Θέατρο | Νέα

Μία γραμμή με στόχο την ...πρωτιά 12 Ιανουαρίου 2018

Ο Κοραής Δαμάτης και η Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου μιλούν για το έργο του Χόροβιτς.

Πέντε άνθρωποι «της διπλανής πόρτας» φτάνουν στο χώρο με διαφορά λίγων λεπτών ο ένας απ’ τον άλλον και μπαίνουν στη σειρά, πίσω από μια γραμμή. Δεν αναφέρεται ποιοι είναι, από πού έρχονται, ούτε καν ο σκοπός της αναμονής τους. Απλά έρχονται και περιμένουν πίσω από μια άσπρη γραμμή, κρατώντας τα προσχήματα μιας κόσμιας (αρχικά) συμπεριφοράς, που γρήγορα εξελίσσεται σε ένα «παιχνίδι» χωρίς κανόνες, μια άγρια «ανθρωποφαγία», με ένα και μοναδικό στόχο: Την πρωτιά.
Ο λόγος για την «Γραμμή», το έργο του Ισραέλ Χόροβιτς που παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία του Κοραή Δαμάτη στο θέατρο Κάτω από τη Γέφυρα με τους Κώστα Κλάδη, Γιάννη Δρίτσα, Κων/να Σαραντοπούλου, Αργύρη Αποστόλου και Νίκο Σταματόπουλο.

Η Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου μάς μιλά για το έργο αυτό του Χόροβιτς. «Πέντε άνθρωποι στέκονται πίσω από μια…γραμμή και διεκδικούν την πρώτη θέση. To ¨Τhe Line¨ είναι από τα πιο δημοφιλή έργα του πολυγραφότατου και πολυβραβευμένου  Israel Horovitz.
Παίζεται στο Off-οff-Broadway επί 44 συναπτά έτη κι όχι τυχαία νομίζω μιας και το θέμα με το οποίο καταπιάνεται, αυτό της αδηφάγας ανάγκης μας για την πρωτιά αγγίζει όλο το φάσμα της σύγχρονης κοινωνίας ανεξαρτήτως φύλλου, κοινωνικής τάξης, ηλικίας ή μορφωτικού επιπέδου».
Ο Κοραής Δαμάτης αναφέρει τι τον γοήτευσε στο έργο αυτό.. «Η ελευθερία και η αλήθεια του. Χωρίς δοσμένο χώρο, χωρίς συγκεκριμένο κοστούμι, χωρίς δοσμένες ηλικίες…έμεινε μόνο ο λόγος και το σώμα του ηθοποιού που αυτό από μόνο του ήταν πρόκληση. Απ’ την άλλη, αυτό το φτιαχτό …είμαι πρώτος… σε ερεθίζει τόσο πολύ να το γκρεμίσεις!»

Τι συμβολίζει όμως αυτή η…. γραμμή; Η Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου μάς εξηγεί πως «η ¨γραμμή¨ συμβολίζει την ύπαρξη των αρχέγονων βασικών ενστίκτων μας, τις εγγενείς τάσεις και ορμές μας για επιβίωση και αυτοσυντήρηση, μέχρι το ένστικτο του θανάτου που -κατά τον Φρόυντ- είναι και η ρίζα της επιθετικότητας και της καταστροφικής ιδιοσυγκρασίας του ανθρώπου» και συνεχίζει μιλώντας για το πώς επικοινωνεί με το σήμερα… «όλοι θέλουμε να είμαστε πρώτοι από τότε που η ύπαρξή μας διεκδικεί μια θέση στη μήτρα της μάνας μας μέχρι και την εξασφάλισή μας εν ζωή για μια θέση στον Παράδεισο.
Ο Horovitz αγγίζει πολύ εύστοχα αυτό το υπαρξιακό –σκληρό- θέμα, επιλέγοντας το Ρέκβιεμ του Μότσαρτ  να πρωταγωνιστήσει στο έργο.
Παίζει ανάμεσα σε δύο πόλους εναλλάσσοντας συνεχώς το τραγικό με το κωμικό έτσι που να μην μπορείς να τα ξεχωρίσεις. Αυτή τη ¨γραμμή¨ ακολούθησε και η αυστηρά πειθαρχημένη σκηνοθεσία του Κοραή Δαμάτη.


Μπορούμε άραγε να απεμπλακούμε σαν κοινωνία από αυτό το ανθρωποφαγικό κυνήγι της...πρωτιάς; Ο Κοραής Δαμάτης απαντά: «Όχι. Χρειάζεται παιδεία για να καταλάβει κανείς το παιχνίδι, να το αψηφήσει, και να πάει παρακάτω. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ‘‘γυρίσει πλάτη’’ στο σύστημα που έχει επιβάλλει, μαζί με άλλα, και το ανθρωποφαγικό κυνήγι της πρωτιάς. Πρώτος ίσον καλύτερος! Και πόσο κρατάει αυτό το… Πρώτος;… Για όσο,… και μετά άλλος, κι άλλος, κι άλλος… Πολλοί οι πρώτοι τελικά! Αλλά αυτό που ενδιαφέρει το σύστημα δεν είναι η πρωτιά, αλλά το κυνήγι που σε σπρώχνει να κάνεις. Όταν, λοιπόν, σε βάζει να τρέχεις να πιάσεις πρώτη θέση, και σε βραβεύει για αυτό, δεν σε βραβεύει γιατί το αξίζεις, -ξέρει ότι αυτό είναι περιστασιακό, και τις περισσότερες φορές και ψεύτικο- όσο για να βλέπουν οι άλλοι το βραβείο, αυτοί που δεν βγήκαν πρώτοι, και να ακονίζουν τα μαχαίρια. Το βραβείο του πρώτου είναι βουκέντρα, κεντρίζει τους υπόλοιπους να μπούνε στο κυνήγι».
Συνεχίζει μάλιστα αποκαλύπτοντας τι είναι αυτό που τον φοβίζει περισσότερο στους ανθρώπους σήμερα: «Η αμεριμνησία τους. Η πίστη τους στην ουρανοκατέβατη βοήθεια. Η αβασάνιστη κρίση τους για σοβαρά θέματα που αφορούν το μέλλον των παιδιών του. Η σιγουριά τους ότι κάποιος άλλος θα λύσει τα προβλήματά τους. Η εθελοτυφλία τους στα φανερά σημάδια επανόδου σκοτεινών εποχών.

Στα μελλοντικά σχέδια του Κοραή Δαμάτη είναι το «ανέβασμα τριών έργων. «Τα Πρόσωπα της Πείνας», ένα έργο συλλογικής γραφής που ανεβαίνει στο Μικρό Πολυτεχνείο. «Γυναίκες από Χώμα», ένα ενδιαφέρον έργο που γράφεται αυτόν τον καιρό και θα ανέβει στο θέατρο Vault, και το σπουδαίο έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, «Η αυλή των θαυμάτων», που θα ανέβει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά».  

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Νέα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΝΕΑ" Main_personas_2_(c)_n.markou Personas: Προσωπογραφίες σε κυρτό κάτοπτρο από την ομάδα Πλεύσις Η παράσταση αναζητά συγγένειες και παραλληλίες με το έργο του ποιητή John Ashbery, τα γλυπτά του Juan Muñoz και τα πορτραίτα του Γιώργου Ρόρρη. Main_h_kyanh Η ομάδα Νοσταλγία εμπνέεται από την Μαίρη Σέλλεϋ Η Κυανή είναι μια συγκινητική ιστορία αγάπης που παρουσιάζει τη δική της εκδοχή για τον «ρομαντικό έρωτα». Main_slider Οι «Όρνιθες» στις καλύτερες παραστάσεις του 2018 στην Αμερική Το Vulture συμπεριέλαβε την παράσταση στη 10άδα των καλύτερων παραγωγών που παίχτηκαν στην Αμερική το 2018. Main_slider Τα βίντεο του Φεστιβάλ Αθηνών για τις παραστάσεις στην Επίδαυρο το καλοκαίρι του 2019 Η FedHATTA έχει ήδη αναρτήσει το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Επιδαύρου 2019 στην ιστοσελίδα της. Main_frosyni_1bs_new_orizontia Δίνοντας σάρκα κι οστά στην Κυρά «Φροσύνη» Τη σκηνοθεσία του μονολόγου συνυπογράφουν ο Λάζαρος Βαρτάνης και ο συγγραφέας του έργου. Main_a_number_photo_by_%c2%a9_karol_jarek_(4) «Ένας Αριθμός» για τον Λ. Κακούρη και τον Ε. Λιάτσο Στο Bios από τις 21 Ιανουαρίου.
#load_content_with_ajax