλους σε ταινίες του άντρα της και τελικά ερωτεύεται και παντρεύεται τον ζεν πρεμιέ συμπρωταγωνιστή της εποχής, έλαμψε, καθώς κατάφερε να ανταπεξέλθει άριστα στις ανάγκες της πρόζας, του τραγουδιού, αλλά και των απαιτητικών χορογραφιών.
Απολαυστικοί στους ρόλους τους η Ελένη Γερασιμίδου - ως μητέρα και πεθερά-, το ζευγάρι του Γιώργου Κωνσταντίνου και της Πηνελόπης Πιτσούλη, αλλά και ο Παύλος Χαικάλης στο ρόλο του γκέι χορογράφου.
Πιο διεκπεραιωτικοί στάθηκαν ο Σπύρος Παπαδόπουλος - πρωταγωνιστής του θεάτρου, παντρεμένος αρχικά με τη σταρ του σανιδιού Μιράντα και ακολούθως με τη Μαίρη, αλλά και πολύ επιρρεπής στις ερωτικές αταξίες-  ο Κώστας Κόκλας -σεναριογράφος και σκηνοθέτης, πρώτος άντρας της Μαίρης και η Κατερίνα Λέχου στον ρόλο της Μιράντας.
Ο Μέμος Μπεγνής απέδειξε για άλλη μια φορά το ταλέντο του, ενώ ευχάριστη έκπληξη στάθηκε η κωμική ερμηνεία της Παρθένας Χοροζίδου.
Γενικώς όλοι οι ηθοποιοί έδωσαν καλές ερμηνείες (Γιώργος Χρανιώτης, Σύλβια Δελικούρα,  Παρθένα Χοροζίδου,  Ευγενία Σαμαρά, Μαριλού Κατσαφάδου, Μαριαλένα Ροζάκη,  Γιώργος Τσούρμας, Γιάννης Ρούσος,  Δημήτρης Γαλάνης) και μας χάρισαν μία χορταστική αναδρομή στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο ή αλλιώς στο «Δικό μας Σινεμά».

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_ilektra_orestis_ivo_van_hove2_jan_versweyveld Είδα: την παράσταση «Ηλέκτρα/Ορέστης» σε σκηνοθεσία Ίβο Βαν Χόβε Ωμός, άκρατα ρεαλιστικός, ευριπίδειος λόγος σε μία παράσταση που μας έκοψε την ανάσα. Main_unnamed Είδα: την «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» σε σκηνοθεσία Γιάννη Καλαβριανού Μια παράσταση που ο λόγος της ακούγεται στο ακέραιο, ενώ πετυχαίνει παράλληλα να επικοινωνήσει πλήρη τα νοήματα του Ευριπίδειου κειμένου. Main_2.dominique-sebastien.credit.michelelaurent Είδα: το «Kanata» σε σκηνοθεσία του Ρομπέρ Λεπάζ Η παράσταση του Robert Lepage αποτελεί ιδιαίτερη εμπειρία για τον θεατή της φωτίζοντας τον εικαστικό και σημειολογικό κόσμο του θεάτρου και του κινηματογράφου μέσα από τη ζοφερή ανθρώπινη πραγματικότητα. Main_press_photo_mpost_small_18437_ Είδα: τη «Μαρία Πενταγιώτισσα» την εποχή των social media Η παράσταση αυτή όμως, με τα θετικά και τα αρνητικά της σημεία, με έκανε να αναρωτηθώ για ποιο λόγο δεν επιλέγονται πλέον οι επιθεωρήσεις. Ίσως ήρθε η ώρα το τόσο δύσκολο και απαιτητικό αυτό θεατρικό είδος να κάνει και πάλι την εμφάνισή του. Main_original_703_(4) Είδα: τις «Αυτόχειρες Παρθένους» σε σκηνοθεσία Susanne Kennedy Αν κάποιος δε γνώριζε ήδη την ιστορία, θα πρέπει να δυσκολεύτηκε πάρα πολύ να καταλάβει τι συνέβαινε επί σκηνής. Αλλά η σκηνοθεσία δε λειτούργησε ούτε σε επίπεδο σκηνικής performance, καθώς απομονώθηκε στα σκηνικά δρώμενα και στην, ομολογουμένως θεαματική, χρήση της multimedia τεχνολογίας. Main_vasilis_mavrogeorgiou_kontra_stin_eleftheria_site_07_photo_patroklos_skafidas Είδα: το «Κόντρα στην ελευθερία» σε σκηνοθεσία Βασίλη Μαυρογεωργίου Μια εξαιρετική παράσταση, συλλήβδην, με μοναδική παραφωνία την at your face αφήγηση στο μονόπρακτο με θέμα την παιδοφιλία.
#load_content_with_ajax