Θέατρο | Νέα

Καβάλη- Παϊταζόγλου- Πιστιόλα στο “Η Μόνικα Βίτι δεν θυμάται πια” 09 Νοεμβρίου 2018

Σκηνοθετεί η Νικόλ Δημητρακοπούλου.

Η Νικόλ Δημητρακοπούλου θα σκηνοθετήσει από τον Ιανουάριο του 2019 στο Θέατρο 104, το έργο του Θωμά Τσαλαπάτη “Η Μόνικα Βίτι δεν θυμάται πια” με πρωταγωνίστριες την Αμαλία Καβάλη, την Κίττυ Παϊταζόγλου και την Λουκία Πιστιόλα.

«Η Μόνικα Βίτι δεν θυμάται πια. Κοιτάζοντας τον ορίζοντα τίποτα δεν διακρίνει πια. Γιατί ο χώρος είναι πια το ίδιο με τον χρόνο χωρίς εξόδους διαφυγής.»

Τρεις γυναίκες αφηγούνται επί σκηνής κοινές μνήμες και παραλλαγές των αναμνήσεών τους, ανάμεσα σε διαφορετικά στοιχεία καταγραφής, ανάμεσα σε μονολόγους που επαναλαμβάνονται, συνδιαλέγονται και σπάνε,  διατυπώνοντας μια κοινή αφήγηση γύρω από την ταυτότητα, το παρελθόν, την μνήμη και την κατασκευή της. Ποια είναι η πολιτική της μνήμης; Πως γίνεται να ξεχνάς σε μια εποχή που όλα καταγράφονται; Τι είναι αληθινό και τι όχι, σε μια ανάμνηση θολή σαν την πραγματικότητα και διαυγή σαν το ψέμα; 

«Η Μόνικα Βίτι δεν θυμάται πια. Ούτε καν εμένα και εσένα, να την κοιτούμε σε έναν κόσμο άδειο από ανθρώπους. Κοιτάζοντας την, σχεδόν σαν να την παρηγορούμε»

Η Νικόλ Δημητρακοπούλου αναφέρει χαρακτηριστικά: Πρώτος στόχος στον πρώτο σταθμό αυτού του έργου είναι οι λέξεις να βρουν την θέση τους στον χώρο και στο σώμα. Να ξεδιπλώσουν την διαδρομή της μνήμης για να καταλήξουν σε μια ανάμνηση πιθανώς απωθημένη. Να συνδράμουν οι ηθοποιοί επί σκηνής για να προφέρουν όλες τις λέξεις του συγγραφέα γνωρίζοντας ότι «οι λέξεις δεν σε αφήνουν να θυμηθείς». Προκειμένου να μεταφέρουν τους θεατές –ο καθένας μέσα από τη δική του διαδρομή-στην τελική κατοικία του πυρετού. Στο δικό του δάσος, μια νύχτα με βροχή από στάχτες.

«Μπαίνω στο δάσος για να προστατευτώ. Τα πόδια γυμνά στη λάσπη. Τα πόδια μου σκληρά απ όλα τα ξυπόλητα καλοκαίρια, την άμμο, τις πέτρες. Η λάσπη. Και η μυρωδιά του χώματος υγρή πριν βρέξει. Μια βροντή και ύστερα μια δεύτερη και όλος ο ουρανός από πάνω μου να φωτίζει. Σαν… δεν θυμάμαι. Και γύρω όλα να αστράφτουν σαν… δεν θυμάμαι… σαν απότομα φλας, σαν να μας φωτογραφίζουν απότομα. Μα… Μα…  Μια βροντή, δεν θυμάμαι. Οι λέξεις δεν με αφήνουνε να θυμηθώ.
Και αν σε ρωτήσουν τι είδα εσύ θα πεις: δέντρα και βράχους, κλαδιά, κλαδιά, κλαδιά.
Και αν σε ρωτήσουν που πήγα εσύ πες τους: στο δάσος, στο δάσος.»

Συντελεστές: Συγγραφέας : Θωμάς Τσαλαπάτης. Σκηνοθέτης : Νικόλ Δημητρακοπούλου. Σκηνοθεσία Εικόνας: Κωνσταντίνος Φραγκόπουλος. Φωτιστικός Σχεδιασμός : Νίκος Βλασόπουλος. Μουσική – Ηχητικός Σχεδιασμός: Μανόλης Μανουσάκης. Φωτογραφίες: Χριστίνα Φυλακτοπούλου. Βοηθός Σκηνοθέτη : Άλκηστις Νικολαΐδη. Διεύθυνση Παραγωγής: Γιάννης Παντελίδης. Παραγωγή: R.M.LIGHT

Ερμηνεία : Αμαλία Καβάλη, Κίττυ Παϊταζόγλου, Λουκία Πιστιόλα

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Νέα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΝΕΑ" Main_img_4170 «Περί έρωτος» από τον Κωνσταντίνο Χατζή Ο Βέρθερος του Γκαίτε συναντάει τον λόγο του Γιώργου Χειμώνα και της Λούλας Αναγνωστάκη μέχρι να αγγίξει το Άσμα Ασμάτων. Main_fff_franziska_pierwoss_-sandra_teitge_-_on_the_mountains_of_fyli_marwan_tahtah Τι θα δούμε στο 6ο Fast Forward Festival Φέτος, το FFF διερευνά την έννοια των «κοινών» στο σύγχρονο αστικό τοπίο. Main_5b28f9141dc52431128b464a Η διαφορετικότητα και οι Ελληνες δημιουργοί στην Πειραιώς 260 9 παραστάσεις που συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον μας. Main_slider Sally Field - Bill Pullman «ζωντανά» από το Old Vic στο Μέγαρο Tην Τρίτη 14 Μαΐου στις 9 το βράδυ, στο έργο «Ήταν όλοι τους παιδιά μου» του Άρθουρ Μίλλερ. Main_%ce%b4%cf%84_2 «Εγκλημα και Τιμωρία» από τους Ginger Creepers Με ελάχιστα σκηνικά αντικείμενα, δημιουργούν μέσα από εικόνες και πολυάριθμες αναφορές και σκέψεις εμπνευσμένες από το έργο του Ρώσου συγγραφέα. Μαρίνα Ψάλτη - Μαρίνα Ασλάνογλου στους «Ψιθύρους» Στο θέατρο Αθηνών.
#load_content_with_ajax